Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Białka powierzchniowe SP-B

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania białek powierzchniowych SP-B

Białka powierzchniowe SP-B stanowią istotny składnik naturalnego surfaktantu płucnego, będąc jednymi z hydrofobowych, niskocząsteczkowych białek zawartych w preparacie Curosurf. Preparat zawiera około 0,9 mg tych specyficznych białek w 1 ml zawiesiny, co stanowi około 1% całkowitej zawartości fosfolipidów. Badania przedkliniczne dostarczyły szeregu danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tego składnika w kontekście całego preparatu surfaktantu.¹

Badania ostrej toksyczności

W badaniach oceniających toksyczność ostrą przeprowadzonych na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych, którym podawano surfaktant zawierający białka powierzchniowe SP-B zarówno drogą dootrzewnową, jak i dooskrzelową, nie zaobserwowano żadnych objawów toksyczności miejscowej w obrębie płuc. Co szczególnie istotne, nie odnotowano również objawów toksyczności ogólnoustrojowej, ani przypadków śmiertelnych związanych z podaniem preparatu. Potwierdza to bezpieczeństwo białek powierzchniowych SP-B w ostrym podaniu.²

Badania podostrej toksyczności

Toksyczność tchawicza preparatu Curosurf zawierającego białka powierzchniowe SP-B była przedmiotem 14-dniowych badań przeprowadzonych na psach, królikach oraz szczurach. W trakcie tych badań nie stwierdzono, aby preparat wywoływał jakiekolwiek działania kliniczne, zmiany w parametrach hematologicznych ani zmiany makroskopowe, które mogłyby być powiązane ze stosowanym schematem leczenia. Oceniano także efekty dłuższego, 4-tygodniowego podawania dootrzewnowego preparatu u szczurów, nie znajdując dowodów na bezpośrednią toksyczność surfaktantu zawierającego białka SP-B.³

Potencjał immunogenny i anafilaktyczny

Szczególnie istotnym aspektem bezpieczeństwa białek powierzchniowych SP-B, jako białek pochodzenia zwierzęcego, jest ich potencjalne działanie immunogenne. W tym celu przeprowadzono badania pozajelitowego podawania preparatu Curosurf świnkom morskim, które wykazały brak reakcji anafilaktycznych. Co więcej, nie zaobserwowano również pobudzenia syntezy przeciwciał, które mogłyby być wykryte za pomocą biernej skórnej reakcji anafilaktycznej.⁴

Podobne wyniki uzyskano przy podaniu dotchawiczym preparatu – nie zaobserwowano wystąpienia żadnych reakcji anafilaktycznych, co sugeruje niski potencjał alergizujący białek powierzchniowych SP-B zawartych w preparacie Curosurf.⁵

Potencjał uczulający

W ramach badań przedklinicznych przeprowadzono również ocenę potencjału preparatu Curosurf, zawierającego białka powierzchniowe SP-B, do wywoływania nadwrażliwości skórnej. Przy użyciu testu Magnussona i Kligmana, który jest uznaną metodą oceny potencjału uczulającego substancji, nie znaleziono dowodów na zdolność białek SP-B do wywoływania nadwrażliwości tego typu.⁶

Potencjał genotoksyczny

Ocena potencjału mutagennego oraz klastogennego białek powierzchniowych SP-B stanowiła również istotny element badań przedklinicznych. Wyniki tych badań jednoznacznie wykazały, że Curosurf zawierający białka powierzchniowe SP-B nie wykazuje działania mutagennego ani klastogennego, co potwierdza brak potencjału genotoksycznego tych białek.⁷

Podsumowanie danych przedklinicznych

Dane przedkliniczne dotyczące białek powierzchniowych SP-B, oceniane w kontekście całego preparatu Curosurf, wskazują na wysoki profil bezpieczeństwa tej substancji. Badania na zwierzętach nie wykazały toksyczności ostrej ani podostrej, nie zaobserwowano potencjału immunogennego, anafilaktycznego ani uczulającego. Dodatkowo, substancja nie wykazuje działania mutagennego ani klastogennego. Kompleksowa ocena przedkliniczna potwierdza bezpieczeństwo stosowania białek powierzchniowych SP-B jako składnika surfaktantu podawanego dotchawiczo i dooskrzelowo.⁸