działanie przeciwlękowe
Działanie przeciwlękowe (anxiolityczne) to efekt terapeutyczny leków lub substancji polegający na redukcji objawów lęku i napięcia bez wywoływania nadmiernej sedacji. Mechanizm działania przeciwlękowego najczęściej opiera się na modulacji przekaźnictwa GABA-ergicznego w ośrodkowym układzie nerwowym, choć wykorzystywane są również inne szlaki neurotransmisji.
Klasycznymi lekami o działaniu przeciwlękowym są benzodiazepiny (np. diazepam, alprazolam), które nasilają hamujące działanie kwasu gamma-aminomasłowego (GABA) poprzez wiązanie ze specyficznym miejscem receptora GABA-A. Nowsze preparaty jak buspiron działają poprzez częściowy agonizm wobec receptorów serotoninowych 5-HT1A. Istotną rolę w farmakoterapii zaburzeń lękowych odgrywają również selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) oraz inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI).
Działanie przeciwlękowe wykazują także niektóre substancje pochodzenia naturalnego, jak ekstrakt z kozłka lekarskiego (Valeriana officinalis) czy melisy (Melissa officinalis). W terapii zaburzeń lękowych coraz większe znaczenie zyskują również niefarmakologiczne metody terapeutyczne, takie jak terapia poznawczo-behawioralna, które mogą być stosowane samodzielnie lub jako uzupełnienie farmakoterapii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Medazepam TZF 10 mg
Medazepam TZF, dostępny w kapsułkach twardych o dawce 10 mg, należy do grupy benzodiazepin (kod ATC: N05BA03) i wykazuje wielokierunkowe działanie na ośrodkowy układ nerwowy, ze szczególnym wpływem na układ limbiczny i podwzgórze. Mechanizm działania polega na modulacji receptorów GABA-A, co zwiększa powinowactwo do endogennego GABA, prowadząc do hiperpolaryzacji neuronów i zahamowania ich aktywności bioelektrycznej. Medazepam nasila hamujące działanie neuronów GABA-ergicznych w korze mózgowej, hipokampie, móżdżku, wzgórzu i podwzgórzu, co przekłada się na jego działanie przeciwlękowe, umiarkowane miorelaksacyjne oraz stosunkowo słabe działanie nasenne i przeciwdrgawkowe.
anksjolityk benzodiazepinowy, działanie miorelaksacyjne, działanie nasenne, działanie przeciwdrgawkowe, działanie przeciwlękowe, hiperpolaryzacja błony komórkowej, hipokamp, jon chlorkowy, kanał chlorkowy, kora mózgowa, kwas gamma-aminomasłowy, lek psycholeptyczny, mięsień szkieletowy, móżdżek, neuron GABA-ergiczny, neuroprzekaźnik hamujący, nietolerancja laktozy, ośrodkowy układ nerwowy, pochodna benzodiazepiny, podwzgórze, receptor benzodiazepinowy, receptor GABA-A, układ limbiczny, wzgórze - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Oxycodone Molteni 10 mg/ml
Oksykodon, będący główną substancją czynną leku Oxycodone Molteni w stężeniu 10 mg/ml (9 mg oksykodonu na ml), jest półsyntetycznym opioidowym agonistą receptorów mu, kappa i delta w ośrodkowym układzie nerwowym. Jego działanie farmakologiczne jest zbliżone do morfiny i obejmuje silne właściwości przeciwbólowe, przeciwlękowe, przeciwkaszlowe oraz uspokajające. Preparat dostępny jest w formie roztworu do wstrzykiwań o pH 4,5-5,5 i osmolalności 267-310 mOsm/kg, w ampułkach o objętości 1 ml (10 mg), 2 ml (20 mg) oraz 20 ml (200 mg). Każdy mililitr zawiera 0,124 mmol sodu (2,85 mg), co jest istotne u pacjentów z ograniczeniem sodu w diecie.
agonista receptorów opioidowych, alkaloid opium, chlorowodorek, dieta niskosodowa, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwkaszlowe, działanie przeciwlękowe, działanie uspokajające, funkcja immunologiczna, lek przeciwbólowy, odruch kaszlowy, opioid, opioid półsyntetyczny, osmolalność, ośrodkowy układ nerwowy, przepływ żółci, rdzeń kręgowy, receptor opioidowy, roztwór do wstrzykiwań, sok trzustkowy, układ hormonalny, układ odpornościowy, zwieracz Oddiego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Midazolam Hameln 5 mg/ml
Midazolam w postaci roztworu do wstrzykiwań/infuzji dostępny jest w stężeniach 1 mg/ml, 2 mg/ml oraz 5 mg/ml. Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa tego leku są ograniczone i nie wskazują na dodatkowe ryzyko poza tymi już opisanymi w Charakterystyce Produktu Leczniczego. Midazolam, jako pochodna benzodiazepiny, wykazuje działanie uspokajające, nasenne, przeciwlękowe, przeciwdrgawkowe oraz miorelaksacyjne. Produkt jest wolny od sodu (<1 mmol sodu na 1 ml, tj. <23 mg) i charakteryzuje się pH 2,9-3,7 oraz osmolalnością 275-305 mOsmol/kg, co jest istotne przy ocenie kompatybilności i tolerancji preparatu.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Oxycodone Hydrochloride Hameln 10 mg/ml
Oksykodon chlorowodorek, zawarty w preparacie Oxycodone Hydrochloride Hameln (10 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań/infuzji), jest półsyntetycznym opioidowym agonistą o wysokim powinowactwie do receptorów mu, kappa i delta w ośrodkowym układzie nerwowym. Jego farmakodynamiczny profil obejmuje silne działanie przeciwbólowe, przeciwlękowe, przeciwkaszlowe oraz uspokajające, co czyni go skutecznym w terapii silnego bólu oraz towarzyszących mu objawów. Mechanizm działania oksykodonu jest zbliżony do morfiny, jednak z unikalnym spektrum receptorowego powinowactwa, co wpływa na jego efektywność i profil działań niepożądanych.
agonista opioidowy, choroba dróg żółciowych, działanie immunomodulujące, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwkaszlowe, działanie przeciwlękowe, działanie uspokajające, naturalny alkaloid opium, oksykodon chlorowodorek, opioid półsyntetyczny, ośrodkowy układ nerwowy, przepływ żółci, rdzeń kręgowy, receptor delta, receptor kappa, receptor mu, receptor opioidowy, sok trzustkowy, układ dokrewny, układ immunologiczny, układ odpornościowy, zwieracz Oddiego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Midazolam hameln 1 mg/ml
Midazolam, będący pochodną imidazobenzodiazepiny i klasyfikowany jako lek nasenny i uspokajający (kod ATC N05CD08), działa poprzez allosteryczną modulację receptorów GABA-ergicznych, zwiększając przepływ jonów chlorkowych i hamując aktywność neuronów w ośrodkowym układzie nerwowym. Charakteryzuje się szybkim początkiem działania oraz krótkotrwałym efektem, co czyni go szczególnie użytecznym w procedurach medycznych wymagających szybkiego uspokojenia, anksjolizy, miorelaksacji oraz kontroli napadów drgawkowych. Midazolam wywołuje również krótkotrwałą niepamięć następczą, co jest korzystne w kontekście stresujących zabiegów. Produkt dostępny jest w formie przezroczystego roztworu do wstrzykiwań lub infuzji o pH 2,9–3,7 i osmolalności 275–305 mOsmol/kg, w stężeniach 1 mg/ml, 2 mg/ml oraz 5 mg/ml, z zawartością midazolamu jako chlorowodorku odpowiednio 1,11 mg, 2,22 mg i 5,56 mg na 1 mg substancji czynnej.
błona postsynaptyczna, chlorowodorek midazolamu, działanie miorelaksacyjne, działanie nasenne, działanie przeciwdrgawkowe, działanie przeciwlękowe, funkcja psychoruchowa, jon chlorkowy, kwas gamma-aminomasłowy, lek nasenny i uspokajający, lipofilna zasada, modulacja allosteryczna, niepamięć następcza, ośrodkowy układ nerwowy, pochodna benzodiazepiny, pochodna imidazobenzodiazepiny, podanie domięśniowe, podanie dożylne, receptor GABA-ergiczny, roztwór do wstrzykiwań, synapsa hamująca, transmisja GABA-ergiczna, zakres terapeutyczny, zmiana hemodynamiczna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Fevarin 50 mg
Fevarin, zawierający 50 mg maleinianu fluwoksaminy w formie tabletek powlekanych, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) stosowanym przede wszystkim w leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych (MDD) oraz zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (OCD). W przypadku MDD lek jest szczególnie wskazany u pacjentów z umiarkowanym do ciężkiego nasileniem objawów, zwłaszcza gdy towarzyszą im komponenty lękowe. W terapii OCD fluwoksamina wykazuje wysoką skuteczność w redukcji obsesji i kompulsji, często wymagając wyższych dawek i dłuższego czasu leczenia (8-12 tygodni) niż w depresji. Tabletki o mocy 50 mg z linią podziału umożliwiają precyzyjne dostosowanie dawki, co jest istotne podczas inicjacji terapii lub u pacjentów wrażliwych na działania niepożądane.
duże zaburzenie depresyjne, działanie przeciwdepresyjne, działanie przeciwlękowe, farmakoterapia, komponenta lękowa, kompulsja, major depressive disorder, maleinian fluwoksaminy, napęd psychoruchowy, objaw lękowy, obniżenie nastroju, obsesja, psychoterapia, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, terapia podtrzymująca, utrata zainteresowań, zaburzenie koncentracji, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie snu - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Xanax
Alprazolam (Xanax) powinien być stosowany z zachowaniem szczególnej ostrożności, a czas terapii ograniczony do 2-4 tygodni, z koniecznością stopniowego odstawiania w celu minimalizacji objawów odstawienia, które mogą obejmować m.in. ból głowy, lęk, dezorientację, a w cięższych przypadkach napady padaczkowe czy omamy. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko uzależnienia, które wzrasta wraz z dawką i czasem leczenia, zwłaszcza u pacjentów z historią nadużywania substancji. Jednoczesne stosowanie alprazolamu z opioidami niesie ryzyko depresji oddechowej i wymaga ścisłego monitorowania oraz stosowania najmniejszych skutecznych dawek. U pacjentów w podeszłym wieku, z niewydolnością oddechową, nerkową lub wątrobową zaleca się ostrożność i dostosowanie dawki, aby uniknąć sedacji, ataksji i upadków.
alprazolam, amnezja następcza, ataksja, benzodiazepiny krótkodziałające, depresja oddechowa, działanie nasenne, działanie przeciwlękowe, działanie uspokajające, hipomania, interakcja benzodiazepin z opioidami, jaskra zamkniętego kąta, napad padaczkowy, nietolerancja galaktozy, niewydolność wątroby, ośrodkowy układ nerwowy, przewlekła niewydolność oddechowa, reakcja paradoksalna, tolerancja lekowa, uzależnienie od benzodiazepin, zaburzenia czynności nerek, zależność fizyczna, zależność psychiczna, zespół odstawienny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Zolpidem – Właściwości farmakodynamiczne
Zolpidem jest lekiem nasennym z grupy imidazopirydyn, wykazującym selektywne wiązanie z podtypem receptora omega-1 (BZ1) kompleksu GABA-A, co odróżnia go od nieselektywnych benzodiazepin. Mechanizm działania polega na modulacji kanału chlorkowego, prowadząc do hiperpolaryzacji błony komórkowej i zahamowania potencjałów czynnościowych, a jego efekty są odwracalne przez flumazenil. Selektywność wobec receptorów omega-1 tłumaczy dominujące działanie sedatywne przy braku lub minimalnym nasileniu efektów miorelaksacyjnych i przeciwdrgawkowych w dawkach terapeutycznych. Zolpidem korzystnie wpływa na architekturę snu, wydłużając fazę II oraz fazy snu głębokiego (III i IV), przy jednoczesnym zachowaniu fazy REM, co jest istotne dla procesów konsolidacji pamięci i przetwarzania emocji. W dawkach 5 mg i 10 mg wykazuje skuteczność w skracaniu czasu zasypiania, szczególnie w przewlekłej bezsenności, gdzie dawka 10 mg skraca czas zasypiania o około 30 minut, a 5 mg o 15 minut w porównaniu z placebo.
ADHD, antagonista receptorów benzodiazepinowych, bezsenność przemijająca, bezsenność przewlekła, działanie miorelaksacyjne, działanie przeciwdrgawkowe, działanie przeciwlękowe, elektroencefalografia, faza REM, flumazenil, hiperpolaryzacja błony komórkowej, imidazopirydyna, kanał chlorkowy, latencja snu, lek nasenny, pochodna benzodiazepiny, receptor BZ1, receptor GABA-A, receptor omega-1, sen głęboki, sen paradoksalny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Signopam 10 mg
Temazepam, substancja czynna leku Signopam, należy do pochodnych benzodiazepin i jest klasyfikowany jako lek psycholeptyczny o działaniu nasennym i uspokajającym (kod ATC: N05 CD07). Jego mechanizm działania polega na modulacji receptorów GABA-A w ośrodkowym układzie nerwowym, zwłaszcza w korze mózgowej, hipokampie, móżdżku, wzgórzu oraz podwzgórzu. Temazepam zwiększa powinowactwo receptorów GABA-A do kwasu gamma-aminomasłowego (GABA), co prowadzi do hiperpolaryzacji błony komórkowej neuronów i zahamowania ich aktywności. Ten mechanizm molekularny odpowiada za jego kliniczne efekty, takie jak skrócenie czasu zasypiania, zmniejszenie liczby wybudzeń nocnych oraz wydłużenie całkowitego czasu snu.
działanie nasenne, działanie przeciwdrgawkowe, działanie przeciwlękowe, działanie uspokajające, efekt miorelaksacyjny, hiperpolaryzacja błony komórkowej, hipokamp, kanał chlorkowy, kora mózgowa, kwas gamma-aminomasłowy, lek psycholeptyczny, móżdżek, napięcie mięśni szkieletowych, napięcie psychiczne, neuron GABA-ergiczny, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie psychoruchowe, pochodna benzodiazepiny, podwzgórze, receptor GABA-A, Signopam, temazepam, układ limbiczny, wzgórze - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Hydroxyzinum Adamed 10 mg
Hydroxyzinum Adamed należy stosować w najmniejszej skutecznej dawce i jak najkrótszym czasie terapii, dostosowując dawkowanie indywidualnie do pacjenta. Tabletki powlekane dostępne są w dawkach 10 mg i 25 mg, nie można ich dzielić na równe części, co wymaga stosowania odpowiednich postaci lub dawek. W leczeniu lęku zalecana dawka wynosi 50 mg/dobę podzielona na 3 dawki, z większą dawką wieczorem, a w cięższych przypadkach do 100 mg/dobę (maksymalna dawka). W terapii świądu początkowa dawka to 25 mg wieczorem, z możliwością zwiększenia do 25 mg 3-4 razy na dobę, maksymalnie 100 mg/dobę. U dzieci 6-17 lat dawka wynosi 1-2 mg/kg mc./dobę, maksymalnie 2 mg/kg mc. dla masy ciała ≤40 kg lub 100 mg dla >40 kg. Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 6 lat ze względu na trudności w połykaniu, a bezpieczeństwo u niemowląt poniżej 12 miesięcy nie jest ustalone.
cetyryzyna, ciężkie zaburzenia czynności nerek, dawka maksymalna, dysfagia, działanie przeciwlękowe, EGFR, farmakoterapia lęku, hydroksyzyna, Hydroxyzinum Adamed, leczenie lęku, leczenie świądu, schyłkowa niewydolność nerek, tabletki powlekane, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Relanium 5 mg/ml
Diazepam, substancja czynna leku Relanium (5 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań), jest benzodiazepiną o szerokim spektrum działania farmakodynamicznego na ośrodkowy układ nerwowy (OUN). Wykazuje pięć głównych efektów terapeutycznych: działanie przeciwlękowe, przeciwdrgawkowe, miorelaksacyjne, uspokajające oraz nasenne, przy minimalnym wpływie na autonomiczny układ nerwowy. Mechanizm działania polega na allosterycznej modulacji receptorów GABAA poprzez specyficzne wiązanie z receptorami benzodiazepinowymi, co prowadzi do otwarcia kanałów chlorkowych, hiperpolaryzacji błony komórkowej i wzmocnienia hamującego działania GABA w OUN. W efekcie dochodzi do obniżenia pobudliwości neuronalnej w różnych strukturach mózgu, co przekłada się na opisane efekty kliniczne.
alkohol benzylowy, anksjolityk, autonomiczny układ nerwowy, benzoesan sodu, błona neuronalna, diazepam, działanie depresyjne, działanie farmakodynamiczne, działanie miorelaksacyjne, działanie nasenne, działanie przeciwdrgawkowe, działanie przeciwlękowe, działanie uspokajające, efekt anksjolityczny, etanol, glikol propylenowy, hiperpolaryzacja błony komórkowej, jon chlorkowy, kanał chlorkowy, kwas γ-aminomasłowy, lek psycholeptyczny, napięcie mięśni szkieletowych, neuroprzekaźnik hamujący, ośrodkowy układ nerwowy, pobudliwość neuronalna, pochodna benzodiazepiny, podanie parenteralne, receptor benzodiazepinowy, receptor GABAA, Relanium, roztwór do wstrzykiwań, substancja pomocnicza, transmisja GABAergiczna, układ autonomiczny, wyładowanie drgawkowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Podtlenek azotu N2O 100%
Podtlenek azotu (N₂O), klasyfikowany w kodzie ATC jako N01 AX13, jest gazem medycznym stosowanym w znieczuleniu ogólnym, dostarczanym w formie skroplonej pod ciśnieniem około 50 bar i temperaturze 15°C, w stężeniu 100%. Jego mechanizm działania jest wielokierunkowy i obejmuje interakcje z układem opioidowym, noradrenergicznym oraz innymi szlakami neuroprzekaźnictwa w ośrodkowym układzie nerwowym. Podtlenek azotu indukuje uwalnianie norepinefryny w rogu tylnym rdzenia kręgowego, co przyczynia się do efektu anty-anksjolitycznego, a także oddziałuje na receptory opioidowe, co jest kluczowe dla jego działania centralnego. Mimo że mechanizmy nie są w pełni poznane, potwierdzono jego wpływ na różnorodne neuroprzekaźniki, co przekłada się na złożone efekty farmakodynamiczne.
działanie anksjolityczne, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwlękowe, funkcja poznawcza, gaz medyczny, mieszanka oddechowa, norepinefryna, ośrodkowy układ nerwowy, podtlenek azotu, receptor opioidowy, róg tylny rdzenia kręgowego, szlak neuroprzekaźnictwa, układ neuroprzekaźnictwa, układ noradrenergiczny, właściwość analgetyczna, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Clonazepamum TZF 1 mg/ml
Klonazepam, będący pochodną benzodiazepiny (kod ATC: N03AE01), wykazuje szerokie spektrum działania na ośrodkowy układ nerwowy, ze szczególnym uwzględnieniem układu limbicznego i podwzgórza. Mechanizm jego działania opiera się na modulacji receptorów GABA-A, co prowadzi do zwiększenia powinowactwa tych receptorów do kwasu gamma-aminomasłowego (GABA). W efekcie dochodzi do zwiększonego napływu jonów chlorkowych do wnętrza neuronu, hiperpolaryzacji błony komórkowej oraz hamowania aktywności neuronów, w tym noradrenergicznych, cholinergicznych, dopaminergicznych i serotoninergicznych. Klonazepam oddziałuje na różne struktury mózgu, takie jak kora mózgowa, hipokamp, móżdżek i rdzeń kręgowy, co przekłada się na jego wielokierunkowe działanie farmakodynamiczne.
działanie nasenne, działanie przeciwdrgawkowe, działanie przeciwlękowe, działanie uspokajające, GABA, hiperpolaryzacja błony komórkowej, hipokamp, kanał chlorkowy, klonazepam, kwas gamma-aminomasłowy, lek przeciwdrgawkowy, móżdżek, napad ogniskowy, napad padaczkowy uogólniony, napięcie mięśni szkieletowych, neuron cholinergiczny, neuron dopaminergiczny, neuron GABA-ergiczny, neuron noradrenergiczny, neuron serotoninergiczny, neuroprzekaźnik, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, pochodna benzodiazepiny, próg drgawkowy, rdzeń kręgowy, receptor GABA-A, układ limbiczny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lorabex 2,5 mg
Lorazepam, substancja czynna leku Lorabex, jest benzodiazepiną o kodzie ATC N05BA06, wykazującą szerokie spektrum działania na ośrodkowy układ nerwowy. Jego farmakodynamiczne właściwości obejmują działanie anksjolityczne, sedatywne, hipnotyczne oraz miorelaksacyjne, co czyni go użytecznym w leczeniu stanów lękowych, nadmiernej aktywności psychoruchowej, zaburzeń snu oraz napięcia mięśniowego. Lorazepam działa poprzez modulację receptorów GABA-A, zwiększając powinowactwo GABA i częstotliwość otwierania kanałów chlorkowych, co prowadzi do hiperpolaryzacji neuronów i zmniejszenia ich pobudliwości. Lek charakteryzuje się krótkim lub średnim czasem działania, co ma kluczowe znaczenie przy doborze terapii indywidualnej dla pacjentów o różnych potrzebach klinicznych.
anksjolityk pochodny benzodiazepiny, benzodiazepina, działanie miorelaksacyjne, działanie nasenne, działanie przeciwlękowe, działanie uspokajające, hiperpolaryzacja błony komórkowej, kanał chlorkowy, kwas gamma-aminomasłowy, lek psycholeptyczny, lorazepam, mięśnie szkieletowe, neuroprzekaźnik hamujący, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, ośrodkowy układ nerwowy, pobudliwość neuronu, receptor GABA-A, tolerancja lekowa, układ GABA-ergiczny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Kwetina 100 mg
Kwetiapina, klasyfikowana jako atypowy lek przeciwpsychotyczny (kod ATC N05A H04), wykazuje działanie farmakologiczne poprzez antagonizm receptorów serotoninergicznych 5HT2 oraz dopaminergicznych D1 i D2, z przewagą blokady receptorów 5HT2 nad D2. Ten profil receptorowy jest kluczowy dla jej skuteczności przeciwpsychotycznej przy jednoczesnym ograniczeniu ryzyka pozapiramidowych działań niepożądanych, typowych dla klasycznych neuroleptyków. Kwetiapina i jej aktywny metabolit, norkwetiapina, wykazują także powinowactwo do receptorów histaminergicznych i α1-adrenergicznych, co odpowiada za działanie sedatywne i hipotensyjne. Norkwetiapina dodatkowo hamuje transporter norepinefryny (NET) oraz działa jako częściowy agonista receptorów 5HT1A, co tłumaczy jej właściwości przeciwdepresyjne. W badaniach przedklinicznych potwierdzono brak nadwrażliwości receptorów D2 oraz minimalne ryzyko wywołania objawów dystonii nawet przy długotrwałym stosowaniu.
agonista dopaminy, agonista receptora 5HT1A, atypowy lek przeciwpsychotyczny, diazepina, dystonia, działanie antycholinergiczne, działanie pozapiramidowe, działanie przeciwlękowe, działanie przeciwpsychotyczne, katalepsja, klasyfikacja ATC, kwetiapina, lek przeciwdepresyjny, norkwetiapina, objaw pozapiramidowy, receptor benzodiazepinowy, receptor dopaminergiczny, receptor histaminergiczny, receptor muskarynowy, receptor serotoninergiczny 5HT2, receptor α1-adrenergiczny, receptor α2-adrenergiczny, szlak mezolimbiczny, transporter norepinefryny, układ limbiczny, układ nigrostriatalny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lorafen 1 mg
Lorazepam, zawarty w preparacie Lorafen, jest benzodiazepiną o działaniu anksjolitycznym, sedatywnym i nasennym, przeznaczoną do doraźnego i krótkotrwałego leczenia zaburzeń lękowych oraz zaburzeń snu związanych ze stanami lękowymi. Preparat dostępny jest w formie tabletek drażowanych o dawkach 1 mg (białe) i 2,5 mg (różowe), zawierających substancje pomocnicze takie jak laktoza jednowodna (około 66,5-68,4 mg) i sacharoza (22,5 mg), co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją cukrów. Lorafen wskazany jest szczególnie w stanach lękowych współistniejących z chorobami układu krążenia (np. nasilające arytmie, wahania ciśnienia tętniczego) oraz przewodu pokarmowego (np. zespół jelita drażliwego, choroba wrzodowa), gdzie redukcja komponentu lękowego może poprawić przebieg choroby podstawowej. Ponadto lek wspomaga inicjację i utrzymanie snu w zaburzeniach snu wtórnych do lęku.
arytmia, benzodiazepina, choroba przewodu pokarmowego, choroba sercowo-naczyniowa, choroba układu krążenia, choroba wrzodowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, działanie anksjolityczne, działanie nasenne, działanie niepożądane, działanie przeciwlękowe, działanie sedatywne, działanie uspokajające, laktoza jednowodna, Lorafen, lorazepam, nietolerancja cukrów, psychoterapia, sacharoza, tabletka drażowana, technika relaksacyjna, tolerancja lekowa, uzależnienie lekowe, zaburzenie czynnościowe przewodu pokarmowego, zaburzenie lękowe, zaburzenie snu, zespół jelita drażliwego