Interakcje
Cylazapryl

Interakcje substancji z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Cylazapryl, jako inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), wykazuje szereg istotnych interakcji z innymi produktami leczniczymi. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis tych interakcji z uwzględnieniem mechanizmów i znaczenia klinicznego, w tym również interakcje związane z hydrochlorotiazydem, który często jest łączony z cylazaprylem w leczeniu nadciśnienia tętniczego.¹

Interakcje z lekami wpływającymi na układ renina-angiotensyna-aldosteron

Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) poprzez jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu zwiększa częstość występowania zdarzeń niepożądanych, takich jak niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek) w porównaniu z monoterapią.²

Skojarzone stosowanie inhibitorów ACE z aliskirenem jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek (GFR<60 ml/min/1,73 m²) i nie jest zalecane u pozostałych pacjentów.³

Interakcje z lekami zwiększającymi ryzyko obrzęku naczynioruchowego

Jednoczesne stosowanie cylazaprylu z sakubitrylem z walsartanem jest przeciwwskazane, ponieważ istotnie zwiększa ryzyko wystąpienia obrzęku naczynioruchowego.⁴

Ponadto, stosowanie cylazaprylu jednocześnie z innymi lekami takimi jak:

• racekadotryl
• inhibitory mTOR (np. syrolimus, ewerolimus, temsyrolimus)
• wildagliptyna
  ⁵

może również zwiększać ryzyko wystąpienia obrzęku naczynioruchowego i wymaga szczególnej ostrożności.

Interakcje z lekami wpływającymi na stężenie potasu w surowicy

U pacjentów leczonych cylazaprylem może wystąpić hiperkaliemia. Jednoczesne stosowanie następujących leków zwiększa to ryzyko:

• Leki moczopędne oszczędzające potas (np. spironolakton, triamteren, amiloryd)
• Suplementy potasu lub substytuty soli zawierające potas
• Trimetoprym i kotrimoksazol (trimetoprym z sulfametoksazolem)
• Cyklosporyna
• Heparyna⁶

Nie zaleca się stosowania cylazaprylu w skojarzeniu z wymienionymi lekami. Jeśli jednak jednoczesne stosowanie jest konieczne, należy zachować ostrożność i regularnie kontrolować stężenie potasu w surowicy.⁷

Interakcje z litem

Podczas jednoczesnego stosowania litu z cylazaprylem zgłaszano odwracalne zwiększenie stężenia litu w surowicy oraz objawy jego toksyczności. Jednoczesne stosowanie diuretyków tiazydowych może dodatkowo zwiększyć ryzyko wystąpienia toksyczności litu. Nie zaleca się stosowania cylazaprylu z litem, lecz jeśli takie skojarzenie okaże się konieczne, należy uważnie monitorować stężenie litu w surowicy.⁸

Interakcje z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi

Stosując cylazapryl w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi można oczekiwać efektu sumowania się działania hipotensyjnego. To wymaga szczególnej uwagi przy rozpoczynaniu terapii lub modyfikacji dawkowania, aby uniknąć nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego.⁹

Interakcje z lekami moczopędnymi

Rozpoczęcie leczenia cylazaprylem u pacjentów przyjmujących wcześniej duże dawki leków moczopędnych może spowodować hipowolemię i niedociśnienie tętnicze. Ryzyko wystąpienia działania hipotensyjnego można zmniejszyć poprzez:

• przerwanie podawania leku moczopędnego
• zwiększenie ilości przyjmowanych płynów i soli
• rozpoczęcie leczenia małymi dawkami cylazaprylu¹⁰

Interakcje z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi

Jednoczesne stosowanie cylazaprylu i niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), w tym kwasu acetylosalicylowego w dawkach przeciwzapalnych (≥3 g/dobę), inhibitorów COX-2 i nieselektywnych NLPZ, może powodować:

• osłabienie działania hipotensyjnego cylazaprylu
• zwiększenie ryzyka pogorszenia czynności nerek, w tym możliwej ostrej niewydolności nerek
• zwiększenie stężenia potasu w surowicy¹¹

Skojarzone leczenie NLPZ i cylazaprylem należy stosować z ostrożnością, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku i u tych z zaburzoną czynnością nerek. Pacjenci powinni być odpowiednio nawodnieni, a funkcja nerek powinna być monitorowana po rozpoczęciu leczenia i okresowo w trakcie terapii.¹²

Interakcje z lekami psychotropowymi i znieczulającymi

Jednoczesne stosowanie cylazaprylu z niektórymi lekami może spowodować dalsze obniżenie ciśnienia tętniczego. Dotyczy to następujących grup leków:

• trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne
• leki przeciwpsychotyczne
• środki znieczulające
• opioidy¹³

Interakcje z lekami przeciwcukrzycowymi

Badania epidemiologiczne wskazują, że jednoczesne podawanie cylazaprylu i leków przeciwcukrzycowych (insulin, doustnych leków hipoglikemizujących) może nasilać działanie hipoglikemizujące z ryzykiem wystąpienia hipoglikemii. To zjawisko jest bardziej prawdopodobne podczas pierwszych tygodni leczenia skojarzonego oraz u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek.¹⁴

Interakcje z sympatykomimetykami

Sympatykomimetyki mogą osłabiać hipotensyjne działanie cylazaprylu. Wymaga to monitorowania ciśnienia tętniczego i ewentualnego dostosowania dawki cylazaprylu.¹⁵

Interakcje ze złotem

U pacjentów jednocześnie leczonych preparatami złota we wstrzyknięciach (tiojabłczanem sodowo-złotowym) oraz cylazaprylem rzadko zgłaszano reakcje przypominające objawy jak po podaniu azotanów (do objawów należą: zaczerwienienie twarzy, nudności, wymioty i niedociśnienie tętnicze).¹⁶

Interakcje związane z hydrochlorotiazydem

W przypadku stosowania preparatów złożonych zawierających cylazapryl z hydrochlorotiazydem, należy zwrócić uwagę na specyficzne interakcje związane z hydrochlorotiazydem.¹⁷

Interakcje z digoksyną

Hipokaliemia wywołana stosowaniem hydrochlorotiazydu może zwiększać ryzyko arytmii związanej z leczeniem digoksyną. Zaleca się monitorowanie stężenia potasu w surowicy krwi u pacjentów otrzymujących jednocześnie te leki.¹⁸

Interakcje z lekami mogącymi wywołać torsades de pointes

Ze względu na ryzyko hipokaliemii, hydrochlorotiazyd powinien być podawany ostrożnie podczas jednoczesnego leczenia lekami, które mogą wywołać wielokształtny częstoskurcz komorowy typu „torsades de pointes”, takimi jak:

• leki przeciwarytmiczne klasy Ia (np. chinidyna, hydrochinidyna, dyzopiramid)
• leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid)
• niektóre leki przeciwpsychotyczne (np. tiorydazyna, chloropromazyna, trifluoroperazyna, sulpiryd, tiapryd, haloperydol, droperydol)
• inne leki (np. beprydyl, cyzapryd, difemanil, halofantryna, ketanseryna, terfenadyna, pentamidyna)¹⁹

Interakcje z niedepolaryzującymi lekami zwiotczającymi

Nie należy podawać jednocześnie niedepolaryzujących leków zwiotczających z hydrochlorotiazydem, ze względu na możliwość nasilenia oraz wydłużenia działania zwiotczającego mięśnie.²⁰

Interakcje z solami wapnia i witaminą D

Jednoczesne podawanie hydrochlorotiazydu z witaminą D lub solami wapnia może powodować zwiększenie stężenia wapnia w surowicy krwi. Należy regularnie monitorować stężenie wapnia u pacjentów otrzymujących takie skojarzenie leków.²¹

Interakcje z żywicami jonowymiennymi

Kolestyramina i kolestypol zmniejszają wchłanianie hydrochlorotiazydu. Leki te należy podawać co najmniej 4 godziny przed lub po zastosowaniu hydrochlorotiazydu.²²

Interakcje z lekami przeciwcholinergicznymi

Jednoczesne stosowanie leków przeciwcholinergicznych (np. atropina, biperyden) może zwiększać dostępność biologiczną hydrochlorotiazydu, z powodu zmniejszonej perystaltyki oraz zmniejszonego opróżniania żołądka.²³

Interakcje z amantadyną

Jednoczesne stosowanie amantadyny z hydrochlorotiazydem może zwiększać możliwe działania niepożądane amantadyny.²⁴

Interakcje z lekami cytotoksycznymi

Jednoczesne stosowanie hydrochlorotiazydu i leków cytotoksycznych (np. metotreksat, cyklofosfamid) może zmniejszać wydalanie leków cytotoksycznych, zwiększając ryzyko wystąpienia mielosupresji. Jeśli takie skojarzenie jest konieczne, należy dokładnie monitorować parametry hematologiczne.²⁵

Interakcje ze środkami kontrastującymi

W przypadku odwodnienia wywołanego przez hydrochlorotiazyd, istnieje zwiększone ryzyko ostrej niewydolności nerek, szczególnie podczas podawania większej dawki jodu zawartego w środkach kontrastujących. Przed badaniami z użyciem środków kontrastujących pacjenci powinni zostać odpowiednio nawodnieni.²⁶

Interakcje z cyklosporyną

Jednoczesne stosowanie cyklosporyny oraz hydrochlorotiazydu może zwiększać ryzyko pojawienia się hiperurykemii i powikłań przypominających dnę moczanową.²⁷

Interakcje z alkoholem

Alkohol może nasilać efekt hipotensyjny cylazaprylu oraz hydrochlorotiazydu poprzez rozszerzenie naczyń krwionośnych. Jego jednoczesne spożywanie z tymi lekami może prowadzić do znacznego obniżenia ciśnienia tętniczego, zwiększonego ryzyka zawrotów głowy, omdleń i ortostatycznych spadków ciśnienia.

Alkohol może również nasilać działanie odwadniające hydrochlorotiazydu, prowadząc do zwiększonego ryzyka odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych, szczególnie hipokaliemii, co może zwiększać ryzyko arytmii, zwłaszcza u pacjentów przyjmujących jednocześnie digoksynę lub inne leki mogące wywołać torsades de pointes.

Należy zalecić pacjentom unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia cylazaprylem, zwłaszcza w początkowym okresie terapii oraz przy zmianach dawkowania, gdy ryzyko nadmiernego spadku ciśnienia jest największe.

Tabela interakcji cylazaprylu

Tabela interakcji hydrochlorotiazydu