Leksykon składników

Składniki, strona 30 z 53

• amiodaronu chlorowodorek

  Amiodaronu chlorowodorek to silny lek przeciwarytmiczny należący do III klasy leków antyarytmicznych. Jego głównym mechanizmem działania jest blokowanie kanałów potasowych, co wydłuża czas trwania potencjału czynnościowego i okres refrakcji, stabilizując błonę komórkową kardiomiocytów. Dodatkowo wykazuje właściwości blokujące kanały sodowe, wapniowe oraz receptory α i β-adrenergiczne, co czyni go lekiem o złożonym mechanizmie działania.

• dekanian nandrolonu

  Dekanian nandrolonu to syntetyczny steroid anaboliczno-androgenny, który jest estrem nandrolonu. Wykazuje właściwości anaboliczne, stymulując syntezę białek, wzrost tkanki mięśniowej oraz zwiększając retencję azotu w organizmie. Dzięki obecności grupy dekanoilowej charakteryzuje się długim okresem działania, co pozwala na rzadsze dawkowanie.

• kromoglikan disodu

  Kromoglikan disodu to substancja czynna o działaniu przeciwalergicznym, stosowana głównie w leczeniu astmy oskrzelowej, alergicznego nieżytu nosa oraz alergicznego zapalenia spojówek. Mechanizm działania polega na stabilizacji błon komórkowych mastocytów (komórek tucznych), co zapobiega ich degranulacji i uwolnieniu mediatorów reakcji alergicznej, takich jak histamina i leukotrieny. Dzięki temu kromoglikan disodu hamuje odpowiedź zapalną organizmu na alergeny.

• norgestrel

  Norgestrel to syntetyczny progestagen, pochodna 19-nortestosteronu, stosowany w różnych preparatach antykoncepcyjnych. Działa poprzez hamowanie owulacji, zagęszczanie śluzu szyjkowego (co utrudnia penetrację plemników) oraz zmianę endometrium, co utrudnia implantację zarodka. Norgestrel wykazuje także działanie progestagenne, antyestrogenowe i słabe działanie androgenowe.

• benzylopenicylina benzatynowa

  Benzylopenicylina benzatynowa to antybiotyk beta-laktamowy z grupy penicylin naturalnych, który działa bakteriobójczo poprzez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii. Ma długi okres półtrwania, co umożliwia utrzymanie stężenia terapeutycznego w organizmie nawet do 4 tygodni po pojedynczym podaniu domięśniowym. Jest szczególnie skuteczna wobec paciorkowców, pneumokoków i meningokoków.

• wyciąg z nasion fasoli indyjskiej

  Wyciąg z nasion fasoli indyjskiej (Phaseolus vulgaris) to substancja roślinnego pochodzenia, stosowana głównie jako środek wspomagający odchudzanie i kontrolę poziomu glukozy we krwi. Jej działanie opiera się na zdolności do hamowania aktywności alfa-amylazy – enzymu odpowiedzialnego za rozkład złożonych węglowodanów do prostszych form, które mogą być wchłaniane w przewodzie pokarmowym. W rezultacie, przyjmowanie wyciągu z fasoli białej zmniejsza wchłanianie węglowodanów i ich kaloryczność.

• dekstran

  Dekstran to polisacharyd o dużej masie cząsteczkowej, składający się z łańcuchów glukozy połączonych wiązaniami α-1,6-glikozydowymi, z odgałęzieniami α-1,3-glikozydowymi. W medycynie stosowany jest głównie jako substytut osocza, zwiększający objętość krwi krążącej i poprawiający przepływ krwi przez naczynia włosowate.

• nalewka z ziela ostróżeczki

  Nalewka z ziela ostróżeczki (Delphinium consolida) to preparat ziołowy wytwarzany na bazie alkoholu etylowego, w którym ekstrahowane są związki aktywne zawarte w nadziemnej części ostróżeczki polnej. Główne związki czynne to alkaloidy diterpenowe, zwłaszcza delfinina, a także flawonoidy i glikozydy. Nalewka wykazuje działanie przeciwbólowe, uspokajające, rozkurczowe oraz moczopędne.

• makrogolu eter laurylowy

  Makrogolu eter laurylowy (znany również jako lauromakrogol) to niejonowy środek powierzchniowo czynny należący do grupy eterów makrogolu. Działa miejscowo znieczulająco, przeciwświądowo oraz zmniejsza napięcie powierzchniowe, co ułatwia penetrację innych substancji leczniczych przez skórę.

• wyciąg płynny złożony z liścia szałwii

  Wyciąg płynny złożony z liścia szałwii to preparat farmaceutyczny uzyskiwany z Salvia officinalis, rośliny od wieków stosowanej w medycynie tradycyjnej. Substancje biologicznie czynne zawarte w liściach szałwii wykazują działanie przeciwzapalne, przeciwbakteryjne oraz ściągające, dzięki czemu znajdują zastosowanie w schorzeniach jamy ustnej i gardła.

• wyciąg płynny złożony z ziela arniki

  Wyciąg płynny złożony z ziela arniki to preparat roślinny uzyskiwany z Arnica montana (arnika górska), stosowany głównie zewnętrznie w preparatach dermatologicznych. Wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwobrzękowe i przeciwbólowe, co wynika z obecności laktonów seskwiterpenowych, flawonoidów oraz olejków eterycznych zawartych w roślinie.

• wyciąg płynny złożony z kłącza tataraku

  Wyciąg płynny złożony z kłącza tataraku (Acorus calamus) to substancja roślinna wykorzystywana w medycynie tradycyjnej i niektórych preparatach leczniczych. Zawiera liczne związki biologicznie czynne, w tym olejki eteryczne (β-azaron, α-azaron, eugenol), glikozydy, flawonoidy oraz garbniki, które odpowiadają za jego właściwości lecznicze. Wyciąg działa głównie na układ pokarmowy, wykazując działanie wiatropędne, żółciopędne, rozkurczowe oraz pobudzające wydzielanie soków trawiennych.

• wyciąg płynny złożony z ziela mięty pieprzowej

  Wyciąg płynny złożony z ziela mięty pieprzowej to preparat ziołowy, który zawiera aktywne substancje pozyskiwane z Mentha piperita. Głównym związkiem aktywnym jest mentol, który nadaje mięcie charakterystyczny aromat i właściwości lecznicze. Wyciąg działa rozkurczowo na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, żółciopędnie oraz wiatropędnie, co czyni go skutecznym środkiem w leczeniu dolegliwości trawiennych.

• wyciąg płynny złożony z ziela tymianku

  Wyciąg płynny złożony z ziela tymianku to preparat leczniczy pochodzenia roślinnego, zawierający substancje czynne pozyskane z Thymus vulgaris L. (tymianek pospolity). Główne składniki aktywne to olejek eteryczny bogaty w tymol i karwakrol, związki fenolowe, flawonoidy oraz garbniki. Wyciąg ten wykazuje działanie wykrztuśne, mukolityczne (rozrzedzające wydzielinę oskrzelową), łagodnie bronchodylatacyjne oraz przeciwdrobnoustrojowe.

• ziele arniki

  Ziele arniki (Arnica montana) to substancja roślinna o silnych właściwościach przeciwzapalnych, przeciwbólowych i przeciwobrzękowych. Działa głównie poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn oraz innych mediatorów zapalenia, a także poprzez stabilizację błon komórkowych i redukcję przepuszczalności naczyń. Arnika zawiera laktony seskwiterpenowe (głównie helenalinę), flawonoidy oraz olejki eteryczne, które odpowiadają za jej efekty terapeutyczne.

• kłącze tataraku

  Kłącze tataraku (łac. Acori calami rhizoma) to surowiec roślinny pozyskiwany z tataraku zwyczajnego (Acorus calamus L.). W medycynie wykorzystywany jest głównie ze względu na swoje właściwości pobudzające wydzielanie soków trawiennych, łagodzące dolegliwości żołądkowo-jelitowe oraz działanie przeciwzapalne. Zawiera olejek eteryczny, glikozydy i inne substancje biologicznie czynne, które odpowiadają za jego działanie farmakologiczne.

• witamina F

  Witamina F to potoczna nazwa dla niezbędnych niezasyconych kwasów tłuszczowych (NNKT), szczególnie kwasu linolowego (omega-6) i kwasu alfa-linolenowego (omega-3). Choć nie jest to klasyczna witamina w sensie biochemicznym, pełni kluczowe funkcje w organizmie jako składnik błon komórkowych, prekursor eikozanoidów (m.in. prostaglandyn) oraz regulator procesów zapalnych. Nie może być syntetyzowana przez organizm ludzki, musi więc być dostarczana z pożywieniem.

• gramicydyna

  Gramicydyna to polipeptydowy antybiotyk wytwarzany przez bakterie z rodzaju Bacillus, głównie Bacillus brevis. Działa poprzez zaburzenie integralności błony komórkowej bakterii, tworząc w niej kanały jonowe, co prowadzi do zwiększenia przepuszczalności błony i wycieku jonów, ostatecznie powodując śmierć bakterii. Gramicydyna wykazuje aktywność głównie przeciwko bakteriom Gram-dodatnim, w tym Staphylococcus aureus i Streptococcus spp.

• korzeń rzewienia

  Korzeń rzewienia (Radix Rhei) jest surowcem pochodzącym z roślin z rodzaju Rheum (rzewień), należących do rodziny rdestowatych (Polygonaceae). Surowiec ten zawiera związki antrachinonowe (głównie pochodne emodyny i reiny), garbniki, flawonoidy oraz kwasy organiczne. Ze względu na zawartość antrazwiązków, korzeń rzewienia wykazuje działanie przeczyszczające poprzez stymulację perystaltyki jelit i zwiększenie wydzielania wody do światła jelita, co ułatwia pasaż treści pokarmowej.

• owoc róży

  Owoc róży (łac. Rosae pseudofructus) jest pseudoowocem pochodzącym z różnych gatunków dzikiej róży, szczególnie róży dzikiej (Rosa canina). W medycynie wykorzystywany jest ze względu na wysoką zawartość witaminy C (do 40 razy więcej niż w cytrusach), flawonoidów, pektyn, kwasów organicznych, garbników oraz karotenoidów. Działa przede wszystkim przeciwutleniająco, przeciwzapalnie i wzmacniająco na układ odpornościowy.

• owoc kolendry

  Owoc kolendry (Coriandrum sativum) to surowiec roślinny stosowany w medycynie ze względu na swoje działanie spazmolityczne, wiatropędne i żółciotwórcze. Zawiera olejek eteryczny (głównie linalol), flawonoidy oraz kumaryny, które odpowiadają za jego właściwości lecznicze. Mechanizm działania związany jest głównie z rozkurczaniem mięśni gładkich przewodu pokarmowego oraz stymulacją wydzielania soków trawiennych.

• dihydroergotamina mezylan

  Dihydroergotamina mezylan to substancja czynna należąca do grupy alkaloidów sporyszu, stosowana głównie w leczeniu migreny i bólów głowy o charakterze naczyniowym. Jej działanie polega na aktywacji receptorów serotoninowych (5-HT1), dopaminowych oraz adrenergicznych, co prowadzi do skurczu rozszerzonych naczyń mózgowych, hamując tym samym uwalnianie prozapalnych neuropeptydów i zatrzymując rozwój napadu migreny.

• magnezu walproinian

  Magnezu walproinian to organiczny związek chemiczny z grupy walproinianów, stosowany jako lek przeciwpadaczkowy (przeciwdrgawkowy). Jego mechanizm działania polega głównie na zwiększeniu stężenia kwasu gamma-aminomasłowego (GABA) w ośrodkowym układzie nerwowym, co hamuje nadmierną aktywność neuronalną. Dodatkowo blokuje kanały sodowe zależne od napięcia i hamuje pobudliwość neuronów.

• betametazonu dipropionian

  Betametazonu dipropionian to syntetyczny kortykosteroid o silnym działaniu przeciwzapalnym, przeciwświądowym i obkurczającym naczynia krwionośne. Należy do grupy glikokortykosteroidów i jest stosowany głównie miejscowo w leczeniu różnych dermatoz. Działa poprzez hamowanie migracji leukocytów wielojądrzastych, zapobieganie uwalnianiu mediatorów stanu zapalnego oraz hamowanie aktywności fosfolipazy A2.

• betametazonu sodu fosforan

  Betametazonu sodu fosforan to syntetyczny glikokortykosteroid o silnym działaniu przeciwzapalnym, immunosupresyjnym i przeciwalergicznym. Działa poprzez wiązanie się z receptorami glikokortykosteroidowymi w komórkach, co prowadzi do hamowania produkcji mediatorów zapalnych, takich jak cytokiny, prostaglandyny i leukotrieny. Substancja ta wykazuje działanie około 25 razy silniejsze niż hydrokortyzonu, co pozwala na stosowanie mniejszych dawek przy uzyskaniu porównywalnego efektu terapeutycznego.

• chlorowodorek loperamidu

  Chlorowodorek loperamidu to syntetyczny opioid stosowany w leczeniu biegunki ostrej oraz przewlekłej. Mechanizm jego działania polega na wiązaniu się z receptorami opioidowymi μ w jelitach, co spowalnia perystaltykę jelit, wydłuża czas pasażu treści pokarmowej oraz zwiększa wchłanianie wody i elektrolitów z przewodu pokarmowego. Co istotne, loperamid praktycznie nie przenika przez barierę krew-mózg, dzięki czemu nie wywołuje typowych dla opioidów efektów ośrodkowych.

• acetazolamid

  Acetazolamid to inhibitor anhydrazy węglanowej, który zmniejsza wytwarzanie płynu wewnątrzgałkowego w oku i sodu w kanalikach nerkowych. Działając na poziomie enzymatycznym, blokuje przekształcanie dwutlenku węgla i wody do kwasu węglowego, co prowadzi do efektu moczopędnego oraz redukcji ciśnienia wewnątrzgałkowego.

• iprazochrom

  Iprazochrom to substancja czynna o działaniu antyagregacyjnym i przeciwzapalnym, która hamuje agregację płytek krwi poprzez blokowanie fosfodiesterazy płytkowej. Dzięki temu zmniejsza ryzyko powstawania zakrzepów, a także działa ochronnie na śródbłonek naczyń krwionośnych.

• petydyna chlorowodorek

  Petydyna chlorowodorek (meperydyna) to syntetyczny opioid, należący do grupy leków przeciwbólowych. Działa poprzez wiązanie się z receptorami opioidowymi w mózgu i rdzeniu kręgowym, co prowadzi do zmniejszenia percepcji bólu. Jest stosowana w leczeniu bólu o nasileniu umiarkowanym do silnego, szczególnie w przypadkach bólu ostrego. Oprócz działania przeciwbólowego, petydyna wykazuje działanie spazmolityczne, co czyni ją przydatną w leczeniu kolki nerkowej.

• metyldopa

  Metyldopa to lek o działaniu hipotensyjnym, należący do grupy agonistów receptorów alfa-2-adrenergicznych. Po przekształceniu w organizmie do alfa-metylonoradrenaliny, substancja ta stymuluje receptory alfa-2 w ośrodkowym układzie nerwowym, co prowadzi do zmniejszenia aktywności układu współczulnego i w efekcie do obniżenia ciśnienia tętniczego. Metyldopa zmniejsza zarówno opór obwodowy, jak i częstość akcji serca.

• doksepina

  Doksepina to trójcykliczny lek przeciwdepresyjny (TLPD), który wykazuje silne działanie przeciwdepresyjne, przeciwlękowe oraz sedatywne. Mechanizm działania polega głównie na hamowaniu wychwytu zwrotnego noradrenaliny i serotoniny w ośrodkowym układzie nerwowym, co prowadzi do zwiększenia stężenia tych neuroprzekaźników w synapsach. Dodatkowo doksepina blokuje receptory histaminowe H1, co odpowiada za jej działanie uspokajające i nasenne.

• wyciąg gęsty z ziela jeżówki purpurowej

  Wyciąg gęsty z ziela jeżówki purpurowej (Echinacea purpurea) to składnik pochodzenia roślinnego, wykorzystywany w medycynie ze względu na swoje właściwości immunostymulujące. Głównym mechanizmem działania jest aktywacja układu odpornościowego poprzez zwiększenie produkcji cytokin prozapalnych, stymulację fagocytozy i zwiększenie aktywności komórek NK (natural killer). Substancje aktywne zawarte w wyciągu, w tym alkiloamidy, polisacharydy, glikoprotein oraz pochodne kwasu kawowego, współdziałają ze sobą, potęgując efekt immunomodulujący.

• olej z wątroby rekina

  Olej z wątroby rekina to substancja naturalna pozyskiwana z wątroby rekinów głębinowych, szczególnie ceniona za zawartość alkoksygliceroli, skwalenu oraz witamin A i D. Te bioaktywne składniki wykazują potencjalne działanie immunomodulujące, przeciwnowotworowe oraz przeciwzapalne.

• chlorowodorek etylefryny

  Chlorowodorek etylefryny to substancja czynna o działaniu sympatykomimetycznym, która ma zdolność pobudzania receptorów adrenergicznych, głównie α i β1. Dzięki temu wywołuje skurcz naczyń krwionośnych oraz zwiększa siłę skurczu mięśnia sercowego, prowadząc do wzrostu ciśnienia tętniczego. Etylefryna jest stosowana głównie w leczeniu hipotensji ortostatycznej oraz innych stanów przebiegających z obniżonym ciśnieniem krwi.

• aminofluorek Olaflur

  Aminofluorek Olaflur (olafluor) to organiczny związek fluoru stosowany głównie w stomatologii jako substancja przeciwpróchnicza. Działa poprzez osadzanie się na powierzchni szkliwa, tworząc ochronną warstwę fluorku wapnia, która zwiększa odporność zębów na działanie kwasów i hamuje demineralizację. Dodatkowo, Olaflur wykazuje właściwości bakteriostatyczne, ograniczając rozwój bakterii odpowiedzialnych za powstawanie płytki nazębnej i próchnicy.

• aminofluorek Dectaflur

  Dectaflur (aminofluorek) to organiczny związek fluoru stosowany w stomatologii profilaktycznej. Jego główne działanie polega na wzmacnianiu szkliwa poprzez przekształcanie hydroksyapatytu w bardziej odporny na kwasy fluoroapatyt. Dzięki temu mechanizmowi dectaflur skutecznie zapobiega demineralizacji szkliwa i wspomaga remineralizację wczesnych zmian próchnicowych.

• disodu fosforan dwunastowodny

  Disodu fosforan dwunastowodny (Na₂HPO₄·12H₂O), znany również jako fosforan disodowy, to substancja czynna o właściwościach przeczyszczających, stosowana w leczeniu zaparć oraz w przygotowaniu jelita do badań diagnostycznych, takich jak kolonoskopia czy zabiegi chirurgiczne. Działa poprzez zwiększenie objętości treści jelitowej i zmiękczenie stolca, co ułatwia wypróżnianie.

• sodu diwodorofosforan jednowodny

  Sodu diwodorofosforan jednowodny (NaH₂PO₄·H₂O) to substancja będąca solą sodową kwasu fosforowego, stosowana w farmacji jako środek buforujący i regulatory pH w różnych preparatach farmaceutycznych. Związek ten pomaga utrzymać stabilne pH leków, co jest kluczowe dla ich skuteczności, trwałości oraz bezpieczeństwa stosowania. Dzięki zdolności do utrzymywania stałego pH sodu diwodorofosforan jednowodny chroni substancje czynne przed degradacją i zapewnia odpowiednią biodostępność leku.

• ziele szałwii

  Ziele szałwii (Salviae folium) to surowiec zielarski pozyskiwany z szałwii lekarskiej (Salvia officinalis), rośliny z rodziny jasnotowatych. Zawiera liczne substancje biologicznie czynne, w tym olejek eteryczny (z tujonem, cyneolom i kamforą), związki fenolowe, flawonoidy oraz kwasy fenolowe. Szałwia wykazuje działanie przeciwzapalne, antyseptyczne, przeciwbakteryjne oraz ściągające, dzięki czemu znajduje zastosowanie w leczeniu stanów zapalnych jamy ustnej, gardła i dziąseł.

• ziele bylicy boże drzewko

  Ziele bylicy bożego drzewka (Artemisia abrotanum) to substancja roślinna wykorzystywana w ziołolecznictwie o właściwościach przeciwpasożytniczych, przeciwzapalnych i przeciwbakteryjnych. Działa głównie poprzez zawarte w niej laktony seskwiterpenowe oraz olejki eteryczne, które wykazują aktywność wobec różnych patogenów.

• ergotamina

  Ergotamina to alkaloid z grupy sporyszu, stosowany głównie w leczeniu migreny i innych naczyniowych bólów głowy. Jej mechanizm działania opiera się na agonistycznym działaniu na receptory serotoninowe (5-HT) oraz częściowo dopaminergiczne i adrenergiczne. Prowadzi to do skurczu rozszerzonych naczyń mózgowych, co pomaga w ustąpieniu bólu migrenowego.

• fosfolipidy z nasion sojowych

  Fosfolipidy z nasion sojowych to substancje biologicznie czynne, będące ważnymi składnikami błon komórkowych. W medycynie wykorzystywane są głównie w schorzeniach wątroby, gdyż wspomagają regenerację hepatocytów i stabilizują strukturę błon komórkowych. Działają hepatoprotekcyjnie, zmniejszając stłuszczenie wątroby i wspomagając jej procesy detoksykacyjne.

• etenzamid

  Etenzamid (etenzamide, etozamid) to organiczny związek chemiczny z grupy amidów, który wykazuje działanie przeciwbólowe, przeciwgorączkowe i przeciwzapalne. Mechanizm działania etenzamidu polega głównie na hamowaniu syntezy prostaglandyn poprzez blokowanie aktywności enzymu cyklooksygenazy (COX), co prowadzi do zmniejszenia stanu zapalnego i odczuwania bólu.

• kompleks wodorotlenku żelaza(III) z dekstranem

  Kompleks wodorotlenku żelaza(III) z dekstranem to preparat stosowany w leczeniu niedoboru żelaza. Działa poprzez dostarczanie organizmowi żelaza, które jest niezbędnym składnikiem hemoglobiny i kluczowym elementem w produkcji czerwonych krwinek. Żelazo w tej postaci jest stabilne i dobrze tolerowane przez organizm, a jego połączenie z dekstranem (polisacharydem) zwiększa biodostępność i przedłuża uwalnianie żelaza w organizmie.

• żelazo(III) wodorotlenek z sacharozą

  Żelazo(III) wodorotlenek z sacharozą to kompleks stosowany w leczeniu niedokrwistości z niedoboru żelaza. Substancja ta działa poprzez uzupełnianie zapasów żelaza w organizmie, które jest niezbędne do produkcji hemoglobiny i transportu tlenu. W przeciwieństwie do doustnych preparatów żelaza, forma dożylna pozwala na szybsze uzupełnienie niedoborów, omijając problemy z wchłanianiem na poziomie przewodu pokarmowego.

• dekanonian flupentyksolu

  Dekanonian flupentyksolu jest neuroleptykiem z grupy pochodnych tioksantenu o działaniu przeciwpsychotycznym. Mechanizm działania polega głównie na blokowaniu receptorów dopaminergicznych D2 w ośrodkowym układzie nerwowym, co prowadzi do zmniejszenia objawów psychotycznych takich jak halucynacje, urojenia oraz zaburzenia myślenia. Preparat wykazuje również działanie uspokajające, co jest korzystne w leczeniu stanów pobudzenia psychoruchowego.

• fluocinolon acetonid

  Fluocinolon acetonid to syntetyczny kortykosteroid stosowany w leczeniu wielu chorób skóry o podłożu zapalnym. Działa przeciwzapalnie, przeciwświądowo i obkurczająco na naczynia krwionośne poprzez hamowanie uwalniania mediatorów zapalenia, takich jak prostaglandyny i leukotrieny. Mechanizm działania opiera się na wiązaniu z receptorami glikokortykosteroidowymi w cytoplazmie komórek, co prowadzi do zmniejszenia przepuszczalności naczyń, hamowania migracji komórek zapalnych oraz blokowania syntezy i uwalniania substancji prozapalnych.

• fluorometolon

  Fluorometolon to syntetyczny kortykosteroid stosowany głównie w okulistyce w postaci kropli do oczu lub maści. Działa przeciwzapalnie, przeciwalergicznie i immunosupresyjnie, hamując reakcje zapalne w obrębie przedniego odcinka oka. Mechanizm działania opiera się na blokowaniu fosfolipazy A2, co prowadzi do zmniejszenia syntezy mediatorów stanu zapalnego, takich jak prostaglandyny i leukotrieny.

• flunaryzyna

  Flunaryzyna to substancja czynna należąca do grupy antagonistów wapnia, wykazująca działanie selektywne wobec naczyń mózgowych. Blokuje ona kanały wapniowe typu L, co prowadzi do zmniejszenia napływu jonów wapnia do komórek mięśni gładkich naczyń krwionośnych. Dzięki temu mechanizmowi flunaryzyna rozszerza naczynia krwionośne, zwiększając przepływ krwi w mózgu i poprawiając jego ukrwienie.

• klobazam

  Klobazam to benzodiazepina o działaniu przeciwdrgawkowym, uspokajającym i przeciwlękowym. W odróżnieniu od klasycznych benzodiazepin, klobazam ma zmodyfikowaną strukturę chemiczną (1,5-benzodiazepina), co wpływa na jego profil działania – wykazuje silniejsze działanie przeciwdrgawkowe przy mniejszym efekcie sedatywnym. Mechanizm działania polega na nasileniu hamującego działania kwasu gamma-aminomasłowego (GABA) w ośrodkowym układzie nerwowym poprzez wiązanie ze specyficznym miejscem na receptorze GABA-A.