Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Dla produktu leczniczego Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT Sandoz nie przeprowadzono oficjalnych badań dotyczących interakcji z innymi produktami leczniczymi. Przedstawione poniżej informacje dotyczą interakcji znanych dla każdej z substancji czynnych osobno.¹

Warto podkreślić, że produkt Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT Sandoz może nasilać przeciwnadciśnieniowe działanie innych leków obniżających ciśnienie tętnicze krwi.²

Biorąc pod uwagę właściwości farmakologiczne, następujące produkty lecznicze mogą nasilać działanie hipotensyjne wszystkich leków przeciwnadciśnieniowych, w tym Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT Sandoz: baklofen, amifostyna, neuroleptyki oraz leki przeciwdepresyjne.³

Interakcje związane z kandesartanem cyleksetylu

W badaniach farmakokinetycznych nie stwierdzono istotnych klinicznie interakcji kandesartanu z: hydrochlorotiazydem, warfaryną, digoksyną, doustnymi środkami antykoncepcyjnymi (etynyloestradiol z lewonorgestrelem), glibenklamidem, nifedypiną i enalaprylem.⁴

Jednoczesne stosowanie leków moczopędnych oszczędzających potas, suplementów potasu, zamienników soli zawierających potas lub innych produktów (np. heparyny) może zwiększać stężenie potasu w surowicy. W takich przypadkach zaleca się kontrolowanie stężenia potasu.⁵

Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) poprzez jednoczesne zastosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu wiąże się z częstszym występowaniem działań niepożądanych, takich jak niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia i zmniejszona czynność nerek.⁶

Nie zaleca się stosowania kandesartanu z litem ze względu na ryzyko odwracalnego zwiększenia stężenia litu w surowicy i jego toksyczności. W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania zaleca się staranne monitorowanie stężenia litu.⁷

Jednoczesne stosowanie kandesartanu z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) może osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe oraz zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek i hiperkaliemii. Należy stosować to połączenie ostrożnie, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku, zapewniając odpowiednie nawodnienie i monitorowanie czynności nerek.^{Interakcje związane z amlodypiną}

Wpływ innych produktów leczniczych na amlodypinę:

Jednoczesne stosowanie silnych lub umiarkowanych inhibitorów CYP3A4 (inhibitory proteazy, azole przeciwgrzybiczne, makrolidy jak erytromycyna, klarytromycyna, werapamil lub diltiazem) może znacząco zwiększyć ekspozycję na amlodypinę, co skutkuje zwiększonym ryzykiem niedociśnienia. Te zmiany farmakokinetyczne mogą być wyraźniej zaznaczone u pacjentów w podeszłym wieku, dlatego może być konieczna kontrola kliniczna i dostosowanie dawki.⁹

Stosowanie amlodypiny jednocześnie z induktorami CYP3A4 (np. ryfampicyna, ziele dziurawca) może zmieniać jej stężenie w osoczu. Dlatego należy kontrolować ciśnienie krwi i rozważyć modyfikację dawki podczas i po zakończeniu równoczesnej terapii.¹⁰

Nie zaleca się stosowania amlodypiny z grejpfrutem lub sokiem grejpfrutowym ze względu na możliwość zwiększenia biodostępności, co może nasilać obniżenie ciśnienia tętniczego.¹¹

U pacjentów podatnych na hipertermię złośliwą i w leczeniu hipertermii złośliwej zaleca się unikanie jednoczesnego podania antagonistów wapnia, takich jak amlodypina, i dantrolenu (wlew) ze względu na ryzyko hiperkaliemii.¹²

Wpływ amlodypiny na inne produkty lecznicze:

Amlodypina może nasilać działanie obniżające ciśnienie krwi innych leków przeciwnadciśnieniowych.¹³

Przy jednoczesnym podawaniu amlodypiny istnieje ryzyko zwiększenia stężenia takrolimusu we krwi. Aby uniknąć toksycznego działania takrolimusu, należy kontrolować jego stężenie i w razie potrzeby dostosować dawkę.¹⁴

Amlodypina jako słaby inhibitor CYP3A może zwiększać narażenie na inhibitory kinazy mTOR (np. syrolimus, temsyrolimus i ewerolimus).¹⁵

U pacjentów po przeszczepieniu nerki zaobserwowano zmienne zwiększenie minimalnego stężenia cyklosporyny podczas jednoczesnego stosowania z amlodypiną. W przypadku takich pacjentów należy kontrolować stężenie cyklosporyny i w razie potrzeby zmniejszyć jej dawkę.¹⁶

Jednoczesne stosowanie amlodypiny w dawce 10 mg i symwastatyny w dawce 80 mg prowadziło do 77% zwiększenia narażenia na symwastatynę. U pacjentów stosujących amlodypinę należy ograniczyć dawkę symwastatyny do 20 mg na dobę.¹⁷

Interakcje związane z hydrochlorotiazydem

Jednoczesne stosowanie nie jest zalecane:

Produkty lecznicze wpływające na stężenie potasu – działanie hydrochlorotiazydu zmniejszające stężenie potasu może być nasilone przez jednoczesne stosowanie innych produktów powodujących utratę potasu i hipokaliemię (np. innych diuretyków kaliuretycznych, środków przeczyszczających, kortykosteroidów, ACTH, amfoterycyny, karbenoksolonu, soli sodowej penicyliny G lub pochodnych kwasu salicylowego).¹⁸

Lit – leki tiazydowe zmniejszają wydalanie litu przez nerki, co może prowadzić do odwracalnego zwiększenia stężenia litu w surowicy i nasilenia jego toksyczności.¹⁹

Jednoczesne stosowanie wymaga ostrożności:

Sole wapnia – diuretyki tiazydowe mogą zwiększać stężenie wapnia w surowicy poprzez zmniejszenie jego wydalania. W przypadku konieczności suplementacji wapnia należy monitorować jego stężenie w surowicy i odpowiednio dostosować dawkę.²⁰

Żywice kolestyramina i kolestypol mogą zaburzać wchłanianie hydrochlorotiazydu.²¹

Glikozydy naparstnicy – hipokaliemia lub hipomagnezemia wywołana tiazydami może zwiększać ryzyko zaburzeń rytmu serca związanych ze stosowaniem glikozydów naparstnicy.²²

Podczas jednoczesnego stosowania produktu Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT Sandoz i leków, na działanie których mają wpływ zaburzenia stężenia potasu w surowicy (np. glikozydów naparstnicy i leków przeciwarytmicznych) oraz leków mogących wywoływać częstoskurcz komorowy typu torsades de pointes, zaleca się okresową kontrolę stężenia potasu w surowicy oraz wykonanie badania EKG.²³

Do leków, które mogą wywoływać częstoskurcz komorowy typu torsades de pointes należą:

• leki przeciwarytmiczne klasy Ia (np. chinidyna, hydrochinidyna, dyzopiramid)²⁴
• leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid)²⁵
• niektóre leki przeciwpsychotyczne (np. tiorydazyna, chloropromazyna, lewomepromazyna, trifluoperazyna, cyjamemazyna, sulpiryd, sultopryd, amisulpryd, tiapryd, pimozyd, haloperydol, droperydol)²⁶
• inne leki, np. beprydyl, cyzapryd, difemanil, erytromycyna podawana dożylnie, halofantryna, mizolastyna, pentamidyna, sparfloksacyna, terfenadyna, winkamina podawana dożylnie²⁷

Produkty lecznicze wpływające na stężenie sodu w surowicy – działanie leków moczopędnych polegające na zmniejszaniu stężenia sodu mogą nasilać jednocześnie podawane leki przeciwdepresyjne, przeciwpsychotyczne, przeciwpadaczkowe. W przypadku długotrwałego podawania tych produktów należy zachować ostrożność.²⁸

Niedepolaryzujące leki zwiotczające mięśnie szkieletowe (np. tubokuraryna) – hydrochlorotiazyd może nasilać ich działanie.²⁹

Leki przeciwcholinergiczne (np. atropina, biperyden) – dostępność biologiczna tiazydowych leków moczopędnych może być zwiększona w wyniku spowolnienia perystaltyki przewodu pokarmowego i opóźnienia opróżniania żołądka.³⁰

Leki przeciwcukrzycowe (doustne leki przeciwcukrzycowe i insulina) – tiazydy mogą zmieniać tolerancję glukozy, co może wymagać dostosowania dawki leków przeciwcukrzycowych.³¹

Metformina powinna być stosowana ostrożnie ze względu na ryzyko kwasicy mleczanowej wywołanej przez potencjalną czynnościową niewydolność nerek związaną z hydrochlorotiazydem.³²

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe hydrochlorotiazydu oraz prowadzić do pogorszenia czynności nerek i zwiększenia stężenia potasu. Zaleca się monitorowanie czynności nerek oraz odpowiednie nawodnienie pacjenta.³⁴

Aminy presyjne (np. noradrenalina) – ich działanie może być osłabione przez hydrochlorotiazyd.³⁵

Produkty lecznicze stosowane w leczeniu dny moczanowej – hydrochlorotiazyd może zwiększać stężenie kwasu moczowego w surowicy, co może wymagać modyfikacji dawki leków urykozurycznych. Może być konieczne zwiększenie dawki probenecydu lub sulfinpirazonu. Jednoczesne stosowanie tiazydów może zwiększać częstość reakcji nadwrażliwości na allopurynol.³⁶

Amantadyna – tiazydy mogą zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych wywołanych przez amantadynę.³⁷

Leki cytotoksyczne (np. cyklofosfamid, metotreksat) – tiazydy mogą zmniejszać wydalanie tych leków przez nerki i nasilać ich działanie supresyjne na szpik kostny.³⁸

Salicylany – przy stosowaniu dużych dawek salicylanów hydrochlorotiazyd może nasilać ich toksyczne działanie na ośrodkowy układ nerwowy.³⁹

Metylodopa – zgłaszano pojedyncze przypadki niedokrwistości hemolitycznej występującej podczas jednoczesnego stosowania hydrochlorotiazydu i metylodopy.⁴⁰

Cyklosporyna – jednoczesne leczenie cyklosporyną może zwiększyć ryzyko hiperurykemii i powikłań typu dny moczanowej.⁴¹

Interakcje z alkoholem

Spożywanie alkoholu podczas leczenia produktem Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT Sandoz może nasilać działanie hipotensyjne leku i zwiększać ryzyko wystąpienia objawów niedociśnienia ortostatycznego. Jest to szczególnie istotne na początku leczenia oraz przy zwiększaniu dawki.

Alkohol może nasilać efekt hipotensyjny amlodypiny, która jest jedną ze składowych preparatu, co może prowadzić do objawów takich jak zawroty głowy, uczucie osłabienia czy omdlenia. Efekty te są spowodowane rozszerzeniem naczyń krwionośnych zarówno przez amlodypinę, jak i alkohol.

Ponadto, alkohol w połączeniu z hydrochlorotiazydem może potęgować efekt moczopędny, co może prowadzić do nasilonego odwodnienia i elektrolitowych zaburzeń, szczególnie hipokaliemii. Alkohol hamuje również wydzielanie wazopresyny, co dodatkowo nasila działanie diuretyczne.

Wszystkim pacjentom należy zalecić ostrożność lub nawet unikanie spożywania alkoholu podczas terapii produktem Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT Sandoz, zwłaszcza w początkowym okresie leczenia, po zmianie dawki oraz u osób w podeszłym wieku, które są bardziej podatne na działania niepożądane wynikające z tych interakcji.

Tabela najważniejszych interakcji