Interakcje leku
Adalift 5 mg
Analiza interakcji tadalafilu (dawki 10 mg i 20 mg) wykazała, że jest on metabolizowany głównie przez CYP3A4, co powoduje istotne zmiany farmakokinetyczne przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów (np. ketokonazol 200 mg/dobę – 2-krotny wzrost AUC, 400 mg/dobę – 4-krotny wzrost AUC; ritonawir 200 mg 2x/dobę – 2-krotny wzrost AUC) oraz induktorów CYP3A4 (np. ryfampicyna zmniejsza AUC o 88%). Tadalafil nasila hipotensyjne działanie azotanów, co stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do ich łącznego stosowania; azotany można podać dopiero po 48 godzinach od ostatniej dawki tadalafilu (2,5-20 mg). Jednoczesne stosowanie z doksazosyną (4-8 mg/dobę) znacząco nasila działanie hipotensyjne, zwiększając ryzyko omdleń, dlatego jest niewskazane. Inhibitory 5-alfa-reduktazy (finasteryd 5 mg) nie wykazały nowych działań niepożądanych, jednak brak jest formalnych badań interakcji, co wymaga ostrożności klinicznej.
- Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
- Wpływ innych substancji na tadalafil
- Inhibitory cytochromu P450
- Nośniki w dystrybucji tadalafilu
- Induktory cytochromu P450
- Wpływ tadalafilu na inne produkty lecznicze
- Azotany
- Przeciwnadciśnieniowe produkty lecznicze
- Riocyguat
- Inhibitory 5-alfa-reduktazy
- Substraty CYP1A2 (np. teofilina)
- Etynyloestradiol i terbutalina
- Alkohol
- Produkty lecznicze metabolizowane przez cytochrom CYP450
- Substraty CYP2C9 (np. R-warfaryna)
- Kwas acetylosalicylowy
- Przeciwcukrzycowe produkty lecznicze
- Interakcje z alkoholem
- Tabela interakcji
Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
W analizie interakcji tadalafilu z innymi substancjami leczniczymi wykorzystano badania przeprowadzone przy dawkach 10 mg i/lub 20 mg. Należy zauważyć, że w niektórych badaniach stosowano wyłącznie dawkę 10 mg, co nie wyklucza występowania klinicznie istotnych interakcji przy zastosowaniu wyższych dawek tadalafilu1.
Wpływ innych substancji na tadalafil
Inhibitory cytochromu P450
Tadalafil jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4. Selektywny inhibitor tego izoenzymu – ketokonazol (200 mg/dobę) powoduje dwukrotny wzrost ekspozycji (AUC) na tadalafil (10 mg) oraz zwiększenie Cmax o 15% w porównaniu z podaniem samego tadalafilu. Przy wyższej dawce ketokonazolu (400 mg/dobę) ekspozycja na tadalafil (20 mg) wzrasta czterokrotnie, a Cmax o 22%2.
Inhibitor proteazy – ritonawir (200 mg dwa razy na dobę), będący inhibitorem CYP3A4, CYP2C9, CYP2C19 i CYP2D6, zwiększa dwukrotnie ekspozycję (AUC) na tadalafil (20 mg), nie powodując zmian Cmax3.
Inne inhibitory proteazy (np. sakwinawir) oraz inhibitory CYP3A4, takie jak erytromycyna, klarytromycyna, itrakonazol czy sok grejpfrutowy, należy stosować ostrożnie w skojarzeniu z tadalafilem, ponieważ mogą one zwiększać stężenie tadalafilu w osoczu. W rezultacie istnieje ryzyko zwiększonej częstości występowania działań niepożądanych4.
Nośniki w dystrybucji tadalafilu
Rola nośników (np. p-glikoproteiny) w dystrybucji tadalafilu nie została w pełni poznana. Istnieje zatem możliwość wystąpienia interakcji lekowych związanych z hamowaniem funkcji tych nośników5.
Induktory cytochromu P450
Induktor CYP3A4 – ryfampicyna – zmniejsza AUC tadalafilu o 88% w porównaniu z wartością AUC po podaniu samego tadalafilu w dawce 10 mg. Takie zmniejszenie ekspozycji może prowadzić do obniżenia skuteczności tadalafilu, choć stopień tego obniżenia nie jest dokładnie określony6.
Inne induktory CYP3A4, takie jak fenobarbital, fenytoina czy karbamazepina, mogą również powodować zmniejszenie stężenia tadalafilu w osoczu7.
Wpływ tadalafilu na inne produkty lecznicze
Azotany
Badania kliniczne wykazały, że tadalafil (5 mg, 10 mg i 20 mg) nasila hipotensyjne działanie azotanów. Z tego powodu stosowanie produktu Adalift jest przeciwwskazane u pacjentów przyjmujących organiczne azotany w jakiejkolwiek postaci8.
Na podstawie wyników badań klinicznych, w których 150 osób przyjmowało tadalafil w dawce 20 mg przez 7 dni oraz nitroglicerynę 0,4 mg podjęzykowo w różnych punktach czasowych, stwierdzono, że interakcje te utrzymywały się ponad 24 godziny, nie były natomiast wykrywane po 48 godzinach od podania ostatniej dawki tadalafilu9.
W sytuacjach zagrażających życiu, gdy ze względów medycznych konieczne jest zastosowanie azotanów, można je podać dopiero po upływie 48 godzin od przyjęcia ostatniej dawki tadalafilu (2,5-20 mg). W takich przypadkach azotany należy podawać pod ścisłym nadzorem lekarskim, z jednoczesnym monitorowaniem czynności układu krążenia10.
Przeciwnadciśnieniowe produkty lecznicze
Jednoczesne stosowanie doksazosyny (4 mg lub 8 mg na dobę) i tadalafilu (5 mg na dobę lub 20 mg jednorazowo) istotnie nasila działanie hipotensyjne leku blokującego receptory α-adrenergiczne. Efekt ten utrzymuje się przez co najmniej 12 godzin i może być związany z wystąpieniem objawów takich jak omdlenia. Z tego powodu nie zaleca się jednoczesnego stosowania tych leków11.
W badaniach dotyczących interakcji, przeprowadzonych na ograniczonej liczbie zdrowych ochotników, nie zaobserwowano podobnych działań w przypadku alfuzosyny lub tamsulozyny. Należy jednak zachować ostrożność podczas stosowania tadalafilu u pacjentów przyjmujących jakiekolwiek leki blokujące receptory α-adrenergiczne, szczególnie u osób w podeszłym wieku. Leczenie powinno rozpoczynać się od najmniejszej dawki, którą następnie należy stopniowo dostosowywać12.
W klinicznych badaniach farmakologicznych oceniano potencjalne nasilanie hipotensyjnego działania przeciwnadciśnieniowych produktów leczniczych przez tadalafil. Badano główne grupy leków przeciwnadciśnieniowych, w tym leki blokujące kanały wapniowe (amlodypina), inhibitory konwertazy angiotensyny (enalapril), leki blokujące receptory β-adrenergiczne (metoprolol), tiazydowe leki moczopędne (bendrofluazyd) oraz leki blokujące receptory angiotensyny II (różne rodzaje i dawki, stosowane w monoterapii lub terapii skojarzonej)13.
Tadalafil (w dawce 10 mg, z wyjątkiem badań z lekami blokującymi receptory angiotensyny II i amlodypiną, gdzie stosowano dawkę 20 mg) nie wykazywał klinicznie istotnych interakcji z wymienionymi grupami leków14.
W innym badaniu klinicznym oceniano skojarzone stosowanie tadalafilu (20 mg) z czterema grupami leków przeciwnadciśnieniowych. U pacjentów przyjmujących kilka leków przeciwnadciśnieniowych, zmiany ciśnienia tętniczego były zależne od skuteczności kontroli ciśnienia przez te leki. U pacjentów z dobrze kontrolowanym ciśnieniem, obniżenie ciśnienia było minimalne i podobne do obserwowanego u zdrowych osób. U pacjentów z niekontrolowanym ciśnieniem, obniżenie było większe, choć u większości z nich nie towarzyszyły temu objawy hipotensji15.
U pacjentów otrzymujących jednocześnie leki przeciwnadciśnieniowe, tadalafil w dawce 20 mg może spowodować obniżenie ciśnienia krwi, które (z wyjątkiem leków blokujących receptory α-adrenergiczne) jest zazwyczaj niewielkie i prawdopodobnie pozbawione znaczenia klinicznego16. Analiza wyników badania klinicznego 3 fazy nie wykazała różnic w zdarzeniach niepożądanych u pacjentów przyjmujących tadalafil z lekami przeciwnadciśnieniowymi lub bez nich. Pacjenci powinni być jednak poinformowani o możliwości wystąpienia obniżenia ciśnienia krwi przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwnadciśnieniowych17.
Riocyguat
Badania przedkliniczne wykazały nasilone działanie obniżające ciśnienie krwi przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów PDE5 i riocyguatu. W badaniach klinicznych potwierdzono nasilanie działania hipotensyjnego inhibitorów PDE5 przez riocyguat, przy czym nie wykazano korzystnego działania klinicznego takiego skojarzenia w badanej populacji. Jednoczesne stosowanie riocyguatu i inhibitorów PDE5, w tym tadalafilu, jest przeciwwskazane18.
Inhibitory 5-alfa-reduktazy
W badaniu klinicznym porównującym skojarzone stosowanie tadalafilu w dawce 5 mg z finasterydem w dawce 5 mg w łagodzeniu objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, nie zaobserwowano nowych działań niepożądanych. Ponieważ nie przeprowadzono formalnego badania interakcji lekowych oceniającego wpływ tadalafilu i inhibitorów 5-alfa-reduktazy, zaleca się zachowanie ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu tych leków19.
Substraty CYP1A2 (np. teofilina)
W farmakologicznym badaniu klinicznym, w którym podawano tadalafil w dawce 10 mg jednocześnie z teofiliną (nieselektywnym inhibitorem fosfodiesterazy), nie wykazano interakcji farmakokinetycznej. Jedynym obserwowanym efektem farmakodynamicznym było niewielkie (3,5 uderzeń/minutę) zwiększenie częstości akcji serca. Mimo niewielkiego nasilenia tego efektu i braku znaczenia klinicznego w badaniu, należy o nim pamiętać przy jednoczesnym stosowaniu tych produktów leczniczych20.
Etynyloestradiol i terbutalina
Wykazano, że tadalafil zwiększa biodostępność etynyloestradiolu podanego doustnie. Podobnego zwiększenia biodostępności można oczekiwać po doustnym podaniu terbutaliny, choć kliniczne następstwa takiego działania nie zostały dokładnie określone21.
Alkohol
Jednoczesne stosowanie tadalafilu (10 mg lub 20 mg) nie wpływa na stężenie alkoholu we krwi (średnie maksymalne stężenie 0,08%). Ponadto, nie obserwowano zmian w stężeniu tadalafilu w ciągu 3 godzin po jednoczesnym podaniu z alkoholem22.
W przeprowadzonych badaniach spożycie alkoholu zaplanowano tak, aby zapewnić jego maksymalne wchłanianie (spożycie na czczo i nieprzyjmowanie pokarmu przez 2 kolejne godziny). Tadalafil (20 mg) nie nasilał średniego spadku ciśnienia krwi spowodowanego podaniem alkoholu (0,7 g/kg, co odpowiada około 180 ml 40% alkoholu [wódka] dla mężczyzny o masie ciała 80 kg), jednak u niektórych osób obserwowano zawroty głowy przy zmianie pozycji ciała i niedociśnienie ortostatyczne23.
Po podaniu mniejszych dawek alkoholu (0,6 g/kg) nie występowało niedociśnienie, a zawroty głowy występowały z podobną częstością jak po spożyciu samego alkoholu. Tadalafil (10 mg) nie nasilał wpływu alkoholu na funkcje poznawcze24.
Produkty lecznicze metabolizowane przez cytochrom CYP450
Nie należy oczekiwać, by tadalafil mógł w klinicznie znaczący sposób wpływać na klirens produktów leczniczych metabolizowanych przez izoenzymy CYP450. Badania potwierdziły, że tadalafil nie powoduje hamowania ani indukcji aktywności izoenzymów CYP450, w tym CYP3A4, CYP1A2, CYP2D6, CYP2E1, CYP2C9 i CYP2C1925.
Substraty CYP2C9 (np. R-warfaryna)
Tadalafil (10 mg i 20 mg) nie wykazywał klinicznie istotnego wpływu na ekspozycję (AUC) S-warfaryny ani R-warfaryny (substratów CYP2C9) i nie wpływał na zmiany czasu protrombinowego wywołane przez warfarynę26.
Kwas acetylosalicylowy
Tadalafil (10 mg i 20 mg) nie zwiększał wydłużenia czasu krwawienia spowodowanego przez kwas acetylosalicylowy27.
Przeciwcukrzycowe produkty lecznicze
Nie przeprowadzono specyficznych badań dotyczących interakcji tadalafilu z przeciwcukrzycowymi produktami leczniczymi28.
Interakcje z alkoholem
Przeprowadzono szczegółowe badania oceniające potencjalne interakcje między tadalafilem a alkoholem. Jednoczesne przyjmowanie tadalafilu w dawce 10 mg lub 20 mg nie wpływa na stężenie alkoholu we krwi (średnie maksymalne stężenie 0,08%). Analogicznie, nie zaobserwowano zmian w stężeniu tadalafilu w osoczu w ciągu 3 godzin po jednoczesnym podaniu z alkoholem29.
Szczególnie istotne jest to, że tadalafil w dawce 20 mg nie nasilał średniego spadku ciśnienia tętniczego powodowanego przez alkohol (w dawce 0,7 g/kg, odpowiadającej około 180 ml 40% alkoholu dla mężczyzny o masie ciała 80 kg). U niektórych pacjentów obserwowano jednak zawroty głowy przy zmianie pozycji ciała oraz niedociśnienie ortostatyczne30.
Przy niższych dawkach alkoholu (0,6 g/kg) nie stwierdzano niedociśnienia, a zawroty głowy występowały z częstością podobną do tej obserwowanej po spożyciu samego alkoholu. Co ważne, tadalafil w dawce 10 mg nie nasilał negatywnego wpływu alkoholu na funkcje poznawcze31.
Należy zauważyć, że badania nad interakcją tadalafil-alkohol przeprowadzano w warunkach zapewniających maksymalne wchłanianie alkoholu (spożycie na czczo i nieprzyjmowanie pokarmu przez kolejne 2 godziny)32.
W podsumowaniu, tadalafil nie wykazuje istotnych interakcji farmakokinetycznych z alkoholem, jednak pacjentów należy poinformować o możliwości wystąpienia niedociśnienia ortostatycznego i zawrotów głowy przy jednoczesnym stosowaniu tadalafilu z większymi dawkami alkoholu.
Tabela interakcji
| Grupa leków/substancja | Opis interakcji | Poziom ważności interakcji | Zalecenia kliniczne |
|---|---|---|---|
| Inhibitory CYP3A4 (ketokonazol, ritonawir, erytromycyna, klarytromycyna, itrakonazol, sok grejpfrutowy) |
Zwiększenie ekspozycji (AUC) na tadalafil: – ketokonazol 200 mg/d: 2-krotne – ketokonazol 400 mg/d: 4-krotne – ritonawir 200 mg 2 x/d: 2-krotne |
Wysoki | Ostrożne stosowanie, możliwe zwiększenie ryzyka działań niepożądanych |
| Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, fenobarbital, fenytoina, karbamazepina) |
Ryfampicyna zmniejsza AUC tadalafilu o 88% | Wysoki | Możliwe zmniejszenie skuteczności tadalafilu |
| Azotany (nitrogliceryna i inne) |
Znaczące nasilenie działania hipotensyjnego azotanów | Bardzo wysoki | Bezwzględne przeciwwskazanie; azotany można podać dopiero po 48h od ostatniej dawki tadalafilu |
| Leki blokujące receptory α-adrenergiczne (doksazosyna) |
Istotne nasilenie działania hipotensyjnego, możliwe omdlenia | Wysoki | Nie zaleca się jednoczesnego stosowania |
| Leki blokujące receptory α-adrenergiczne (alfuzosyna, tamsulozyna) |
W badaniach na ograniczonej grupie nie obserwowano istotnych interakcji | Średni | Zachować ostrożność, rozpoczynać od najmniejszej dawki |
| Inne leki przeciwnadciśnieniowe (amlodypina, enalapril, metoprolol, bendrofluazyd, leki blokujące receptory angiotensyny II) |
Niewielkie nasilenie działania hipotensyjnego, bardziej znaczące u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem | Niski do średniego | Ostrożność, zwłaszcza u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem |
| Riocyguat | Nasilenie działania hipotensyjnego | Bardzo wysoki | Bezwzględne przeciwwskazanie |
| Inhibitory 5-alfa-reduktazy (finasteryd) |
Nie obserwowano nowych działań niepożądanych w badaniu klinicznym | Niski | Zachować ostrożność (brak formalnego badania interakcji) |
| Teofilina | Brak interakcji farmakokinetycznej, niewielkie zwiększenie częstości akcji serca (3,5 uderzeń/min) | Niski | Zazwyczaj bez znaczenia klinicznego |
| Etynyloestradiol, terbutalina | Zwiększenie biodostępności przy podaniu doustnym | Niski do średniego | Znaczenie kliniczne nieustalone |
| Alkohol | Tadalafil nie wpływa na stężenie alkoholu we krwi; alkohol nie wpływa na stężenie tadalafilu Możliwe zawroty głowy i niedociśnienie ortostatyczne przy wyższych dawkach alkoholu (0,7 g/kg) |
Niski do średniego | Poinformować pacjenta o ryzyku zawrotów głowy i niedociśnienia ortostatycznego |
| Warfaryna | Brak wpływu na AUC S-warfaryny i R-warfaryny oraz czas protrombinowy | Bardzo niski | Brak ograniczeń |
| Kwas acetylosalicylowy | Brak wpływu na czas krwawienia | Bardzo niski | Brak ograniczeń |
| Leki przeciwcukrzycowe | Brak szczegółowych badań interakcji | Nieznany | Zalecana ostrożność |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania