Wskazania do stosowania
Gefitinib

Gefitynib jest inhibitorem kinazy tyrozynowej receptora EGFR, stosowanym w monoterapii u dorosłych pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca (NDRP) w stadium miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami. Kluczowym kryterium kwalifikacji do terapii jest potwierdzenie obecności aktywującej mutacji w genie EGFR, co determinuje skuteczność leczenia. Preparat dostępny jest w formie tabletek powlekanych zawierających 250 mg gefitynibu, z charakterystycznym oznaczeniem „Gefitinib Synthon 250”. Przed rozpoczęciem terapii niezbędne jest wykonanie diagnostyki molekularnej na materiale tkankowym nowotworu, aby potwierdzić mutację EGFR-TK, co stanowi warunek sine qua non wdrożenia leczenia.

Wskazania do stosowania gefitynibu

Gefitynib jest substancją czynną wskazaną w monoterapii u pacjentów dorosłych z niedrobnokomórkowym rakiem płuca (NDRP). Zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego, lek zawierający gefitynib może być stosowany w przypadku raka miejscowo zaawansowanego lub z przerzutami, przy czym kluczowym warunkiem kwalifikacji do leczenia jest obecność aktywującej mutacji w genie kodującym kinazę tyrozynową receptora naskórkowego czynnika wzrostu (EGFR-TK).1

Postać farmaceutyczna i dawkowanie

Gefitynib Synthon dostępny jest w postaci tabletek powlekanych o dawce 250 mg gefitynibu. Tabletki mają charakterystyczny brązowy kolor oraz okrągły, obustronnie wypukły kształt z wytłoczonym napisem „Gefitinib Synthon 250” na jednej stronie. Każda tabletka zawiera 250 mg substancji czynnej – gefitynibu.2

Kwalifikacja pacjentów do leczenia gefitynibem

Przed rozpoczęciem leczenia gefitynibem konieczne jest przeprowadzenie diagnostyki molekularnej w celu potwierdzenia obecności aktywującej mutacji EGFR w komórkach nowotworowych. Jest to warunek sine qua non wdrożenia terapii, gdyż skuteczność leczenia gefitynibem jest ściśle powiązana z obecnością specyficznych mutacji w genie EGFR. Zalecane jest więc wykonanie badań molekularnych z materiału tkankowego pobranego od pacjenta z niedrobnokomórkowym rakiem płuca.3

Stadium zaawansowania nowotworu kwalifikujące do leczenia

Gefitynib jest wskazany u pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca w stadium:

  • miejscowo zaawansowanym – gdy choroba obejmuje struktury anatomiczne sąsiadujące z guzem pierwotnym, ale bez obecności przerzutów odległych
  • z przerzutami – gdy występują ogniska nowotworowe w narządach odległych od guza pierwotnego

4

Istotne szczegóły dotyczące stosowania gefitynibu

Należy zwrócić uwagę, że gefitynib jest stosowany wyłącznie w monoterapii, a nie w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi, zgodnie z zatwierdzonymi wskazaniami. Terapia ta dedykowana jest pacjentom, u których standardowe metody leczenia mogą być niewystarczające lub nieodpowiednie z uwagi na molekularny profil nowotworu. Obecność aktywującej mutacji EGFR jest czynnikiem predykcyjnym pozytywnej odpowiedzi na leczenie inhibitorami kinazy tyrozynowej, do których należy gefitynib.5

Informacje o substancjach pomocniczych

Przy kwalifikacji pacjentów do leczenia należy również zwrócić uwagę na zawartość substancji pomocniczych w preparacie Gefitinib Synthon. Każda tabletka zawiera 163,5 mg laktozy (w postaci laktozy jednowodnej) oraz 1,9 mg sodu. Ma to znaczenie dla pacjentów z nietolerancją laktozy oraz osób będących na diecie z ograniczeniem spożycia sodu.6

Podsumowanie wskazań do stosowania gefitynibu

Gefitynib stanowi istotną opcję terapeutyczną w spersonalizowanym leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca. Stosowanie tej substancji czynnej powinno być rozważone u pacjentów spełniających łącznie następujące kryteria:

  • potwierdzona diagnoza niedrobnokomórkowego raka płuca
  • stadium miejscowo zaawansowane lub z przerzutami
  • potwierdzona molekularnie obecność aktywującej mutacji EGFR-TK
  • wiek pacjenta ≥18 lat (populacja dorosłych)

7

  1. 20.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl