zaburzenia krwi

Zaburzenia krwi stanowią szeroką grupę schorzeń dotyczących składników morfotycznych krwi oraz białek osocza. Obejmują one nieprawidłowości dotyczące liczby i funkcji erytrocytów (niedokrwistości, czerwienice), leukocytów (leukopenie, leukocytozy) oraz płytek krwi (małopłytkowości, trombocytozy).

Do najczęstszych zaburzeń krwi zaliczamy niedokrwistości, które mogą być spowodowane niedoborem żelaza, witaminy B12 lub kwasu foliowego, a także hemolizą lub przewlekłymi chorobami. Zaburzenia krzepnięcia, takie jak hemofilia, choroba von Willebranda czy trombofilie, wynikają z nieprawidłowości czynników krzepnięcia i mogą prowadzić do krwawień lub zakrzepów.

Nowotwory układu krwiotwórczego, w tym białaczki, chłoniaki i szpiczak mnogi, stanowią poważną grupę zaburzeń krwi. Diagnostyka tych schorzeń opiera się na badaniach morfologii krwi, rozmazach, badaniach biochemicznych, testach krzepnięcia oraz zaawansowanych technikach diagnostycznych, takich jak cytometria przepływowa, badania cytogenetyczne i molekularne.

Leczenie zaburzeń krwi zależy od ich rodzaju i przyczyny. Może obejmować suplementację niedoborów, terapię hormonalną, leczenie immunosupresyjne, chemioterapię, przeszczepienie szpiku kostnego, a w niektórych przypadkach terapie celowane. Wczesne rozpoznanie i odpowiednie leczenie ma kluczowe znaczenie dla rokowania pacjentów z zaburzeniami krwi.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl