Leksykon składników

Składniki, strona 29 z 53

• nalewka piołunowo-wrotyczowa

  Nalewka piołunowo-wrotyczowa to preparat galenowy zawierający w swoim składzie wyciągi z dwóch roślin leczniczych: piołunu (Artemisia absinthium) oraz wrotyczu pospolitego (Tanacetum vulgare). Działa głównie przeciwpasożytniczo, przeciwzapalnie i żółciopędnie. Mechanizm działania opiera się na obecności substancji goryczowych (w przypadku piołunu) oraz tujonu i innych olejków eterycznych (w przypadku wrotyczu), które wykazują właściwości bójcze wobec pasożytów przewodu pokarmowego.

• żelazo glukonian uwodniony

  Żelazo glukonian uwodniony to związek żelaza(II) z kwasem glukonowym, stosowany w leczeniu i profilaktyce niedoborów żelaza oraz niedokrwistości z niedoboru żelaza. Jego mechanizm działania polega na dostarczaniu organizmowi jonów żelaza, niezbędnych do syntezy hemoglobiny i mioglobiny oraz funkcjonowania enzymów zawierających żelazo, uczestniczących w procesach oddychania komórkowego.

• magnezu tlenek

  Magnezu tlenek (MgO) to nieorganiczny związek chemiczny, który w medycynie stosowany jest głównie jako lek zobojętniający kwas solny w żołądku. Działa poprzez neutralizację nadmiaru kwasu żołądkowego, co pomaga w łagodzeniu objawów zgagi, niestrawności oraz w leczeniu choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy. Magnez, jako jon dwuwartościowy, pełni też ważną rolę w wielu procesach fizjologicznych, w tym w przewodnictwie nerwowo-mięśniowym, produkcji energii oraz syntezie białek.

• polimyksyna B

  Polimyksyna B to antybiotyk peptydowy wyizolowany z bakterii Bacillus polymyxa, stosowany głównie do leczenia zakażeń wywołanych przez bakterie Gram-ujemne. Działa poprzez wiązanie się z lipopolisacharydami błony zewnętrznej bakterii, prowadząc do zaburzenia przepuszczalności błony komórkowej i śmierci komórki bakteryjnej. Jest szczególnie skuteczna wobec wielolekoopornych patogenów takich jak Pseudomonas aeruginosa, Acinetobacter baumannii i Klebsiella pneumoniae.

• wyciąg płynny z Matricaria recutita

  Wyciąg płynny z Matricaria recutita, czyli rumianku pospolitego, to substancja o szerokim spektrum działania leczniczego. Posiada właściwości przeciwzapalne, łagodzące, przeciwbakteryjne i przeciwgrzybicze. Działa poprzez zawarte w nim związki aktywne, głównie chamazulen, α-bisabolol oraz flawonoidy, które hamują proces zapalny i wspierają regenerację tkanek.

• wyciąg płynny z Calendula officinalis

  Wyciąg płynny z Calendula officinalis (nagietka lekarskiego) to substancja roślinna o działaniu przeciwzapalnym, antyseptycznym i regenerującym. Działa przede wszystkim poprzez hamowanie procesów zapalnych w tkankach, zmniejszenie obrzęku oraz przyspieszenie gojenia ran i uszkodzeń skóry. Zawiera flawonoidy, saponiny, karotenoidy i olejki eteryczne, które odpowiadają za jego właściwości lecznicze.

• wyciąg etanolowy z kwiatów rumianku

  Wyciąg etanolowy z kwiatów rumianku (Matricaria chamomilla) to preparat zawierający bogactwo aktywnych biologicznie substancji, takich jak chamazulen, bisabolol, apigenina i flawonoidy. Wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwbakteryjne, łagodzące i spazmolityczne. Mechanizm działania opiera się głównie na hamowaniu produkcji mediatorów stanu zapalnego oraz stabilizacji błon komórkowych.

• wyciąg płynny z kwiat rumianku

  Wyciąg płynny z kwiatu rumianku (Chamomillae extractum fluidum) zawiera szereg substancji biologicznie czynnych, takich jak chamazulen, α-bisabolol, flawonidy i olejki eteryczne, które wykazują właściwości przeciwzapalne, przeciwbakteryjne, przeciwgrzybicze, przeciwalergiczne i łagodzące. Mechanizm działania polega głównie na hamowaniu cyklooksygenazy i lipooksygenazy, co prowadzi do zmniejszenia produkcji mediatorów stanu zapalnego, takich jak prostaglandyny i leukotrieny.

• bar siarczan

  Siarczan baru (BaSO4) to związek chemiczny, który znajduje zastosowanie w medycynie głównie jako środek kontrastowy w badaniach radiologicznych, zwłaszcza przewodu pokarmowego. Jest nieprzezroczysty dla promieni rentgenowskich, co pozwala na uwidocznienie struktur, które w innym przypadku byłyby niewidoczne. Siarczan baru działa poprzez fizyczne pokrycie błony śluzowej przewodu pokarmowego, nie wchłania się do krwioobiegu dzięki swojej bardzo niskiej rozpuszczalności.

• ergotaminy winian

  Ergotaminy winian to półsyntetyczna pochodna alkaloidów sporyszu (ergotaminy), stosowana głównie w leczeniu migreny i bólów głowy naczyniowego pochodzenia. Działa poprzez obkurczanie rozszerzonych naczyń krwionośnych w mózgu, które są odpowiedzialne za wystąpienie ataku migreny. Ergotamina jest agonistą receptorów serotoninowych 5-HT1B/1D oraz wykazuje działanie na receptory adrenergiczne i dopaminergiczne.

• chlorheksydyna chlorowodorek

  Chlorheksydyna chlorowodorek to szeroko stosowany środek antyseptyczny o działaniu przeciwbakteryjnym, przeciwgrzybiczym i w ograniczonym stopniu przeciwwirusowym. Jego mechanizm działania polega na wiązaniu się z ujemnie naładowanymi grupami fosforanowymi w błonie komórkowej drobnoustrojów, co prowadzi do zwiększenia jej przepuszczalności i ostatecznie do śmierci komórki. Charakteryzuje się długotrwałym działaniem na skórze dzięki zdolności wiązania się z keratyną.

• ipratropium

  Ipratropium to bromek ipratropium, substancja czynna należąca do grupy leków przeciwcholinergicznych (antycholinergicznych), które działają poprzez blokowanie receptorów muskarynowych w drogach oddechowych. Dzięki temu ipratropium rozszerza oskrzela (działa bronchodylatacyjnie), zmniejsza wydzielanie śluzu przez gruczoły oskrzelowe oraz hamuje skurcz mięśni gładkich oskrzeli, co prowadzi do poprawy drożności dróg oddechowych.

• betakaroten

  Betakaroten to organiczny związek chemiczny z grupy karotenoidów, będący prowitaminą A. W organizmie człowieka przekształca się w retinol (witaminę A), który odgrywa kluczową rolę w procesie widzenia, wzrostu i różnicowania komórek, a także wspiera układ odpornościowy. Betakaroten wykazuje silne właściwości antyoksydacyjne, neutralizując wolne rodniki i chroniąc komórki przed stresem oksydacyjnym.

• jodowany powidon

  Jodowany powidon to antyseptyczny związek, będący kompleksem jodu z poliwinylopirolidonem (PVP). Działa poprzez uwalnianie wolnego jodu, który wykazuje szerokie spektrum działania przeciwdrobnoustrojowego przeciwko bakteriom, wirusom, grzybom i pierwotniakiom. Mechanizm działania opiera się na utlenianiu grup tiolowych i aminowych białek drobnoustrojów, co prowadzi do zaburzenia ich struktury i funkcji, a w konsekwencji do śmierci komórki.

• białko surowicy ludzkiej

  Białko surowicy ludzkiej (human serum albumin, HSA) to naturalne białko osocza krwi, które stanowi około 60% wszystkich białek surowicy. Jest syntetyzowane w wątrobie i pełni kluczową rolę w utrzymaniu ciśnienia onkotycznego osocza, co zapobiega przesączaniu płynów z naczyń krwionośnych do tkanek. Dodatkowo funkcjonuje jako nośnik dla wielu substancji endogennych (bilirubina, hormony, kwasy tłuszczowe) oraz egzogennych, w tym leków.

• albumina

  Albumina to białko osocza krwi, które jest najliczniejszym białkiem w ludzkim organizmie. Stanowi około 60% wszystkich białek osocza. Jej główną funkcją jest utrzymywanie odpowiedniego ciśnienia onkotycznego, które zapobiega przesiąkaniu płynów z naczyń krwionośnych do tkanek. Albumina wiąże i transportuje również wiele substancji, w tym hormony, bilirubinę, jony, leki oraz toksyny.

• immunoglobulina

  Immunoglobulina (Ig) to rodzaj białka wytwarzanego przez układ odpornościowy, które pełni funkcję przeciwciała. Immunoglobuliny odgrywają kluczową rolę w rozpoznawaniu i neutralizacji patogenów, takich jak bakterie, wirusy, grzyby i pasożyty. Działają poprzez wiązanie się z antygenami (substancjami obcymi) obecnymi na powierzchni patogenów, co prowadzi do ich eliminacji przez komórki układu odpornościowego.

• immunoglobulina G

  Immunoglobulina G (IgG) to najliczniejsza klasa przeciwciał występujących w surowicy krwi człowieka, stanowiąca około 75-80% wszystkich immunoglobulin. Pełni kluczową rolę w odpowiedzi immunologicznej organizmu, neutralizując patogeny (wirusy, bakterie), aktywując układ dopełniacza oraz ułatwiając fagocytozę. IgG jako jedyna klasa przeciwciał przechodzi przez łożysko, zapewniając odporność bierną noworodkom.

• immunoglobulina A

  Immunoglobulina A (IgA) to jedna z pięciu głównych klas przeciwciał występujących w organizmie człowieka, odgrywająca kluczową rolę w odporności śluzówkowej. IgA jest dominującą immunoglobuliną w wydzielinach zewnętrznych takich jak ślina, łzy, mleko, wydzieliny dróg oddechowych i przewodu pokarmowego, gdzie tworzy pierwszą linię obrony przeciwko patogenom.

• immunoglobulina M

  Immunoglobulina M (IgM) to jeden z głównych rodzajów przeciwciał obecnych w organizmie człowieka. Jest to największa cząsteczka spośród wszystkich immunoglobulin, składająca się z pięciu podstawowych jednostek w układzie pentamerycznym. IgM stanowi około 10% wszystkich przeciwciał w surowicy krwi i jest pierwszym typem przeciwciał wytwarzanych w odpowiedzi na infekcję.

• pranoprofen

  Pranoprofen to niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ) z grupy pochodnych kwasu propionowego, który wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe i przeciwgorączkowe. Jego mechanizm działania polega na hamowaniu aktywności enzymów cyklooksygenazy (COX-1 i COX-2), odpowiedzialnych za syntezę prostaglandyn – mediatorów stanu zapalnego i bólu.

• bupiwakaina chlorowodorek

  Bupiwakaina chlorowodorek to długo działający lek znieczulający miejscowo z grupy amidów, stosowany w anestezjologii do znieczulenia regionalnego. Mechanizm działania polega na blokowaniu kanałów sodowych w błonie komórkowej neuronów, co hamuje przewodzenie bodźców bólowych. Bupiwakaina charakteryzuje się dużą siłą działania i długim czasem efektu (do 8-12 godzin), co wyróżnia ją spośród innych leków znieczulających miejscowo.

• wapnia dobezylan

  Dobezylan wapnia to substancja czynna należąca do grupy leków poprawiających mikrokrążenie i zmniejszających przepuszczalność naczyń włosowatych. Działa poprzez stabilizację błon komórkowych śródbłonka naczyń krwionośnych, zwiększenie elastyczności erytrocytów oraz hamowanie agregacji płytek krwi. Dodatkowo zmniejsza lepkość krwi i wykazuje właściwości przeciwobrzękowe.

• wapń glukonian

  Wapń glukonian to organiczna sól wapnia stosowana jako suplement diety oraz lek w przypadkach niedoboru wapnia w organizmie (hipokalcemia). Działa poprzez uzupełnienie poziomu wapnia we krwi, który jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego, mięśniowego oraz kostnego. Mechanizm działania obejmuje dostarczenie jonów wapnia, które uczestniczą w procesach krzepnięcia krwi, przewodnictwie nerwowym oraz kurczliwości mięśni.

• wapń pantotenian

  Pantotenian wapnia jest związkiem chemicznym zawierającym kwas pantotenowy (witaminę B5) oraz wapń. Kwas pantotenowy odgrywa kluczową rolę w metabolizmie komórkowym, będąc prekursorem koenzymu A (CoA), niezbędnego do syntezy i rozkładu tłuszczów, węglowodanów i białek. Pantotenian wapnia wykazuje działanie regenerujące i wspomagające procesy naprawcze w organizmie.

• wapń laktoglukonian

  Wapń laktoglukonian to sól wapniowa kwasu laktoglukoniowego, stosowana jako suplement wapnia w leczeniu i profilaktyce stanów niedoboru tego pierwiastka. Działa poprzez uzupełnianie poziomu wapnia we krwi, który jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego, mięśniowego, kostnego oraz procesów krzepnięcia krwi. Wapń laktoglukonian charakteryzuje się dobrą biodostępnością i łagodnym działaniem na przewód pokarmowy.

• wapnia laktoglukonian

  Wapnia laktoglukonian to związek chemiczny złożony z wapnia i kwasu laktoglukonian, stosowany jako suplement diety oraz jako składnik preparatów farmaceutycznych uzupełniających niedobory wapnia w organizmie. Mechanizm działania polega na dostarczaniu jonów wapnia, które są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania wielu procesów fizjologicznych, w tym krzepnięcia krwi, przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, kurczliwości mięśni oraz mineralizacji kości i zębów.

• folinian wapnia

  Folinian wapnia (leucovorin wapnia) jest aktywną formą kwasu foliowego, stosowaną jako antidotum w przypadku przedawkowania antagonistów kwasu foliowego (np. metotreksatu) oraz jako środek wspomagający w chemioterapii przeciwnowotworowej. Działa poprzez dostarczanie zredukowanej formy kwasu foliowego, która pomija blokowany przez metotreksat szlak metaboliczny, umożliwiając prawidłową syntezę DNA w komórkach.

• olejek terpentynowy z pino pinastro

  Olejek terpentynowy z Pinus pinaster (sosny nadmorskiej) to naturalny produkt otrzymywany w procesie destylacji żywicy pozyskiwanej z tego gatunku drzewa. W medycynie wykorzystywany jest głównie ze względu na swoje właściwości przeciwzapalne, odkażające i rozgrzewające. Działa poprzez miejscowe pobudzenie krążenia krwi oraz drażnienie zakończeń nerwowych, co wywołuje efekt przeciwbólowy i rozgrzewający.

• nalewka z owocu i kwiatostanu głogu

  Nalewka z owocu i kwiatostanu głogu to preparat ziołowy otrzymywany na bazie części roślinnych głogu (Crataegus), rośliny z rodziny różowatych. Głównym mechanizmem działania jest poprawa ukrwienia mięśnia sercowego oraz łagodne działanie inotropowe dodatnie i chronotropowe ujemne na serce. Zawarte w głogu flawonoidy i procyjanidyny wykazują działanie wazodylatacyjne, poprawiają przepływ wieńcowy oraz zwiększają tolerancję mięśnia sercowego na niedotlenienie.

• wyciąg płynny z zarodków kola

  Wyciąg płynny z zarodków kola (łac. Extractum hippocastani semen fluidum) to preparat otrzymywany z nasion kasztanowca zwyczajnego (Aesculus hippocastanum). Głównym składnikiem aktywnym wyciągu jest escyna – mieszanina saponin triterpenowych, która wykazuje działanie przeciwobrzękowe, przeciwzapalne oraz uszczelniające naczynia krwionośne.

• pirenoksyna

  Pirenoksyna to organiczny związek chemiczny stosowany głównie w okulistyce do leczenia zaćmy. Działa poprzez hamowanie oksydacji grup sulfhydrylowych białek soczewki oka, co zapobiega ich agregacji i zmętnieniu. Substancja ta posiada właściwości antyoksydacyjne, które chronią struktury soczewki przed szkodliwym działaniem wolnych rodników.

• cefaleksyna

  Cefaleksyna to antybiotyk β-laktamowy należący do I generacji cefalosporyn. Działa bakteriobójczo poprzez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii. Mechanizm działania polega na wiązaniu się z białkami wiążącymi penicylinę (PBP), co prowadzi do zaburzenia integralności ściany komórkowej i w konsekwencji do lizy komórki bakteryjnej.

• wyciąg etanolowy z cebuli

  Wyciąg etanolowy z cebuli to naturalny ekstrakt pozyskiwany z cebuli zwyczajnej (Allium cepa) z użyciem etanolu jako rozpuszczalnika. Zawiera cenne związki biologicznie czynne, w tym flawonoidy (głównie kwercetynę), związki siarkowe oraz saponiny, które wykazują działanie przeciwzapalne, przeciwobrzękowe oraz przeciwbakteryjne.

• hydrokortyzonu octan

  Hydrokortyzonu octan to syntetyczny glikokortykosteroid o działaniu przeciwzapalnym, przeciwalergicznym, przeciwświądowym i immunosupresyjnym. Działa poprzez hamowanie syntezy mediatorów zapalenia, takich jak prostaglandyny i leukotrieny. Zmniejsza przepuszczalność naczyń krwionośnych, hamuje migrację komórek zapalnych oraz uwalnianie histaminy z komórek tucznych. W efekcie zmniejsza obrzęk, świąd i zaczerwienienie skóry.

• chlorotetracyklina

  Chlorotetracyklina to antybiotyk z grupy tetracyklin, charakteryzujący się szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego. Działa poprzez hamowanie syntezy białek bakteryjnych, wiążąc się z podjednostką 30S rybosomu, co uniemożliwia przyłączanie tRNA do kompleksu mRNA-rybosom. Wykazuje skuteczność wobec bakterii Gram-dodatnich, Gram-ujemnych, a także bakterii atypowych, takich jak chlamydie, riketsje i mykoplazmy.

• prochloroperazyna

  Prochlorperazyna to pochodna fenotiazyny, należąca do grupy leków przeciwpsychotycznych pierwszej generacji o umiarkowanej sile działania. Działa głównie jako antagonista receptorów dopaminowych D2 w ośrodkowym układzie nerwowym, co odpowiada za jej właściwości przeciwpsychotyczne i przeciwwymiotne. Wykazuje również działanie antagonistyczne wobec receptorów histaminowych H1, muskarynowych i α-adrenergicznych.

• suksametonium chlorek

  Suksametonium chlorek (chlorek sukcynylocholiny) to krótko działający lek zwiotczający mięśnie, który należy do grupy niedepolaryzujących środków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. Mechanizm jego działania polega na wiązaniu się z receptorami acetylocholinowymi na płytce motorycznej, co powoduje depolaryzację błony postsynaptycznej i w konsekwencji zwiotczenie mięśni.

• nalewka z kurkumy

  Nalewka z kurkumy to preparat alkoholowy zawierający ekstrakty z kłączy kurkumy (Curcuma longa), rośliny z rodziny imbirowatych. Głównym składnikiem aktywnym kurkumy jest kurkumina, związek o silnych właściwościach przeciwzapalnych i antyoksydacyjnych.

• sok z mniszka lekarskiego

  Sok z mniszka lekarskiego (Taraxacum officinale) to naturalny ekstrakt pozyskiwany z liści i korzeni tej rośliny, znany ze swoich właściwości leczniczych. Działa głównie jako środek moczopędny, żółciopędny i przeciwzapalny. Mechanizm działania opiera się na obecności związków bioaktywnych, takich jak taraksasterole, flawonoidy i inulina, które stymulują produkcję żółci, zwiększają diurezę i wykazują działanie hepatoprotekcyjne.

• nalewka z mięty pieprzowej

  Nalewka z mięty pieprzowej to preparat leczniczy sporządzony na bazie liści mięty pieprzowej (Mentha piperita), zawierający jako główne substancje czynne mentol, menton, pulegon i cyneol. Działa rozkurczowo na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, żółciopędnie oraz wiatropędnie. Preparaty na bazie mięty pieprzowej wykazują działanie chłodzące, przeciwbólowe oraz przeciwzapalne w obrębie błon śluzowych jamy ustnej i przewodu pokarmowego.

• nalewka z karczocha

  Nalewka z karczocha to preparat sporządzany na bazie ekstraktu z liści karczocha (Cynara scolymus), który od wieków wykorzystywany jest w medycynie ludowej. Głównym składnikiem aktywnym karczocha jest cynaryna, związek fenolowy o działaniu żółciopędnym, żółciotwórczym i hepatoprotekcyjnym. Nalewka z karczocha wspomaga pracę wątroby poprzez stymulację produkcji i wydzielania żółci, co ułatwia trawienie tłuszczów oraz przyczynia się do detoksykacji organizmu.

• nalewka z pokrzyku wilczej jagody

  Nalewka z pokrzyku wilczej jagody (Atropa belladonna) zawiera alkaloidy tropanowe, głównie atropinę, skopolaminę i hioscyjaminę. Te substancje działają jako antagoniści receptorów muskarynowych, blokując działanie acetylocholiny w układzie przywspółczulnym. Powoduje to zmniejszenie wydzielania gruczołów, rozszerzenie źrenic, przyspieszenie akcji serca oraz rozkurcz mięśni gładkich układu pokarmowego, dróg żółciowych i moczowych.

• potasu cytrynian jednowodny

  Potasu cytrynian jednowodny (Kalii citras monohydricus) to organiczna sól potasu i kwasu cytrynowego. Jest to substancja, która działa jako lek alkalizujący mocz, używany głównie w leczeniu i profilaktyce kamicy nerkowej, szczególnie kamieni moczanowych i cystynowych. Cytrynian potasu zwiększa pH moczu, co hamuje krystalizację i tworzenie się kamieni, a także wspomaga rozpuszczanie już istniejących złogów.

• kwas cytrynowy jednowodny

  Kwas cytrynowy jednowodny to organiczny związek chemiczny z grupy hydroksykwasów karboksylowych, występujący naturalnie w owocach cytrusowych. W medycynie i farmacji jest wykorzystywany głównie jako środek zakwaszający, buforujący oraz przeciwzakrzepowy. Działa poprzez wiązanie jonów wapnia we krwi, co hamuje proces krzepnięcia.

• octan zuklopentyksolu

  Octan zuklopentyksolu to lek przeciwpsychotyczny z grupy pochodnych tioksantenu, stosowany w leczeniu schizofrenii i innych zaburzeń psychotycznych. Mechanizm działania polega głównie na blokowaniu receptorów dopaminowych D2 w ośrodkowym układzie nerwowym, co prowadzi do redukcji objawów psychotycznych, takich jak halucynacje, urojenia czy dezorganizacja myślenia.

• dekanonian zuklopentyksolu

  Dekanonian zuklopentyksolu to długo działająca postać zuklopentyksolu, leku przeciwpsychotycznego z grupy neuroleptyków klasycznych (typowych), należącego do pochodnych tioksantenu. Działa głównie poprzez blokowanie receptorów dopaminowych D2 w ośrodkowym układzie nerwowym, co prowadzi do redukcji objawów psychotycznych takich jak omamy, urojenia czy zdezorganizowane myślenie.

• wodzian terpinu

  Wodzian terpinu to organiczny związek chemiczny należący do grupy terpenów, który wykazuje działanie wykrztuśne i sekretolityczne. Działa poprzez zmniejszenie lepkości wydzieliny oskrzelowej i ułatwienie jej usuwania z dróg oddechowych. Substancja ta zwiększa aktywność nabłonka rzęskowego w drogach oddechowych, co usprawnia transport śluzu i oczyszczanie oskrzeli.

• podofilotoksyna

  Podofilotoksyna to substancja czynna pochodzenia roślinnego, która wykazuje działanie przeciwwirusowe i przeciwnowotworowe. Jest ekstrahowana z korzeni i kłączy rośliny Podophyllum peltatum (Mayapple). Mechanizm działania polega na wiązaniu się z tubuliną komórkową, co prowadzi do zahamowania podziału komórkowego przez zatrzymanie mitozy w fazie metafazy, a w konsekwencji do apoptozy zainfekowanych komórek.

• wyciąg suchy z Convallaria maialis

  Wyciąg suchy z Convallaria maialis (konwalii majowej) to substancja roślinna o istotnym znaczeniu w kardiologii. Zawiera glikozydy nasercowe, głównie konwalatoksynę i konwalozyd, które wykazują działanie inotropowe dodatnie, zwiększając siłę skurczu mięśnia sercowego bez znaczącego zwiększenia zapotrzebowania na tlen. Mechanizm działania polega na hamowaniu pompy sodowo-potasowej, co prowadzi do zwiększenia stężenia wewnątrzkomórkowego wapnia i poprawy kurczliwości mięśnia sercowego.