Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Akneroxid 5 50 mg/g

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Akneroxid 5

Dostępne dane przedkliniczne dotyczące benzoilu nadtlenku, substancji czynnej zawartej w preparacie Akneroxid 5 (50 mg/g, żel), obejmują informacje z zakresu toksyczności ostrej, działania teratogennego, mutagennego i karcynogennego oraz tolerancji miejscowej. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę tych danych istotnych dla oceny bezpieczeństwa farmakoterapii.¹

Toksyczność ostra

Badania toksyczności ostrej benzoilu nadtlenku przeprowadzono na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych, stosując różne drogi podania:²

• Po podaniu dootrzewnowym u myszy i szczurów dawka LD₅₀ wynosiła od 250 do 500 mg/kg masy ciała³
• Po podaniu doustnym (per os) u szczurów dawka LD₅₀ przekraczała 950 mg/kg masy ciała⁴
• W dodatkowych badaniach szczury otrzymywały doustnie 78% płyn benzoilu nadtlenku w dawkach sięgających 5 g/kg masy ciała. Wszystkie badane zwierzęta przeżyły i wykazywały prawidłowy przyrost masy ciała⁵

Przeprowadzono również badania długoterminowe na psach, którym podawano benzoilu nadtlenek w dawce 0,625 g nadtlenku na kg karmy przez okres 6 tygodni. W trakcie badania nie zaobserwowano żadnych objawów patologicznych.⁶

Istotne jest, że po podawaniu miejscowym benzoilu nadtlenku nie odnotowano objawów toksyczności ogólnoustrojowej, co ma szczególne znaczenie w kontekście stosowania preparatu Akneroxid 5 w postaci żelu do użytku miejscowego.⁷

Działanie teratogenne

Należy podkreślić, że nie przeprowadzono badań nad toksycznym działaniem preparatu Akneroxid 5 na rozrodczość. Nie są dostępne dane kliniczne dotyczące stosowania tego produktu leczniczego u kobiet w ciąży.⁸

Istotny z punktu widzenia bezpieczeństwa jest metabolizm benzoilu nadtlenku przy aplikacji na skórę, podczas którego substancja ta przekształcana jest do kwasu benzoesowego. W literaturze medycznej opisywano przypadki kumulacji kwasu benzoesowego we krwi wcześniaków, co prawdopodobnie wynikało z niedojrzałości funkcji wątroby. Kumulacja ta może prowadzić do poważnych następstw klinicznych, takich jak:⁹

• Kwasica metaboliczna – zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej organizmu
• Żółtaczka jąder podkorowych – stan będący następstwem podwyższonego stężenia kwasu benzoesowego w surowicy

W dostępnej literaturze brakuje danych dotyczących stężenia benzoilu nadtlenku w mleku kobiet karmiących piersią po miejscowym zastosowaniu preparatu.¹⁰

Działanie mutagenne

Aktualnie dostępne dane dotyczące potencjalnego działania mutagennego benzoilu nadtlenku są niewystarczające do wyciągnięcia jednoznacznych wniosków. Nie przeprowadzono kompleksowych badań w tym zakresie.¹¹

Działanie karcynogenne

Badania karcynogenności benzoilu nadtlenku przeprowadzone na modelach zwierzęcych przyniosły niejednoznaczne wyniki:¹²

• W modelu z zastosowaniem 7,12-dimetylobenzoantracenu (DMBC) obserwowano promocję rozwoju guzów
• W alternatywnym modelu z wykorzystaniem naświetlania promieniowaniem UV nie stwierdzono działania karcynogennego

Co istotne, w praktyce klinicznej nie opisano przypadków powstawania guzów nowotworowych u ludzi po leczeniu benzoilu nadtlenkiem.¹³

Tolerancja miejscowa

Benzoilu nadtlenek wykazuje miejscowe działanie drażniące, co potwierdzono w różnych modelach badawczych, takich jak:¹⁴

• Test w komorze Duhringa – standardowa metoda oceny potencjału drażniącego i uczulającego substancji
• Test na oczach królika – badanie oceniające potencjalne drażniące działanie na błony śluzowe
• Test Draize’a – metoda stosowana do klasyfikacji substancji pod względem ich działania drażniącego

We wszystkich powyższych modelach badawczych odnotowano, że benzoilu nadtlenek wywiera miejscowe działanie drażniące, co ma istotne znaczenie kliniczne przy stosowaniu preparatu Akneroxid 5.