Interakcje
Teryparatyd
Teryparatyd, będący analogiem 34 N-końcowych aminokwasów ludzkiego parathormonu, wykazuje ograniczone klinicznie istotne interakcje farmakologiczne. Badania z udziałem 15 zdrowych osób wykazały, że pojedyncza dawka teryparatydu nie wpływa na działanie digoksyny, jednak ze względu na przejściowe zwiększenie stężenia wapnia w surowicy krwi (hiperkalcemia), istnieje umiarkowane ryzyko nasilenia toksyczności glikozydów naparstnicy. W związku z tym zaleca się monitorowanie stężenia wapnia oraz objawów toksyczności u pacjentów przyjmujących jednocześnie teryparatyd i glikozydy. Nie stwierdzono klinicznie istotnych interakcji z hydrochlorotiazydem, raloksyfenem ani hormonalną terapią zastępczą, co nie wymaga modyfikacji dawkowania tych leków.
Interakcje substancji teryparatyd z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Teryparatyd, mający strukturę identyczną z sekwencją 34 N-końcowych aminokwasów endogennego ludzkiego parathormonu, wchodzi w określone interakcje z innymi lekami, które należy uwzględnić podczas prowadzenia terapii.1
Interakcje z glikozydami naparstnicy
W przeprowadzonym badaniu z udziałem 15 zdrowych osób, otrzymujących digoksynę do momentu osiągnięcia stanu równowagi stężeń, nie zaobserwowano, aby pojedyncza dawka teryparatydu wpływała na działanie digoksyny na serce. Jednakże istnieją doniesienia kazuistyczne sugerujące, że hiperkalcemia może stanowić czynnik predysponujący do wystąpienia toksyczności glikozydów naparstnicy. Mając na uwadze, że teryparatyd powoduje przejściowe zwiększenie stężenia wapnia w surowicy krwi, konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności podczas stosowania tego leku u pacjentów jednocześnie przyjmujących glikozydy naparstnicy.2
Interakcje z hydrochlorotiazydem
Przeprowadzono badania farmakodynamicznych interakcji między teryparatydem a hydrochlorotiazydem. Wyniki tych badań nie wykazały występowania jakichkolwiek klinicznie istotnych interakcji pomiędzy tymi dwoma substancjami leczniczymi.3
Interakcje z raloksyfenem i hormonalną terapią zastępczą
Podczas analizy równoczesnego stosowania teryparatydu z raloksyfenem lub hormonalną terapią zastępczą nie zaobserwowano zmian w działaniu teryparatydu na stężenie wapnia w surowicy krwi lub w moczu. Nie odnotowano również zwiększonej częstości występowania istotnych klinicznie działań niepożądanych.4
Interakcje z alkoholem
Brak jest szczegółowych danych klinicznych dotyczących bezpośrednich interakcji teryparatydu z alkoholem. Niemniej jednak, biorąc pod uwagę, że teryparatyd może powodować przejściowe zwiększenie stężenia wapnia w surowicy krwi, a alkohol może wpływać na metabolizm wapnia i homeostazę kostną, zaleca się ostrożność w jednoczesnym stosowaniu tych substancji. Należy poinformować pacjentów o potencjalnym ryzyku nasilenia działań niepożądanych związanych z gospodarką wapniową przy jednoczesnym spożywaniu alkoholu podczas terapii teryparatydem.5
Lista interakcji teryparatydu
| Produkt leczniczy/Substancja | Opis interakcji | Poziom ważności interakcji | Zalecenia kliniczne |
|---|---|---|---|
| Glikozydy naparstnicy (np. digoksyna) | Mimo że badania nie wykazały bezpośredniego wpływu pojedynczej dawki teryparatydu na działanie digoksyny, hiperkalcemia indukowana teryparatydem może teoretycznie nasilać toksyczność glikozydów naparstnicy. | Umiarkowany | Zachować ostrożność; monitorować stężenie wapnia w surowicy krwi oraz objawy toksyczności digoksyny. |
| Hydrochlorotiazyd | Brak klinicznie istotnych interakcji farmakodynamicznych. | Niski | Nie wymaga dostosowania dawki. |
| Raloksyfen | Jednoczesne stosowanie nie wpływa na działanie teryparatydu na stężenie wapnia w surowicy krwi lub w moczu ani na występowanie działań niepożądanych. | Niski | Nie wymaga dostosowania dawki. |
| Hormonalna terapia zastępcza | Jednoczesne stosowanie nie wpływa na działanie teryparatydu na stężenie wapnia w surowicy krwi lub w moczu ani na występowanie działań niepożądanych. | Niski | Nie wymaga dostosowania dawki. |
| Alkohol | Brak bezpośrednich danych klinicznych, ale ze względu na wpływ teryparatydu na homeostazę wapniową oraz wpływ alkoholu na metabolizm wapnia, możliwe jest teoretyczne ryzyko interakcji. | Potencjalnie umiarkowany | Zalecana ostrożność; unikanie nadmiernego spożycia alkoholu podczas terapii. |
Powyższa tabela przedstawia znane i potencjalne interakcje teryparatydu z innymi produktami leczniczymi oraz substancjami. Jak wynika z dostępnych danych, teryparatyd charakteryzuje się stosunkowo ograniczoną liczbą klinicznie istotnych interakcji lekowych. Największą ostrożność należy zachować podczas jednoczesnego stosowania z glikozydami naparstnicy ze względu na możliwość nasilenia ich toksycznego działania w warunkach hiperkalcemii.6
W przypadku wszystkich pacjentów leczonych teryparatydem wskazane jest monitorowanie stężenia wapnia w surowicy krwi, szczególnie u osób przyjmujących jednocześnie inne leki mogące wpływać na gospodarkę wapniową. Warto również pamiętać, że teryparatyd jest podawany w dawce 20 mikrogramów/80 mikrolitrów w postaci roztworu do wstrzykiwań, co należy uwzględnić przy analizie potencjalnych interakcji z innymi równocześnie stosowanymi lekami.7
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania