torsade de pointes
Wskazanie
Torsade de pointes (TdP) to szczególna postać wielokształtnego częstoskurczu komorowego, charakteryzująca się zmianą amplitudy i osi zespołów QRS, co na zapisie EKG daje charakterystyczny obraz „skręcania wokół punktu”. Występuje najczęściej u pacjentów z wrodzonym lub nabytym zespołem wydłużonego odstępu QT, gdzie odstęp QTc przekracza 450 ms u mężczyzn i 470 ms u kobiet.
Najczęstsze przyczyny TdP obejmują stosowanie leków wydłużających odstęp QT (antybiotyki makrolidowe, leki przeciwpsychotyczne, antyarytmiczne klasy IA i III), zaburzenia elektrolitowe (hipokaliemia, hipomagnezemia, hipokalcemia), bradykardię, niewydolność serca oraz choroby strukturalne serca. TdP może przebiegać bezobjawowo lub prowadzić do omdleń, a w najcięższych przypadkach do nagłego zatrzymania krążenia.
Leczenie TdP polega przede wszystkim na natychmiastowym przerwaniu arytmii. W warunkach szpitalnych stosuje się siarczan magnezu (Magnezin, MgSO4) jako lek pierwszego wyboru, niezależnie od stężenia magnezu w surowicy. W przypadku nieskuteczności można zastosować izoproterenol (Isuprel) w celu przyspieszenia rytmu serca i skrócenia odstępu QT. W sytuacjach zagrażających życiu wykonuje się kardiowersję elektryczną lub defibrylację. U pacjentów z nawracającymi epizodami TdP można rozważyć czasową stymulację serca.
Profilaktyka obejmuje odstawienie leków wydłużających odstęp QT, korektę zaburzeń elektrolitowych oraz w wybranych przypadkach implantację kardiowertera-defibrylatora (ICD). U pacjentów z zespołem wydłużonego QT stosuje się beta-blokery (Metocard, Bisocard, Concor), które zmniejszają ryzyko wystąpienia TdP.
Największą trudnością w leczeniu pacjentów z TdP jest identyfikacja i eliminacja czynników wywołujących arytmię, zwłaszcza gdy jest ich wiele. Problemem jest również konieczność odstawienia leków, które mogą być niezbędne w terapii innych schorzeń pacjenta. Wyzwanie stanowi także odpowiednie monitorowanie pacjentów z grupy ryzyka oraz zapewnienie im szybkiego dostępu do pomocy medycznej w przypadku wystąpienia arytmii. U pacjentów z wrodzonym zespołem wydłużonego QT trudnością jest również zapewnienie odpowiedniej profilaktyki u członków rodziny.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Magnesium sulfate Kalceks – Roztwór do wstrzykiwań / do infuzji – 200 mg/ml
Roztwór do wstrzykiwań zawiera 200 mg/ml magnezu siarczanu siedmiowodnego i jest przeznaczony do leczenia niedoboru magnezu, czyli hipomagnezemii. Stosuje się go również w profilaktyce i terapii zaburzeń związanych z niedoborem magnezu, takich jak torsade de pointes, ciężki stan przedrzucawkowy oraz rzucawka. Lek jest odpowiedni do zastosowania u dorosłych, młodzieży oraz dzieci. Preparat podaje się pozajelitowo, zarówno we wstrzyknięciach, jak i do infuzji.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Inj. Magnesii Sulfurici 20% Polpharma – Roztwór do wstrzykiwań – 200 mg/ml
Jest to roztwór do wstrzykiwań zawierający 200 mg siarczanu magnezu w 1 ml produktu, stosowany jako źródło magnezu w leczeniu i zapobieganiu niedoborom tego pierwiastka. Wskazany jest między innymi w przypadkach ciąży powikłanej nadciśnieniem, stanów ostrego niedoboru magnezu oraz napadowych zaburzeń rytmu serca. Produkt jest również stosowany w leczeniu stanów drgawkowych związanych z niedoborem magnezu oraz w terapii łagodnych i średnio ciężkich napadów dychawicy oskrzelowej. Ze względu na formę farmaceutyczną, podaje się go w postaci zastrzyków.
• Wskazania do stosowania- alkoholizm
- ciąża powikłana nadciśnieniem
- kłębuszkowe zapalenie nerek
- łagodny napad dychawicy oskrzelowej
- marskość wątroby
- napadowy częstoskurcz przedsionkowy bez oznak uszkodzenia mięśnia sercowego
- niedobór magnezu u pacjentów odżywianych parenteralnie
- niedoczynność tarczycy
- ostre zapalenie trzustki
- ostry niedobór magnezu
- rzucawka
- średnio ciężki napad dychawicy oskrzelowej
- stany drgawkowe wywołane niedoborem magnezu w przebiegu padaczki
- torsade de pointes
- zagrożenie rzucawką
- zespół upośledzonego wchłaniania
• Substancja czynna