Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Abirateron Aristo 500 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Abirateron Aristo

Dane przedkliniczne dotyczące abirateronu octanu, substancji czynnej zawartej w leku Abirateron Aristo, obejmują szereg badań przeprowadzonych na zwierzętach, które dostarczyły istotnych informacji dotyczących profilu bezpieczeństwa tej substancji. Badania te skupiały się na ocenie wpływu farmakologicznego, toksyczności po wielokrotnym podaniu, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na płodność i rozwój.¹

Zmiany hormonalne i wpływ na narządy

W badaniach toksyczności prowadzonych u zwierząt zaobserwowano znaczące zmniejszenie stężeń krążącego testosteronu. Konsekwencją tego zjawiska były następujące zmiany:²

• Zmniejszenie masy narządów
• Zmiany morfologiczne w narządach rozrodczych
• Zmiany histopatologiczne w nadnerczach
• Zmiany w przysadce
• Zmiany w sutkach

Co istotne z klinicznego punktu widzenia, wszystkie zaobserwowane zmiany były całkowicie lub częściowo odwracalne. Modyfikacje w narządach rozrodczych oraz narządach wrażliwych na androgeny były zgodne z profilem farmakologicznym abirateronu. Wszystkie zmiany hormonalne związane z leczeniem ustępowały lub były odwracalne w okresie 4 tygodni od zakończenia podawania substancji.³

Wpływ na płodność

W ramach badań wpływu abirateronu octanu na płodność u szczurów wykazano istotne zmiany zarówno u samców, jak i samic. Substancja powodowała zmniejszenie płodności u obu płci. Jednak efekt ten okazał się całkowicie odwracalny w ciągu 4 do 16 tygodni od przerwania podawania abirateronu octanu, co stanowi istotną informację z punktu widzenia potencjalnego stosowania u ludzi.⁴

Toksyczny wpływ na rozwój

Badania toksycznego wpływu na rozwój przeprowadzone u szczurów wykazały, że abirateronu octan wywierał wpływ na przebieg ciąży. Zaobserwowano następujące efekty:⁵

• Zmniejszenie masy płodu
• Zmniejszenie przeżycia płodów
• Wpływ na zewnętrzne narządy płciowe

Należy podkreślić, że mimo stwierdzonych zmian w narządach płciowych, abirateronu octan nie wykazywał działania teratogennego. Wszystkie zaobserwowane działania w badaniach płodności i toksycznego wpływu na rozwój u szczurów związane były z farmakologicznym działaniem abirateronu.⁶

Badania rakotwórczości

Ocena potencjału rakotwórczego abirateronu octanu obejmowała dwa kluczowe badania:⁷

1. 6-miesięczne badanie na transgenicznych myszach (Tg.rasH2) – w którym nie stwierdzono działania rakotwórczego
2. 24-miesięczne badanie rakotwórczości u szczurów – w którym zaobserwowano zwiększoną częstość występowania nowotworów komórek interstycjalnych w jądrach

Istotne jest, że odkrycie dotyczące zwiększonej częstości nowotworów komórek interstycjalnych w jądrach szczurów uważa się za związane z działaniem farmakologicznym abirateronu i jest zjawiskiem specyficznym dla szczurów. Dodatkowo, abirateronu octan nie wykazywał działania rakotwórczego u samic szczurów.⁸

Wpływ na środowisko

Z punktu widzenia bezpieczeństwa ekologicznego, substancja czynna abirateron stanowi zagrożenie dla środowiska wodnego, ze szczególnym uwzględnieniem potencjalnego negatywnego wpływu na ryby. Jest to istotna informacja, która powinna być brana pod uwagę przy utylizacji pozostałości leku.⁹

Całościowa ocena bezpieczeństwa przedklinicznego

Poza zmianami zaobserwowanymi w narządach rozrodczych, które były spójne w wynikach wszystkich badań toksyczności na zwierzętach, dane przedkliniczne nie ujawniły szczególnego zagrożenia dla człowieka. Wniosek ten opiera się na wynikach konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, badań genotoksyczności i rakotwórczości.¹⁰