ciecz wodnista oka
Ciecz wodnista oka to przezroczysty płyn wypełniający przednią i tylną komorę oka, produkowany przez nabłonek ciała rzęskowego. Pełni kluczową rolę w utrzymaniu odpowiedniego ciśnienia wewnątrzgałkowego oraz w dostarczaniu składników odżywczych do struktur nieunaczynionej części oka, takich jak rogówka i soczewka.
Produkcja cieczy wodnistej odbywa się w sposób ciągły, z równoczesnym jej odpływem przez siateczkę beleczkowania do kanału Schlemma. Zaburzenia w produkcji lub odpływie cieczy wodnistej mogą prowadzić do wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego i rozwoju jaskry. Ciecz wodnista składa się w 99% z wody, zawiera również elektrolity, glukozę, kwas moczowy, białka, a także witaminę C i kwas hialuronowy.
W diagnostyce okulistycznej ocena parametrów cieczy wodnistej oraz badanie jej przepływu mają kluczowe znaczenie w monitorowaniu i leczeniu chorób oczu, szczególnie jaskry. Nowoczesne metody obrazowania, takie jak OCT komory przedniej, pozwalają na dokładną ocenę struktury kąta przesączania i dynamiki przepływu cieczy wodnistej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Latacom (50 mcg + 5 mg)/ml
Latacom to złożony preparat okulistyczny zawierający 50 µg latanoprostu (w formie nieaktywnego estru izopropylowego) oraz 6,8 mg tymololu maleinianu (odpowiadającego 5 mg tymololu) w 1 ml kropli do oczu. Latanoprost ulega aktywacji poprzez hydrolizę do kwasu latanoprostowego w rogówce, osiągając maksymalne stężenie w cieczy wodnistej 15-30 ng/ml po około 2 godzinach. Kwas latanoprostowy charakteryzuje się krótkim okresem półtrwania w osoczu (17 minut), wysokim wiązaniem z białkami (87%) oraz biodostępnością ogólnoustrojową 45%. Tymolol osiąga maksymalne stężenie w cieczy wodnistej po około 1 godzinie, a w osoczu 1 ng/ml po 10-20 minutach, z okresem półtrwania około 6 godzin. Obie substancje są metabolizowane w wątrobie, a ich metabolity wydalane są głównie z moczem.
2-dinor, 4-tetranor, aktywność biologiczna, biodostępność ogólnoustrojowa, biotransformacja, ciecz wodnista oka, ester izopropylowy, esteraza, hydroliza, interakcja farmakokinetyczna, klirens osoczowy, krople do oczu, kwas latanoprostowy, latanoprost, monoterapia latanoprostem, objętość dystrybucji, okres półtrwania w osoczu, parametr farmakokinetyczny, podanie miejscowe, podanie miejscowe do oka, przedni odcinek oka, tymolol maleinian, wchłanianie przez rogówkę, wiązanie z białkami osocza, worek spojówkowy, wydalanie z moczem - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Penicillinum Crystallisatum TZF 5000000 j.m.
Benzylopenicylina potasowa charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu domięśniowym, osiągając maksymalne stężenia w osoczu w ciągu 15-30 minut, odpowiednio 2 mg/l (3 333 j.m./l) dla dawki 300 000 j.m. oraz 12 mg/l (20 000 j.m./l) dla dawki 1 mln j.m. Po dożylnym bolusie 5 mln j.m. stężenie sięga około 400 mg/l (666 666 j.m./l), natomiast przy infuzji dożylnej >6h utrzymuje się na poziomie 12-20 mg/l (20 000-33 333 j.m./l). Okres półtrwania benzylopenicyliny wynosi około 30 minut, jednak u pacjentów z niewydolnością nerek może wydłużyć się do 10 godzin. U noworodków okres półtrwania jest znacząco dłuższy i zmniejsza się z wiekiem: 3,2 h w pierwszym tygodniu życia, 1,7 h w drugim i 1,4 h w trzecim tygodniu. Po podaniu domięśniowym noworodkom w dawce 50 000-100 000 j.m./kg maksymalne stężenia wynoszą odpowiednio 25 mg/l (41 666 j.m./l) i 35 mg/l (58 333 j.m./l).
benzylopenicylina, benzylopenicylina potasowa, ciecz wodnista oka, farmakokinetyka benzylopenicyliny, infuzja dożylna, kwas penicyloilowy, niewydolność nerek, okres półtrwania, płyn mózgowo-rdzeniowy, płyn opłucnowy, płyn osierdziowy, płyn otrzewnowy, probenecyd, sekrecja kanalikowa, stężenie w osoczu, tkanka kostna, tkanka mózgowa, torebka stawowa, wiązanie z białkami osocza, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dożylne