Właściwości farmakokinetyczne
Atomoksetyna Medice 18 mg

Farmakokinetyka atomoksetyny jest zbliżona u dzieci, młodzieży i dorosłych, z szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym oraz maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax) osiąganym po 1-2 godzinach. Biodostępność bezwzględna wynosi 63-94%, a lek charakteryzuje się wysokim (98%) wiązaniem z białkami osocza, głównie albuminą. Metabolizm atomoksetyny odbywa się głównie przez CYP2D6, przy czym u około 7% populacji rasy białej, określanych jako wolno metabolizujący, obserwuje się 10-krotnie wyższe pole pod krzywą (AUC) i 5-krotnie wyższe stężenie maksymalne w stanie równowagi (Css, max) w porównaniu do osób intensywnie metabolizujących. Okres półtrwania leku wynosi średnio 3,6 godziny u intensywnie metabolizujących i 21 godzin u wolno metabolizujących. Atomoksetyna nie wykazuje istotnego wpływu na enzymy cytochromu P450, w tym CYP2D6, CYP1A2, CYP3A i CYP2C9.

Właściwości farmakokinetyczne atomoksetyny

Farmakokinetyka atomoksetyny wykazuje podobne parametry u dzieci, młodzieży oraz osób dorosłych. Warto zauważyć, że nie przeprowadzono badań dotyczących właściwości farmakokinetycznych tego leku u dzieci poniżej szóstego roku życia.1

Proces wchłaniania

Po podaniu doustnym atomoksetyna charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest średnio po około 1-2 godzinach od przyjęcia leku. Biodostępność bezwzględna po podaniu doustnym waha się w zakresie 63-94%, co wynika z różnic osobniczych w zakresie metabolizmu pierwszego przejścia o umiarkowanym nasileniu. Istotną zaletą atomoksetyny jest możliwość jej podawania niezależnie od posiłków.2

Dystrybucja leku

Atomoksetyna jest szeroko dystrybuowana w całym organizmie. Cechuje ją wysoki stopień wiązania z białkami osocza, wynoszący aż 98%. Głównym białkiem wiążącym jest albumina.3

Metabolizm

Biotransformacja atomoksetyny zachodzi głównie za pośrednictwem szlaku enzymatycznego cytochromu P450 2D6 (CYP2D6). W populacji rasy białej około 7% osób charakteryzuje się zmniejszoną aktywnością tego szlaku enzymatycznego – osoby te określane są jako wolno metabolizujące. U tych pacjentów obserwuje się wyższe stężenie atomoksetyny w osoczu w porównaniu do osób intensywnie metabolizujących, u których szlak enzymatyczny wykazuje prawidłową aktywność. U osób wolno metabolizujących pole pod krzywą AUC atomoksetyny jest około 10-krotnie większe, natomiast stężenie maksymalne w stanie równowagi (Css, max) około 5-krotnie większe niż u osób intensywnie metabolizujących.4

Głównym metabolitem oksydacyjnym jest 4-hydroksyatomoksetyna, która następnie ulega szybkiej glukuronizacji. Metabolit ten wykazuje aktywność farmakologiczną porównywalną z atomoksetyną, jednak jego stężenie w osoczu jest znacząco niższe. Chociaż 4-hydroksyatomoksetyna powstaje głównie w wyniku aktywności enzymów CYP2D6, u osób z nieaktywnymi enzymami CYP2D6 może być także wytwarzana przez inne enzymy cytochromu P450, choć w wolniejszym tempie. Warto podkreślić, że atomoksetyna w dawkach terapeutycznych nie wykazuje działania hamującego ani pobudzającego na CYP2D6.5

W odniesieniu do wpływu na enzymy cytochromu P450, atomoksetyna nie wywołuje istotnego klinicznie hamowania ani indukcji enzymów cytochromu P450, w tym CYP1A2, CYP3A, CYP2D6 i CYP2C9.6

Eliminacja

Okres półtrwania atomoksetyny w fazie eliminacji po podaniu doustnym różni się znacząco w zależności od profilu metabolicznego pacjenta. U osób intensywnie metabolizujących wynosi średnio 3,6 godziny, natomiast u osób wolno metabolizujących jest znacznie dłuższy i wynosi 21 godzin. Atomoksetyna jest wydalana głównie w postaci O-glukuronianu 4-hydroksyatomoksetyny, przede wszystkim przez nerki z moczem.7

Liniowość/nieliniowość

Farmakokinetyka atomoksetyny wykazuje liniowość w zakresie badanych dawek, zarówno u osób intensywnie, jak i wolno metabolizujących.8

Właściwości farmakokinetyczne w specjalnych populacjach pacjentów

Zaburzenia czynności wątroby prowadzą do istotnych zmian w farmakokinetyce atomoksetyny, powodując:

  • zmniejszenie klirensu atomoksetyny
  • zwiększenie ekspozycji na atomoksetynę – dwukrotne zwiększenie pola pod krzywą (AUC) przy umiarkowanym zaburzeniu czynności wątroby oraz czterokrotne zwiększenie AUC przy ciężkim zaburzeniu czynności wątroby
  • wydłużenie okresu półtrwania leku macierzystego w porównaniu do osób zdrowych o tym samym genotypie, który warunkuje intensywną aktywność enzymu CYP2D6

Z tego powodu u pacjentów z umiarkowanym lub ciężkim zaburzeniem czynności wątroby (klasa B i C według klasyfikacji Childa-Pugha) konieczne jest dostosowanie dawki początkowej oraz dawki docelowej leku.9

U pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek średnie stężenie atomoksetyny w osoczu jest zwykle wyższe niż u osób zdrowych, na co wskazuje zwiększenie wartości Cmax (różnica 7%) i AUC0-∞ (różnica około 65%). Jednakże po skorygowaniu względem masy ciała, różnice między tymi grupami są mniejsze. Badania farmakokinetyki atomoksetyny i jej metabolitów u osób ze schyłkową niewydolnością nerek wykazały, że nie jest konieczne dostosowywanie dawki leku w tej grupie pacjentów.10

Dostępne postacie leku

Atomoksetyna Medice jest dostępna w postaci tabletek powlekanych w czterech różnych dawkach: 10 mg, 18 mg, 25 mg oraz 40 mg. Każda tabletka zawiera atomoksetyny chlorowodorek w ilości odpowiadającej deklarowanej zawartości atomoksetyny.11

Charakterystyka fizyczna tabletek

Wszystkie tabletki Atomoksetyny Medice są białe i owalne, z wytłoczonymi oznaczeniami wartości dawki na jednej stronie:

Dawka Wielkość tabletki Oznaczenie
10 mg Około 14,1 mm × 6,1 mm „10”
18 mg Około 14,1 mm × 6,1 mm „18”
25 mg Około 10,4 mm × 4,5 mm „25”
40 mg Około 10,4 mm × 4,5 mm „40”

Wszystkie tabletki są białe, owalne, z wytłoczoną wartością dawki na jednej stronie, co umożliwia ich łatwą identyfikację.12

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl