Właściwości farmakokinetyczne
Althyxin 125 mcg
Lewotyroksyna sodowa, substancja czynna preparatu Althyxin, charakteryzuje się wysoką biodostępnością do 80% po podaniu doustnym, z Tmax wynoszącym około 5-6 godzin. Początek działania terapeutycznego obserwuje się po 3-5 dniach terapii. Lek wykazuje bardzo wysoki stopień wiązania z białkami osocza (ok. 99,97%), co wpływa na jego farmakokinetykę, w tym na brak eliminacji przez hemodializę czy hemoperfuzję. Objętość dystrybucji wynosi około 10-12 litrów, a około jedna trzecia całkowitej pozatarczycowej lewotyroksyny znajduje się w wątrobie, gdzie zachodzi szybka wymiana z frakcją surowiczą.
Właściwości farmakokinetyczne leku Althyxin
Lewotyroksyna sodowa, substancja czynna preparatu Althyxin, wykazuje charakterystyczny profil farmakokinetyczny, który warunkuje jego działanie terapeutyczne w leczeniu niedoczynności tarczycy. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis właściwości farmakokinetycznych tego hormonu tarczycy.1
Wchłanianie
Po podaniu doustnym, lewotyroksyna ulega absorpcji niemal wyłącznie w górnym odcinku jelita cienkiego. Proces ten charakteryzuje się następującymi parametrami:2
- Stopień wchłaniania – w zależności od postaci farmaceutycznej, maksymalnie do 80% podanej dawki leku ulega wchłonięciu
- Czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia (Tmax) – wynosi około 5 do 6 godzin
Istotną informacją kliniczną jest fakt, że początek działania terapeutycznego lewotyroksyny obserwuje się po 3-5 dniach od rozpoczęcia podawania leku.3
Dystrybucja
Lewotyroksyna po wchłonięciu do krwiobiegu wykazuje następujące cechy dystrybucji w organizmie:4
- Bardzo wysoki stopień wiązania z białkami osocza – około 99,97%
- Wiązanie z białkami nie ma charakteru kowalentnego
- Frakcja hormonu związana z białkami podlega stałej i bardzo szybkiej wymianie z frakcją wolnego hormonu
- Objętość dystrybucji wynosi około 10-12 litrów
Warto podkreślić, że ze względu na bardzo wysoki stopień wiązania z białkami osocza, lewotyroksyna nie podlega eliminacji za pomocą hemodializy ani hemoperfuzji.5
Istotnym faktem jest, że około jedna trzecia całkowitej pozatarczycowej lewotyroksyny znajduje się w wątrobie, gdzie podlega szybkiej wymianie z lewotyroksyną znajdującą się w surowicy.6
Metabolizm
Metabolizm hormonów tarczycy, w tym lewotyroksyny, zachodzi głównie w następujących narządach:7
- Wątroba – główny narząd odpowiedzialny za biotransformację lewotyroksyny
- Nerki
- Mózg
- Mięśnie
Eliminacja
Eliminacja lewotyroksyny i jej metabolitów z organizmu charakteryzuje się następującymi parametrami:8
- Metabolity są wydalane zarówno z moczem, jak i z kałem
- Całkowity klirens metaboliczny wynosi około 1,2 litra osocza na dobę
Okres półtrwania
Okres półtrwania lewotyroksyny wykazuje istotną zmienność w zależności od stanu klinicznego pacjenta:9
| Stan kliniczny | Okres półtrwania (dni) |
|---|---|
| Średnia wartość u pacjentów w eutyreozie | 7 |
| Nadczynność tarczycy | 3-4 |
| Niedoczynność tarczycy | 9-10 |
Zróżnicowanie okresu półtrwania lewotyroksyny w zależności od stanu funkcjonalnego tarczycy ma istotne znaczenie kliniczne w kontekście modyfikacji dawkowania leku u pacjentów z zaburzeniami czynności tarczycy oraz monitorowania efektów terapii.10
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania