Właściwości farmakokinetyczne leku Aliflusin

Aliflusin to złożony produkt leczniczy zawierający 500 mg paracetamolu, 200 mg kwasu askorbowego oraz 4 mg chlorofenaminy maleinianu. Każdy z tych składników charakteryzuje się odmiennym profilem farmakokinetycznym, co zostało szczegółowo opisane poniżej.¹

Farmakokinetyka paracetamolu

Wchłanianie

Paracetamol charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie we krwi osiąga po około 1 godzinie od podania. Efekt przeciwbólowy utrzymuje się przez 4-6 godzin, natomiast działanie przeciwgorączkowe trwa 6-8 godzin.²

Dystrybucja

Po wchłonięciu paracetamol szybko i równomiernie dystrybuowany jest do większości tkanek organizmu. Stężenia we krwi, ślinie i osoczu są porównywalne. Charakteryzuje się słabym wiązaniem z białkami osocza – w dawkach terapeutycznych wiąże się w 25-50%.³

Metabolizm

Paracetamol podlega intensywnej biotransformacji w wątrobie. Główny szlak metaboliczny (około 90% dawki u dorosłych) polega na sprzęganiu z kwasem glukuronowym. W mniejszym stopniu następuje sprzęganie z kwasem siarkowym, przy czym ten szlak odgrywa większą rolę u małych dzieci i niemowląt. Oba te szlaki metaboliczne mogą ulec szybkiemu wysyceniu w przypadku przedawkowania leku. Mniej istotny szlak metaboliczny przebiega z udziałem układu cytochromu P450 i prowadzi do powstania związku pośredniego – N-acetylobenzochinonoiminy. W warunkach fizjologicznych ten toksyczny metabolit ulega szybkiej detoksykacji przez zredukowany glutation i jest eliminowany z moczem po sprzężeniu z cysteiną i kwasem merkaptopurowym. W przypadku poważnego zatrucia ilość tego toksycznego metabolitu znacząco wzrasta.⁴

Eliminacja

Biologiczny okres półtrwania paracetamolu wynosi około 2-4 godziny. Lek jest wydalany głównie przez nerki – 90% podanej dawki wydalane jest w ciągu 24 godzin, przede wszystkim w postaci sprzężonych glukuronidów (60-80%) i siarczanów (20-30%). Mniej niż 5% przyjętej dawki wydalane jest w postaci niezmienionej.⁵

Farmakokinetyka w populacjach szczególnych

• Niewydolność nerek: W przypadkach ciężkiej niewydolności nerek (klirens kreatyniny poniżej 10 ml/min) wydalanie paracetamolu i jego metabolitów jest opóźnione.⁶
• Pacjenci w podeszłym wieku: Zdolność sprzęgania paracetamolu nie ulega zmianie.⁷

Farmakokinetyka chlorofenaminy

Wchłanianie

Chlorofenamina dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie w osoczu osiąga po 2-3 godzinach od podania. Działanie terapeutyczne pojawia się już po 15-30 minutach od przyjęcia i utrzymuje się przez 4-6 godzin.⁸

Dystrybucja

Dystrybucja chlorofeniraminy do tkanek i płynów ustrojowych nie została w pełni scharakteryzowana u ludzi. Po podaniu dożylnym chlorofenamina ulega szybkiej i szerokiej dystrybucji, w tym do ośrodkowego układu nerwowego (OUN). Pozorna objętość dystrybucji leku w stanie stacjonarnym po podaniu dożylnym wynosi średnio 2,5-3,2 L/kg u dorosłych i 3,8 L/kg u dzieci. Chlorofenamina jest wydzielana do śliny, a lek i/lub jego metabolity są w niewielkich ilościach wydzielane do żółci. Wiązanie chlorofenaminy z białkami osocza wynosi około 69-72%.⁹

Metabolizm

Chlorofenamina podlega biotransformacji w wątrobie, gdzie przekształcana jest do nieaktywnych pochodnych demetylowanych.¹⁰

Eliminacja

Biologiczny okres półtrwania chlorofenaminy jest stosunkowo długi i wynosi około 20 godzin. Około 50% przyjętej dawki wydalane jest przez nerki w ciągu 12 godzin od przyjęcia leku, głównie w postaci metabolitów, a w niewielkim stopniu w postaci niezmienionej.¹¹

Farmakokinetyka kwasu askorbowego

Wchłanianie

Kwas askorbowy (witamina C) dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego, głównie z jelita cienkiego. Maksymalne stężenie w surowicy krwi osiąga po 2-3 godzinach od podania.¹²

Dystrybucja

Kwas askorbowy w 25% wiąże się z białkami osocza. W największych ilościach występuje we frakcji leukocytów i płytek krwi. Przeciętne zapasy ustrojowe kwasu askorbowego są stosunkowo niewielkie i wynoszą około 20 mg/kg masy ciała. Największe ilości witaminy C gromadzą się w nadnerczach, gruczołach śluzowych, wątrobie, mózgu i leukocytach.¹³

Metabolizm

Kwas askorbowy jest związkiem o silnych właściwościach redukcyjnych. W organizmie przechodzi w kwas L-dehydroaskorbowy poprzez rodnikowy związek pośredni zwany kwasem L-monodehydroaskorbowym. Te trzy formy stanowią odwracalny układ oksydoredukcyjny w organizmie. Rodnik anionowy nie reaguje z tlenem, natomiast łatwo przenika przez błony komórkowe oraz przenosi jednowartościowe kationy metali, głównie sodu i potasu. Tylko niewielka część kwasu askorbowego jest metabolizowana do dwutlenku węgla.¹⁴

Eliminacja

Kwas askorbowy wydalany jest głównie przez nerki w postaci sprzężonej z siarczanami lub w postaci metabolitów, przede wszystkim kwasu szczawiowego. Po przekroczeniu progu nerkowego (stężenie w osoczu krwi wynoszące 1,4 mg%) witamina C wydalana jest w postaci niezmienionej z moczem. Kwas askorbowy przenika do mleka kobiecego w ilości 1-10 mg%. Znaczne ilości witaminy C mogą być wydalane z potem – przy ciężkiej pracy fizycznej straty mogą dochodzić nawet do 2 mg na godzinę.¹⁵

Porównanie właściwości farmakokinetycznych składników Aliflusinu