Specjalne ostrzeżenia
AuroMemo

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania memantyny

W przypadku leczenia choroby Alzheimera za pomocą memantyny (AuroMemo) konieczne jest uwzględnienie szeregu specjalnych ostrzeżeń i środków ostrożności, które mają kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa pacjenta. Wiedza dotycząca potencjalnych zagrożeń oraz odpowiednie postępowanie profilaktyczne pozwalają na zminimalizowanie ryzyka wystąpienia działań niepożądanych i zapewnienie optymalnych efektów terapeutycznych.¹

Ryzyko wystąpienia drgawek i zaburzeń neurologicznych

Stosowanie memantyny chlorowodorku wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów, u których w wywiadzie stwierdzono padaczkę lub drgawki. Dotyczy to również pacjentów z czynnikami predysponującymi do padaczki, nawet jeśli dotychczas nie występowały u nich napady drgawkowe. W takich przypadkach zaleca się wnikliwą obserwację kliniczną pacjenta oraz ewentualne dostosowanie schematu dawkowania.²

Interakcje z antagonistami receptora NMDA

Należy bezwzględnie unikać jednoczesnego stosowania memantyny z innymi antagonistami receptora NMDA (N-metylo-D-asparaginowego), takimi jak:

• amantadyna – lek przeciwwirusowy i przeciwparkinsonowski, który wykazuje działanie antagonistyczne wobec receptorów NMDA
• ketamina – środek anestetyczny oddziałujący na ten sam układ receptorowy
• dekstrometorfan – substancja przeciwkaszlowa, która również blokuje receptory NMDA

Równoczesne stosowanie wymienionych substancji może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych, szczególnie tych związanych z ośrodkowym układem nerwowym (OUN). Wynika to z faktu, że wszystkie te związki oddziałują na ten sam układ receptorowy co memantyna, co może skutkować sumowaniem się ich efektów farmakologicznych.³

Monitorowanie pH moczu

Wymagane jest uważne monitorowanie pacjentów, u których występują czynniki mogące prowadzić do zwiększenia pH moczu, co może wpływać na farmakokinetykę memantyny. Alkalizacja moczu może zmniejszać eliminację leku z organizmu, prowadząc do zwiększenia stężenia memantyny w osoczu.⁴

Do czynników powodujących wzrost pH moczu należą:

1. Drastyczne zmiany diety – szczególnie przejście z diety bogatej w białko zwierzęce (mięsnej) na dietę wegetariańską, co może prowadzić do alkalizacji moczu
2. Przyjmowanie dużych dawek leków alkalizujących treść żołądkową – np. preparatów zobojętniających kwas żołądkowy zawierających wodorowęglany lub węglany
3. Kwasica kanalikowo-nerkowa – zaburzenie czynności nerek prowadzące do zmian pH moczu
4. Ciężkie infekcje dróg moczowych – szczególnie wywołane przez bakterie z rodzaju Proteus, które mają zdolność produkcji ureazy i alkalizacji moczu

W powyższych przypadkach wskazane jest systematyczne kontrolowanie pH moczu oraz ewentualne dostosowanie dawkowania memantyny.⁵

Pacjenci z chorobami układu krążenia

Dostępne dane kliniczne dotyczące stosowania memantyny u pacjentów z określonymi schorzeniami sercowo-naczyniowymi są ograniczone. Wynika to z faktu, że z większości badań klinicznych wykluczono pacjentów z:

• Świeżo przebytym zawałem mięśnia sercowego – pacjenci po niedawno przebytym zawale wymagają szczególnej uwagi
• Niewyrównaną zastoinową niewydolnością krążenia (klasa III-IV według klasyfikacji NYHA – New York Heart Association) – tj. pacjentów z ciężkimi objawami niewydolności serca
• Niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym – pacjentów z wartościami ciśnienia przekraczającymi zalecane normy mimo stosowanego leczenia

W przypadku tych grup pacjentów zaleca się szczególnie wnikliwą obserwację podczas leczenia memantynę. Konieczne jest regularne monitorowanie parametrów układu krążenia oraz ścisła współpraca z kardiologiem.⁶

Zawartość sodu w produkcie

Produkt leczniczy AuroMemo zawiera niewielkie ilości sodu:

Ponieważ zawartość sodu wynosi mniej niż 1 mmol (23 mg) na tabletkę, produkt uznaje się za „wolny od sodu”, co jest istotną informacją dla pacjentów będących na diecie z kontrolowaną zawartością sodu, np. z nadciśnieniem tętniczym lub niewydolnością serca.⁷