objawy niedoboru estrogenów związany z menopauzą wywołaną interwencją chirurgiczną
Wskazanie

Niedobór estrogenów związany z menopauzą wywołaną interwencją chirurgiczną (chirurgiczna menopauza) występuje u pacjentek po obustronnym usunięciu jajników (oophorectomia bilateralis), często wykonywanych wraz z histerektomią. W przeciwieństwie do naturalnej menopauzy, która ma charakter stopniowy, chirurgiczna menopauza powoduje nagłe i gwałtowne obniżenie poziomu estrogenów, co prowadzi do nasilonych objawów.

Objawy niedoboru estrogenów w tej sytuacji obejmują: nasilone uderzenia gorąca, nocne poty, zaburzenia snu, wahania nastroju, suchość pochwy, dyspareunia, nawracające infekcje dróg moczowych, obniżenie libido, zaburzenia koncentracji oraz przyspieszony rozwój osteoporozy. U młodszych kobiet po chirurgicznej menopauzie ryzyko rozwoju chorób sercowo-naczyniowych i osteoporozy jest znacząco wyższe niż w przypadku naturalnej menopauzy.

W leczeniu stosuje się hormonalną terapię zastępczą (HTZ), obejmującą preparaty estrogenowe lub estrogenowo-progesteronowe. W Polsce dostępne są preparaty takie jak: Climara, Estrofem, Oesclim, Divigel, Femoston, Klimonorm, Angeliq, Cliovelle czy Trisequens. U kobiet po histerektomii stosuje się monoterapię estrogenową, natomiast u pacjentek z zachowaną macicą konieczne jest dołączenie progestagenów.

Największe trudności w leczeniu pacjentek z chirurgiczną menopauzą to indywidualizacja terapii, gdyż reakcja na leczenie może być różna. Wyzwaniem jest też bilans korzyści i ryzyka HTZ, szczególnie w kontekście ryzyka chorób zakrzepowo-zatorowych, udaru czy raka sutka. Dodatkowo, u młodszych pacjentek konieczne jest długotrwałe stosowanie HTZ, co może budzić obawy dotyczące bezpieczeństwa. Istotnym problemem jest także zapewnienie optymalnej jakości życia przy jednoczesnej minimalizacji działań niepożądanych stosowanej terapii.