osteoporoza u mężczyzn z grupy zwiększonego ryzyka wystąpienia złamań
Wskazanie

Osteoporoza u mężczyzn z grupy zwiększonego ryzyka wystąpienia złamań to stan chorobowy charakteryzujący się zmniejszoną gęstością mineralną kości, co prowadzi do ich zwiększonej kruchości i podatności na złamania. Chociaż osteoporoza jest często kojarzona z kobietami po menopauzie, szacuje się, że około 20-25% wszystkich złamań osteoporotycznych występuje u mężczyzn. Do głównych czynników ryzyka należą: wiek powyżej 70 lat, niska masa ciała (BMI <20), długotrwała terapia glikokortykosteroidami, hipogonadyzm, nadużywanie alkoholu, palenie tytoniu oraz choroby współistniejące (np. reumatoidalne zapalenie stawów, cukrzyca).

Diagnostyka opiera się głównie na badaniu densytometrycznym (DXA) oraz ocenie czynników ryzyka za pomocą narzędzia FRAX (Fracture Risk Assessment Tool). U mężczyzn z osteoporozą należy zawsze przeprowadzić diagnostykę w kierunku przyczyn wtórnych, takich jak hipogonadyzm, nadczynność tarczycy czy przewlekłe choroby nerek, gdyż często osteoporoza jest konsekwencją innych schorzeń.

W leczeniu osteoporozy u mężczyzn z wysokim ryzykiem złamań stosuje się kilka grup leków. Bisfosfoniany są lekami pierwszego wyboru, w tym preparaty takie jak Alendronian (Ostenil, Alendronat, Ostolek), Ryzedronian (Risendros) oraz Zoledronian (Zometa, Desinobon) podawany dożylnie. W przypadku ciężkiej osteoporozy lub nieskuteczności bisfosfonianów, stosuje się Denosumab (Prolia) – przeciwciało monoklonalne hamujące resorpcję kości. W wybranych przypadkach można rozważyć teryparatyd (Forsteo), który jako jedyny lek anaboliczny stymuluje tworzenie nowej tkanki kostnej.

Największą trudnością w leczeniu osteoporozy u mężczyzn jest późna diagnostyka, gdyż mężczyźni rzadziej niż kobiety są poddawani badaniom przesiewowym w kierunku osteoporozy. Dodatkowo, często występuje niska adherencja do leczenia, szczególnie w przypadku terapii doustnej, która wymaga ścisłego przestrzegania zaleceń dotyczących przyjmowania leków (na czczo, pozycja pionowa przez 30-60 minut). Istotnym problemem jest także brak świadomości społecznej na temat osteoporozy u mężczyzn, co prowadzi do bagatelizowania wczesnych objawów. Wyzwaniem terapeutycznym jest również leczenie osteoporozy wtórnej, która wymaga kompleksowego podejścia ukierunkowanego na chorobę podstawową.