Leksykon składników
Składniki, strona 28 z 53
cisplatyna
Cisplatyna to lek przeciwnowotworowy z grupy związków platyny, stosowany w chemioterapii wielu typów nowotworów. Mechanizm działania polega na tworzeniu wiązań krzyżowych w DNA komórek nowotworowych, co uniemożliwia replikację DNA i prowadzi do śmierci komórki. Jest to jeden z najstarszych i najszerzej stosowanych cytostatyków w onkologii.
chlorowodorek donepezylu
Chlorowodorek donepezylu to substancja czynna należąca do grupy inhibitorów acetylocholinesterazy, stosowana głównie w leczeniu otępienia typu alzheimerowskiego o nasileniu łagodnym do umiarkowanie ciężkiego. Mechanizm działania polega na hamowaniu enzymu rozkładającego acetylocholinę w ośrodkowym układzie nerwowym, co prowadzi do zwiększenia stężenia tego neuroprzekaźnika i poprawy funkcji poznawczych.
lizat bakterii
Lizat bakterii to preparat zawierający inaktywowane lub zlizowane (zniszczone) komórki bakteryjne, które po wprowadzeniu do organizmu stymulują układ odpornościowy. Preparaty te zawierają antygeny bakteryjne, które pobudzają odpowiedź immunologiczną organizmu, zwiększając zdolność do obrony przed infekcjami dróg oddechowych. Działanie lizatów bakteryjnych polega na aktywacji komórek prezentujących antygen, stymulacji wytwarzania przeciwciał oraz aktywacji limfocytów T i B.
walacyklowir
Walacyklowir jest prolekiem acyklowiru, stosowanym w leczeniu zakażeń wywołanych przez wirusy z grupy Herpes (HSV-1, HSV-2, VZV). Po podaniu doustnym walacyklowir przekształca się w acyklowir, który hamuje syntezę DNA wirusów poprzez blokowanie enzymu polimerazy DNA. Wykazuje on wysoką aktywność wobec wirusa opryszczki zwykłej, wirusa ospy wietrznej i półpaśca oraz wirusa Epsteina-Barr.
siarczan amantadyny
Siarczan amantadyny to pochodna adamantanu, który działa jako inhibitor uwalniania wirusów grypy typu A oraz wykazuje działanie przeciwparkinsonowskie. Mechanizm działania opiera się na blokowaniu kanałów jonowych M2 wirusa grypy, co uniemożliwia uwalnianie materiału genetycznego wirusa do wnętrza komórki gospodarza. W chorobie Parkinsona siarczan amantadyny zwiększa uwalnianie dopaminy z zakończeń nerwowych oraz hamuje jej wychwyt zwrotny, a także wykazuje działanie antagonistyczne wobec receptorów NMDA.
alergoid pyłku olchy
Alergoid pyłku olchy to substancja lecznicza stosowana w immunoterapii alergenowej (odczulaniu) u pacjentów z potwierdzoną alergią na pyłek olchy. Substancja ta jest modyfikowanym alergenem, gdzie naturalne alergeny pyłku olchy zostały poddane chemicznej modyfikacji (najczęściej przy użyciu aldehydu glutarowego), co zmniejsza ich reaktywność z przeciwciałami IgE, jednocześnie zachowując zdolność do indukcji tolerancji immunologicznej.
alergoid pyłku brzozy
Alergoid pyłku brzozy to zmodyfikowana forma alergenów pyłku brzozy, stosowana w immunoterapii swoistej (odczulaniu). Preparat ten powstaje w wyniku chemicznej modyfikacji naturalnych alergenów, co zmniejsza ich reaktywność z przeciwciałami IgE, zachowując jednocześnie zdolność do stymulacji układu immunologicznego. Dzięki temu alergoid pyłku brzozy wywołuje mniejsze reakcje alergiczne, jednocześnie efektywnie budując tolerancję immunologiczną na alergeny brzozy.
cylastatyna
Cylastatyna to substancja czynna stosowana w medycynie, jednak nie jako samodzielny lek, lecz jako inhibitor enzymu dehydropeptydazy-1 (DHP-1). Jej głównym zadaniem jest hamowanie rozpadu innych antybiotyków, zwłaszcza imipenemu, w kanalikach nerkowych. Dzięki temu zwiększa stężenie i wydłuża działanie antybiotyku w organizmie, co poprawia jego skuteczność terapeutyczną.
rabeprazol sodowy
Rabeprazol sodowy to substancja czynna z grupy inhibitorów pompy protonowej (IPP), działająca poprzez blokowanie enzymu H+/K+-ATP-azy w komórkach okładzinowych żołądka. Mechanizm ten prowadzi do zmniejszenia wydzielania kwasu solnego, co czyni rabeprazol skutecznym środkiem w leczeniu chorób związanych z nadmierną kwasowością, takich jak choroba refluksowa przełyku (GERD), choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy oraz zespół Zollingera-Ellisona.
rabeprazol
Rabeprazol jest lekiem z grupy inhibitorów pompy protonowej (IPP), stosowanym głównie w leczeniu choroby refluksowej przełyku, wrzodów żołądka i dwunastnicy oraz zespołu Zollingera-Ellisona. Mechanizm działania polega na blokowaniu enzymu H+/K+-ATP-azy w komórkach okładzinowych żołądka, co skutecznie hamuje wydzielanie kwasu solnego, zmniejszając jego stężenie w soku żołądkowym.
alitretinoina
Alitretinoina (9-cis-retinoic acid) to retinoid trzeciej generacji, który działa poprzez wiązanie z receptorami retinoidowymi RAR i RXR, modulując w ten sposób ekspresję genów związanych z różnicowaniem i proliferacją komórek oraz procesami immunologicznymi i przeciwzapalnymi. Wykazuje silne działanie normalizujące procesy rogowacenia naskórka oraz regulujące wydzielanie łoju.
Lactobacillus delbrueckii
Lactobacillus delbrueckii to bakteria kwasu mlekowego będąca ważnym probiotykiem stosowanym w medycynie. Działa poprzez kolonizację przewodu pokarmowego, gdzie pomaga utrzymać równowagę mikrobioty jelitowej, konkurując z patogenami o miejsce adhezji i składniki odżywcze. Wydziela kwas mlekowy, który obniża pH jelit, tworząc niekorzystne środowisko dla bakterii chorobotwórczych.
ludzki VIII czynnik krzepnięcia
Ludzki VIII czynnik krzepnięcia to białko osoczowe niezbędne do prawidłowego procesu krzepnięcia krwi. Odgrywa kluczową rolę w kaskadzie krzepnięcia, działając jako kofaktor dla czynnika IX, co prowadzi do aktywacji czynnika X i ostatecznie do wytworzenia skrzepu fibrynowego. Jego niedobór lub dysfunkcja prowadzi do hemofilii A, dziedzicznego zaburzenia krzepnięcia charakteryzującego się nadmiernym i przedłużonym krwawieniem.
parykalcytol
Parykalcytol to syntetyczny analog witaminy D stosowany głównie w leczeniu wtórnej nadczynności przytarczyc u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek. Działa poprzez selektywne aktywowanie receptorów witaminy D (VDR), co prowadzi do zmniejszenia wydzielania parathormonu (PTH) przez przytarczyce. W przeciwieństwie do kalcytriolu, parykalcytol wykazuje mniejszy wpływ na absorpcję wapnia i fosforu w jelitach, co zmniejsza ryzyko hiperkalcemii i hiperfosfatemii.
czynnik IX ludzki
Czynnik IX ludzki (Factor IX, FIX) to białko osoczowe, które odgrywa kluczową rolę w procesie krzepnięcia krwi. Jako jeden z czynników kaskady krzepnięcia, uczestniczy w tak zwanej drodze wewnątrzpochodnej, aktywując czynnik X i prowadząc do tworzenia skrzepu. Jego niedobór prowadzi do hemofilii B (zwanej też chorobą Christmasa), dziedziczonej recesywnie w sposób sprzężony z chromosomem X, która objawia się krwawieniami do stawów, mięśni i innych tkanek.
dapoksetyna
Dapoksetyna to substancja czynna należąca do grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), stosowana w leczeniu przedwczesnego wytrysku u mężczyzn. Mechanizm jej działania polega na zwiększeniu stężenia serotoniny w szczelinach synaptycznych, co prowadzi do opóźnienia ejakulacji poprzez hamowanie ośrodkowego układu nerwowego odpowiedzialnego za ten odruch.
tolterodyna winian
Tolterodyna winian to lek przeciwcholinergiczny stosowany głównie w leczeniu nadreaktywności pęcherza moczowego. Działa poprzez blokowanie receptorów muskarynowych w mięśniach gładkich pęcherza moczowego, co zmniejsza jego skurcze i zwiększa pojemność. Prowadzi to do zmniejszenia częstości oddawania moczu, pilnego parcia na mocz oraz epizodów nietrzymania moczu.
płynny ekstrakt z ziela tymianku
Płynny ekstrakt z ziela tymianku to preparat leczniczy otrzymywany z Thymus vulgaris, zawierający olejki eteryczne (głównie tymol i karwakrol) oraz flawonoidy, garbniki i inne związki bioaktywne. Działa wykrztuśnie, mukolitycznie, spazmolitycznie oraz przeciwbakteryjnie, co czyni go skutecznym środkiem w leczeniu kaszlu i infekcji górnych dróg oddechowych.
chromu(III) chlorek sześciowodny
Chromu(III) chlorek sześciowodny to związek chemiczny o wzorze CrCl₃·6H₂O, stosowany jako suplement diety zawierający chrom. Chrom jest pierwiastkiem śladowym niezbędnym do prawidłowego funkcjonowania organizmu, szczególnie w metabolizmie węglowodanów i lipidów. Związek ten działa poprzez poprawę wrażliwości komórek na insulinę, wspomagając prawidłowe wykorzystanie glukozy przez tkanki.
żelaza(III) chlorek sześciowodny
Żelaza(III) chlorek sześciowodny (FeCl3·6H2O) to związek nieorganiczny stosowany w medycynie głównie jako środek ściągający i przeciwkrwotoczny. Działa poprzez wytrącanie białek i tworzenie skrzepów, co prowadzi do obkurczania naczyń krwionośnych i tkanek, hamując krwawienie. Ze względu na swoje właściwości koagulacyjne jest szczególnie przydatny w tamowaniu krwawień powierzchniowych.
sodu molibdenian dwuwodny
Sodu molibdenian dwuwodny to związek chemiczny zawierający molibden, który jest niezbędnym mikroelementem dla organizmu człowieka. Pełni ważną rolę jako kofaktor dla enzymów, takich jak oksydaza ksantynowa, oksydaza aldehydowa i dehydrogenaza siarczynowa. Te enzymy uczestniczą w metabolizmie puryn, alkoholi, niektórych leków oraz detoksykacji siarczanów w organizmie.
cynku(II) chlorek
Chlorek cynku (II) to nieorganiczna substancja chemiczna o wzorze ZnCl₂, stosowana w medycynie głównie jako środek ściągający, antyseptyczny i przeciwzapalny. Działa poprzez denaturację białek, co prowadzi do koagulacji tkanek i tworzenia ochronnej warstwy na powierzchni skóry lub błon śluzowych. Substancja ta wykazuje silne właściwości bakteriostatyczne i bakteriobójcze, hamując rozwój wielu patogenów.
rezorcynol
Rezorcynol (resorcinol) to organiczny związek chemiczny należący do grupy fenoli. W medycynie stosowany jest głównie ze względu na swoje właściwości przeciwbakteryjne, przeciwgrzybicze oraz keratolityczne. Mechanizm działania rezorcynolu polega na denaturacji białek mikroorganizmów oraz redukcji warstwy rogowej naskórka, co przyspiesza złuszczanie martwych komórek skóry.
salicylan dwuetyloaminy
Salicylan dwuetyloaminy to związek chemiczny z grupy salicylanów, który jest stosowany jako składnik aktywny w lekach o działaniu przeciwbólowym, przeciwzapalnym i przeciwgorączkowym. Mechanizm działania polega głównie na hamowaniu syntezy prostaglandyn poprzez blokowanie enzymów cyklooksygenazy (COX), co prowadzi do zmniejszenia stanu zapalnego i odczuwania bólu. Substancja ta działa miejscowo, przenikając przez skórę do tkanek położonych głębiej, gdzie kumuluje się w obszarach objętych stanem zapalnym.
chlorek etylu
Chlorek etylu (ethyl chloride) to lotna substancja chemiczna stosowana w medycynie głównie jako miejscowy środek znieczulający. Działa poprzez szybkie ochładzanie tkanek po rozpyleniu na skórę, co prowadzi do chwilowego zablokowania przewodnictwa nerwowego i zmniejszenia odczuwania bólu. Efekt znieczulający jest natychmiastowy, ale krótkotrwały.
proksymetakaina
Proksymetakaina to miejscowy środek znieczulający, należący do grupy estrów. Działa poprzez blokowanie kanałów sodowych w błonie komórkowej, co uniemożliwia powstawanie i przewodzenie impulsów nerwowych, powodując miejscowe znieczulenie. Substancja ta charakteryzuje się szybkim początkiem działania (zwykle 30 sekund), krótkim czasem działania (10-20 minut) oraz minimalnym działaniem drażniącym na tkanki.
potasu kanrenoinian
Potasu kanrenoinian to antagonista aldosteronu, należący do grupy diuretyków oszczędzających potas. Działa poprzez kompetycyjne blokowanie receptorów dla aldosteronu w kanalikach dystalnych nefronu, co prowadzi do zwiększonego wydalania sodu i wody z organizmu przy jednoczesnym zatrzymywaniu potasu. Mechanizm ten pozwala na efektywne zmniejszenie objętości płynów pozakomórkowych bez ryzyka hipokaliemii, typowej dla innych diuretyków.
melfalan
Melfalan to lek przeciwnowotworowy należący do grupy leków alkilujących, pochodnych iperytu azotowego. Działa poprzez przyłączanie grup alkilowych do DNA komórek nowotworowych, co prowadzi do zaburzenia replikacji DNA i w konsekwencji do śmierci komórki. Jest skuteczny wobec wolno dzielących się komórek nowotworowych, dlatego znajduje zastosowanie w leczeniu nowotworów hematologicznych oraz niektórych guzów litych.
alergoid pyłku roślin
Alergoid pyłku roślin to zmodyfikowana forma alergenów, uzyskana poprzez chemiczną modyfikację natywnych ekstraktów pyłków roślin. W procesie tym, zazwyczaj przy użyciu aldehydu glutarowego lub formaldehydu, zmienia się struktura białek alergennych, zmniejszając ich zdolność do wiązania przeciwciał IgE przy zachowaniu immunogenności. Dzięki temu alergoid zachowuje zdolność do indukcji odpowiedzi immunologicznej, ale z mniejszym ryzykiem wywołania reakcji alergicznych.
estradiol benzoesan
Estradiol benzoesan to syntetyczna postać estradiolu, głównego żeńskiego hormonu płciowego, połączona z kwasem benzoesowym w celu wydłużenia czasu działania. Estradiol należy do grupy estrogenów i odgrywa kluczową rolę w regulacji cyklu miesiączkowego, utrzymaniu prawidłowej gospodarki wapniowo-fosforanowej oraz funkcjonowaniu żeńskiego układu rozrodczego. Jego działanie polega na wiązaniu się z receptorami estrogenowymi w tkankach docelowych, co prowadzi do ekspresji określonych genów i syntezy białek.
olejek jałowcowy
Olejek jałowcowy to substancja czynna otrzymywana poprzez destylację z parą wodną owoców jałowca pospolitego (Juniperus communis). Wykazuje działanie moczopędne, antyseptyczne, odkażające drogi moczowe oraz przeciwzapalne. W medycynie stosowany jest głównie w leczeniu infekcji układu moczowego, kamicy nerkowej, a także jako środek wspomagający trawienie.
L-lizyny octan
L-lizyny octan to sól aminokwasu L-lizyna, który jest niezbędnym aminokwasem egzogennym, co oznacza, że organizm ludzki nie może go samodzielnie wytwarzać i musi być dostarczany z pożywieniem lub suplementami. W medycynie L-lizyny octan jest stosowany głównie jako składnik preparatów stosowanych w terapii stanów niedoboru lizyny oraz w leczeniu wspomagającym infekcji wirusowych, szczególnie wywołanych przez wirusa opryszczki (HSV).
L-lizyna octan
L-lizyna octan to forma lizyny, jednego z aminokwasów egzogennych, czyli takich, których organizm nie potrafi syntetyzować samodzielnie i muszą być dostarczane z dietą. W formie octanu lizyna wykazuje lepszą biodostępność i stabilność. Jest stosowana w medycynie jako suplement diety oraz składnik preparatów farmaceutycznych.
asparagina
Asparagina to aminokwas endogenny, który odgrywa kluczową rolę w metabolizmie komórkowym. W kontekście farmakologii, L-asparagina jest wykorzystywana jako substancja czynna w leczeniu ostrej białaczki limfoblastycznej (ALL), szczególnie u dzieci. Działa poprzez deplecję asparaginy w surowicy krwi, co prowadzi do śmierci komórek nowotworowych, które – w przeciwieństwie do zdrowych komórek – nie są zdolne do syntezy własnej asparaginy.
olejek cynamonowy
Olejek cynamonowy to olejek eteryczny pozyskiwany z kory lub liści drzewa cynamonowego (Cinnamomum verum lub Cinnamomum cassia). Głównym składnikiem aktywnym jest aldehyd cynamonowy, który nadaje mu charakterystyczny zapach i właściwości lecznicze. W medycynie olejek cynamonowy wykorzystywany jest ze względu na silne działanie przeciwbakteryjne, przeciwgrzybicze i przeciwwirusowe.
olejek mięty pieprzowej
Olejek mięty pieprzowej to naturalny ekstrakt z rośliny Mentha piperita, stosowany w medycynie ze względu na swoje właściwości lecznicze. Działa on przede wszystkim rozkurczowo na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, co czyni go skutecznym środkiem w leczeniu zespołu jelita drażliwego (IBS) i innych zaburzeń trawiennych. Substancja działa poprzez blokowanie kanałów wapniowych w mięśniach gładkich, prowadząc do ich relaksacji.
flucytozyna
Flucytozyna (5-fluorocytozyna) to syntetyczny lek przeciwgrzybiczy, który działa poprzez zaburzanie syntezy DNA i RNA w komórkach grzybów. Po wniknięciu do komórki grzyba, flucytozyna jest przekształcana w 5-fluorouracyl, który hamuje syntezę kwasów nukleinowych, prowadząc do zahamowania wzrostu i śmierci komórki grzybiczej. Wykazuje skuteczność głównie wobec drożdżaków z rodzaju Candida oraz Cryptococcus.
glin chlorek
Chlorek glinu (łac. Aluminii chloridum) to związek chemiczny wykorzystywany w dermatologii i kosmetologii głównie jako środek przeciwpotny (antyperspirant). Działa przez mechanizm blokowania gruczołów potowych, a dokładniej poprzez tworzenie kompleksów z białkami w przewodzie wyprowadzającym gruczołu potowego, co prowadzi do obkurczenia i zamknięcia ujścia gruczołu. W efekcie następuje zmniejszenie wydzielania potu.
antytrombina III
Antytrombina III (ATIII) to naturalny inhibitor proteaz serynowych obecny w osoczu krwi, odgrywający kluczową rolę w regulacji procesów krzepnięcia. Działa hamująco na szereg czynników układu krzepnięcia, przede wszystkim na trombinę (czynnik IIa) oraz czynnik Xa, choć wpływa również na czynniki IXa, XIa i XIIa. Jej aktywność jest znacząco wzmacniana przez heparynę, która zwiększa szybkość reakcji hamowania trombiny przez antytrombinę około 1000-krotnie.
czteroboran sodu
Czteroboran sodu, znany również jako boraks, to związek chemiczny o wzorze Na₂B₄O₇·10H₂O, stosowany w medycynie jako substancja o działaniu przeciwgrzybiczym, przeciwbakteryjnym i antyseptycznym. Mechanizm działania polega na zaburzaniu metabolizmu drobnoustrojów poprzez wpływ na enzymy oraz błony komórkowe patogenów. Dzięki swoim właściwościom znalazł zastosowanie w leczeniu infekcji grzybiczych, szczególnie kandydozy jamy ustnej oraz jako składnik preparatów odkażających.
bromek pipekuronium
Bromek pipekuronium to niedepolaryzujący środek zwiotczający mięśnie szkieletowe o długim czasie działania. Blokuje przewodnictwo nerwowo-mięśniowe poprzez kompetycyjne wiązanie z receptorami acetylocholinowymi w złączu nerwowo-mięśniowym, uniemożliwiając tym samym depolaryzację błony postsynaptycznej. Jest stosowany głównie jako adjuwant podczas znieczulenia ogólnego w celu ułatwienia intubacji dotchawiczej oraz zapewnienia odpowiedniego zwiotczenia mięśni podczas zabiegów chirurgicznych.
chlorochina
Chlorochina to syntetyczny lek przeciwmalaryczny i przeciwzapalny, należący do grupy związków 4-aminochinoliny. Mechanizm działania chlorochiny polega na hamowaniu syntezy kwasów nukleinowych, zmniejszaniu aktywności enzymów komórkowych, a także na zdolności do gromadzenia się w lizosomach, co prowadzi do ich alkalizacji i zakłócenia funkcjonowania komórek pasożytniczych. W przypadku chorób autoimmunologicznych chlorochina hamuje prezentację antygenów, zmniejsza produkcję cytokin prozapalnych oraz stabilizuje błony lizosomalne.
olejek melisy lekarskiej
Olejek melisy lekarskiej jest pozyskiwany z rośliny Melissa officinalis (melisa lekarska) poprzez destylację parą wodną świeżych liści i kwiatów. Główne składniki aktywne olejku to cytral, cytronelal, linalol i geraniol, które nadają mu charakterystyczny cytrynowy zapach. W medycynie olejek melisy wykorzystywany jest głównie dzięki swoim właściwościom uspokajającym, przeciwskurczowym i przeciwwirusowym.
olejek cynamonowca chińskiego
Olejek cynamonowca chińskiego to aromatyczny olejek eteryczny pozyskiwany z kory drzewa cynamonowca chińskiego (Cinnamomum cassia). Substancja ta wykazuje działanie przeciwbakteryjne, przeciwgrzybicze oraz przeciwzapalne. Mechanizm działania olejku związany jest z obecnością aldehydu cynamonowego, który uszkadza błony komórkowe mikroorganizmów, hamując ich wzrost i rozmnażanie.
olejek osnówki muszkatołowca
Olejek osnówki muszkatołowca (Myristica fragrans) to substancja pozyskiwana z osłonki nasion muszkatołowca korzennego. W medycynie jest znany ze swoich właściwości przeciwzapalnych, przeciwutleniających oraz łagodzących dolegliwości trawienne. Działa poprzez stymulację wydzielania soków trawiennych, co pomaga w procesach trawienia i łagodzi wzdęcia oraz skurcze jelit.
olejek tymianku pospolitego
Olejek tymianku pospolitego (Oleum Thymi) to naturalny produkt pozyskiwany z ziela tymianku pospolitego (Thymus vulgaris L.). Główne składniki aktywne olejku to tymol i karwakrol, które odpowiadają za jego działanie przeciwbakteryjne, przeciwgrzybicze i przeciwwirusowe. Związki te niszczą błony komórkowe mikroorganizmów, co prowadzi do ich śmierci.
olejek kolendry siewnej
Olejek kolendry siewnej (Coriandrum sativum oil) to substancja pochodzenia naturalnego, pozyskiwana z nasion kolendry poprzez proces destylacji. W medycynie stosowany jest głównie ze względu na swoje właściwości przeciwskurczowe, przeciwbakteryjne i przeciwgrzybicze. Jego mechanizm działania opiera się na zawartości związków bioaktywnych, przede wszystkim linalolu (60-70%), który wpływa na układ pokarmowy i nerwowy.
sulfatiazol srebrowy
Sulfatiazol srebrowy to substancja czynna z grupy sulfonamidów posiadająca właściwości przeciwbakteryjne i przeciwgrzybicze. Działa poprzez hamowanie syntezy kwasu foliowego u bakterii, co uniemożliwia im namnażanie się. Dodatkowym atutem tej substancji jest obecność srebra, które wykazuje działanie antyseptyczne i wspomaga walkę z drobnoustrojami. Sulfatiazol srebrowy stosowany jest głównie zewnętrznie w leczeniu zakażonych ran, oparzeń, owrzodzeń oraz innych uszkodzeń skóry.
olejek z kory cynamonowca cejlońskiego
Olejek z kory cynamonowca cejlońskiego (Cinnamomum zeylanicum) to naturalny ekstrakt roślinny o silnych właściwościach przeciwbakteryjnych, przeciwgrzybiczych i przeciwzapalnych. Jego głównym składnikiem aktywnym jest aldehyd cynamonowy (cynnamaldehyd), który stanowi 65-80% składu olejku i odpowiada za charakterystyczny aromat oraz działanie terapeutyczne. Związek ten działa na błony komórkowe drobnoustrojów, prowadząc do ich uszkodzenia i zahamowania wzrostu patogenów.
olejek mięty polnej z obniżoną zawartością mentolu
Olejek mięty polnej z obniżoną zawartością mentolu to substancja otrzymywana z Mentha arvensis (mięta polna), poddana specjalnej obróbce w celu zmniejszenia zawartości mentolu, zachowując jednocześnie cenne właściwości terapeutyczne. Jest stosowany głównie w preparatach o działaniu rozkurczowym, przeciwbólowym i chłodzącym, znajdujących zastosowanie w leczeniu dolegliwości układu pokarmowego oraz w terapii miejscowej.