napadowy częstoskurcz przedsionkowy bez oznak uszkodzenia mięśnia sercowego
Wskazanie

Napadowy częstoskurcz przedsionkowy (PAT – Paroxysmal Atrial Tachycardia) to zaburzenie rytmu serca charakteryzujące się nagłym przyśpieszeniem pracy przedsionków do 150-250 uderzeń na minutę, bez towarzyszących oznak uszkodzenia mięśnia sercowego. Arytmia ta powstaje najczęściej w wyniku obecności ogniska ektopowego w przedsionku lub mechanizmu re-entry. Napad może trwać od kilku sekund do kilku godzin, a pacjenci zgłaszają najczęściej kołatanie serca, zawroty głowy, duszność czy uczucie niepokoju.

Leczenie napadowego częstoskurczu przedsionkowego obejmuje zarówno doraźne przerywanie napadu, jak i terapię długoterminową zapobiegającą nawrotom. W leczeniu doraźnym stosuje się najczęściej manewry zwiększające napięcie nerwu błędnego (masaż zatoki szyjnej, próba Valsalvy), a z leków – adenozynę (Adenocor), werapamil (Isoptin, Staveran) lub beta-blokery (Metocard, Bisocard, Betaloc). W leczeniu przewlekłym wykorzystuje się beta-blokery (Metoprolol, Bisoprolol, Nebilet), blokery kanałów wapniowych (Dilzem, Verapamil) czy leki antyarytmiczne (Propafenon, Amiodaron, Sotalol).

W przypadkach opornych na farmakoterapię lub przy częstych nawrotach zaleca się zabieg ablacji przezskórnej, który charakteryzuje się wysoką skutecznością i względnym bezpieczeństwem. Polega on na zniszczeniu (przy użyciu prądu o częstotliwości radiowej lub krioablacji) ogniska arytmogennego odpowiedzialnego za inicjację arytmii. W Polsce zabiegi te wykonywane są w wyspecjalizowanych ośrodkach elektrofizjologicznych.

Największym wyzwaniem w leczeniu pacjentów z napadowym częstoskurczem przedsionkowym jest dokładna identyfikacja mechanizmu arytmii, szczególnie przy krótkotrwałych epizodach, które mogą samoistnie ustępować przed wykonaniem EKG. Trudność stanowi również dobór odpowiedniej terapii długoterminowej, która zapewni skuteczną kontrolę arytmii przy minimalnych działaniach niepożądanych. U pacjentów z często nawracającymi napadami wyzwaniem jest także ocena wpływu arytmii na jakość życia i funkcjonowanie psychospołeczne – nawet przy braku strukturalnej choroby serca częstoskurcz może znacząco pogarszać codzienne funkcjonowanie i prowadzić do rozwoju lęku i depresji.