nieprawidłowe wydzielanie żółci
Wskazanie

Nieprawidłowe wydzielanie żółci (cholestaza) to zaburzenie przepływu żółci z wątroby do dwunastnicy, które może wynikać z przyczyn wewnątrzwątrobowych lub zewnątrzwątrobowych. W obrazie klinicznym dominuje świąd skóry, żółtaczka, ciemne zabarwienie moczu, odbarwione stolce oraz podwyższone parametry wątrobowe, zwłaszcza bilirubina, fosfataza alkaliczna i GGTP.

Leczenie nieprawidłowego wydzielania żółci zależy od przyczyny. W przypadku cholestazy polekowej stosuje się odstawienie wywołującego ją leku. Przy cholestazach wewnątrzwątrobowych jak pierwotne zapalenie dróg żółciowych (PBC) stosuje się kwas ursodeoksycholowy (Ursopol, Ursocam, Proursan). W przypadku świądu towarzyszącego cholestazie stosuje się cholestyraminy (Quantalan) lub inne leki wiążące kwasy żółciowe, a także ryfampicynę (Rifampicyna TZF) czy selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (np. Bioxetin, Seronil).

W przypadku cholestazy zewnątrzwątrobowej, spowodowanej kamieniami, nowotworami lub zwężeniami dróg żółciowych, konieczne jest leczenie przyczynowe – endoskopowe (ERCP z papillotomią i usunięciem złogów, założenie stentu) lub chirurgiczne. Przy ostrym zapaleniu dróg żółciowych wymagane jest pilne odbarczenie dróg żółciowych i antybiotykoterapia (Augmentin, Tazocin, Metronidazol).

Największą trudnością w leczeniu pacjentów z nieprawidłowym wydzielaniem żółci jest opóźnienie w diagnostyce, zwłaszcza gdy choroba przebiega skąpoobjawowo. Wyzwaniem jest także skuteczne opanowanie świądu, który bywa wyjątkowo dokuczliwy i oporny na leczenie. Długotrwała cholestaza prowadzi do niedoboru witamin rozpuszczalnych w tłuszczach (A, D, E, K), co wymaga suplementacji. W zaawansowanych przypadkach cholestazy wewnątrzwątrobowej, prowadzącej do marskości, jedyną opcją terapeutyczną może pozostać przeszczepienie wątroby.