Właściwości farmakokinetyczne leku Bimatoprost + Timolol Pharmabide

Produkt leczniczy Bimatoprost + Timolol Pharmabide, zawierający bimatoprost 0,3 mg/ml i tymolol 5 mg/ml w postaci kropli do oczu, charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, które zostały określone w badaniach klinicznych zarówno dla produktu złożonego, jak i poszczególnych substancji czynnych.¹

Farmakokinetyka preparatu złożonego

Wchłanianie ogólnoustrojowe obu składników produktu złożonego bimatoprost/tymolol jest bardzo małe i nie ulega zmianie pod wpływem skojarzonego podawania w postaci pojedynczego produktu leczniczego. Badania porównawcze monoterapii z terapią skojarzoną nie wykazały istotnych różnic w profilach farmakokinetycznych obu substancji.²

Długoterminowe badania kliniczne trwające 12 miesięcy, w których monitorowano ogólnoustrojowe wchłanianie składników produktu, nie wykazały kumulacji bimatoprostu ani tymololu w organizmie podczas regularnego stosowania kropli do oczu.³

Farmakokinetyka bimatoprostu

Bimatoprost charakteryzuje się dobrą przenikalnością przez tkanki oka, co potwierdzono w badaniach in vitro na rogówce i twardówce oka ludzkiego.⁴ Po podaniu ocznym ekspozycja ogólnoustrojowa na bimatoprost jest bardzo niska, bez tendencji do kumulacji podczas regularnego stosowania.⁵

Wchłanianie bimatoprostu

Badania farmakokinetyczne wykazały, że po podaniu jednej kropli 0,03% roztworu bimatoprostu do obu oczu raz na dobę przez dwa tygodnie, stężenie leku we krwi osiągało szczyt (Cmax) już po 10 minutach od aplikacji. Następnie stężenie obniżało się poniżej progu wykrywalności (0,025 ng/ml) w ciągu zaledwie 1,5 godziny od podania.⁶

Parametry farmakokinetyczne bimatoprostu osiągnęły stan stacjonarny już w pierwszym tygodniu stosowania. Średnie wartości Cmax i AUC0-24godz były podobne w 7. i 14. dniu badania i wynosiły odpowiednio około 0,08 ng/ml i 0,09 ng•godz./ml.⁷

Dystrybucja bimatoprostu

Bimatoprost charakteryzuje się umiarkowaną dystrybucją w tkankach organizmu. Objętość dystrybucji w stanie równowagi u ludzi wynosi 0,67 l/kg. W krwi ludzkiej bimatoprost znajduje się głównie w osoczu, gdzie wiąże się z białkami w około 88%.⁸

Metabolizm bimatoprostu

Po podaniu ocznym i przedostaniu się do krążenia ogólnego bimatoprost stanowi główny związek krążący we krwi. Następnie podlega procesom biotransformacji obejmującym:⁹

• Oksydację
• N-deetylację
• Sprzęganie z kwasem glukuronowym

W wyniku tych procesów powstają różnorodne metabolity bimatoprostu.

Eliminacja bimatoprostu

Bimatoprost jest eliminowany głównie przez nerki. Badania z wykorzystaniem dawki dożylnej u zdrowych ochotników wykazały, że około 67% podanej dawki było wydalane z moczem, a 25% z kałem. Okres półtrwania (t1/2) po podaniu dożylnym wynosił około 45 minut, natomiast całkowity klirens krwi osiągał wartość 1,5 l/godz./kg mc.¹⁰

Farmakokinetyka bimatoprostu u osób starszych

Badania farmakokinetyczne przeprowadzone u osób w podeszłym wieku (≥65 lat) wykazały wyższą ekspozycję ogólnoustrojową na bimatoprost w porównaniu z młodszymi pacjentami. Średnia wartość AUC0-24godz wynosiła 0,0634 ng•godz./ml u osób starszych, co było znacząco wyższe niż 0,0218 ng•godz./ml u młodszych dorosłych po podaniu bimatoprostu w stężeniu 0,3 mg/ml dwa razy na dobę.¹¹

Mimo tych różnic, ekspozycja ogólnoustrojowa pozostawała bardzo niska zarówno u osób starszych, jak i młodszych, co sprawia, że obserwowane różnice nie mają istotnego znaczenia klinicznego. Nie zaobserwowano kumulacji bimatoprostu we krwi w czasie, a profil bezpieczeństwa był podobny w obu grupach wiekowych.¹²

Farmakokinetyka tymololu

Wchłanianie tymololu

Po podaniu ocznym tymolol wchłania się do struktur oka oraz częściowo do krążenia ogólnego. Badania u pacjentów poddawanych zabiegowi chirurgicznego usunięcia zaćmy wykazały, że po podaniu 0,5% roztworu kropli do oczu, szczytowe stężenie tymololu w cieczy wodnistej oka osiągało wartość 898 ng/ml już po godzinie od aplikacji.¹³

Metabolizm tymololu

Po wchłonięciu do krążenia ogólnego tymolol podlega intensywnemu metabolizmowi wątrobowemu.¹⁴ Tymolol nie wykazuje silnego wiązania z białkami osocza.¹⁵

Eliminacja tymololu

Okres półtrwania tymololu w osoczu krwi wynosi około 4-6 godzin. Tymolol jest częściowo metabolizowany w wątrobie, a następnie wydalany przez nerki wraz z metabolitami.¹⁶