Właściwości farmakokinetyczne
Bepanthen Plus (50 mg + 5 mg)/g

Właściwości farmakokinetyczne produktu Bepanthen Plus

Bepanthen Plus w postaci kremu zawiera dwie substancje czynne: dekspantenol (50 mg/g) oraz chlorheksydynę w postaci chlorowodorku (5 mg/g). Farmakokinetyka obu składników różni się istotnie, co ma znaczenie kliniczne podczas stosowania miejscowego na skórę.¹

Wchłanianie substancji czynnych

Dekspantenol charakteryzuje się szybką absorpcją przez skórę. Po wchłonięciu ulega przekształceniu w kwas pantotenowy, który jest jego biologicznie aktywną formą. W przeciwieństwie do dekspantenolu, chlorheksydyna aplikowana na nieuszkodzoną skórę dorosłych praktycznie nie wchłania się do krwiobiegu.²

Warto jednak zauważyć, że w przypadku niemowląt, stosowanie preparatów zawierających chlorheksydynę może skutkować niewielkim wchłanianiem tej substancji. Badania przeprowadzone u niemowląt, do których kąpieli stosowano środek zawierający 4% glukonianu chlorheksydyny, wykazały obecność chlorheksydyny w osoczu w niskim stężeniu wynoszącym około 1 μg/ml.³

Dystrybucja w organizmie

Kwas pantotenowy po wchłonięciu wiąże się z białkami osocza, głównie z globulinami i albuminami. U zdrowych dorosłych osób fizjologiczne stężenie kwasu pantotenowego we krwi wynosi 500-1000 μg/l, natomiast w surowicy około 100 μg/l.⁴

Ze względu na minimalny stopień przenikania chlorheksydyny przez skórę, brak jest danych dotyczących jej dystrybucji w tkankach i narządach po podaniu miejscowym. Dostępne są jedynie dane po podaniu doustnym – po przyjęciu 300 mg chlorheksydyny u zdrowych osób obserwuje się maksymalne stężenie w osoczu wynoszące 0,2 μg/ml po około 30 minutach od podania.⁵

Metabolizm substancji czynnych

Po absorpcji dekspantenol ulega szybkiej konwersji do kwasu pantotenowego, który jako składnik koenzymu A nie podlega dalszym przemianom metabolicznym. W związku z tym kwas pantotenowy jest wydalany w postaci niezmienionej.⁶

Badania przeprowadzone u osób dorosłych z zastosowaniem radioaktywnie znakowanej chlorheksydyny wskazują, że substancja ta nie podlega istotnym procesom metabolicznym w organizmie. Należy zaznaczyć, że brakuje danych naukowych dotyczących metabolizmu chlorheksydyny u niemowląt i dzieci.⁷

Eliminacja z organizmu

Kwas pantotenowy po podaniu doustnym jest wydalany głównie przez nerki – około 60-70% podanej dawki ulega eliminacji z moczem w postaci niezmienionej. Pozostała część kwasu pantotenowego jest wydalana z kałem. U dorosłych dobowe wydalanie kwasu pantotenowego z moczem waha się w granicach 2-7 mg, natomiast u dzieci wynosi około 2-3 mg na dobę.⁸

Chlorheksydyna zastosowana miejscowo na skórę praktycznie nie ulega wchłanianiu systemowemu, co skutkuje brakiem znaczącej eliminacji. W przypadku podania doustnego, chlorheksydyna jest niemal w całości wydalana z kałem, co wskazuje na dominujący udział przewodu pokarmowego w jej eliminacji.⁹