Leksykon składników

Składniki, strona 26 z 53

• pantetonian wapnia

  Pantetonian wapnia to sól wapniowa kwasu pantotenowego, znanego również jako witamina B5. Jest to substancja pełniąca ważne funkcje w organizmie, przede wszystkim jako składnik koenzymu A, niezbędnego do metabolizmu węglowodanów, tłuszczów i białek. Pantetonian wapnia uczestniczy w procesach wytwarzania energii, syntezie hormonów i cholesterolu oraz w produkcji neurotransmiterów.

• O-β-hydroksyetylorutozyd

  O-β-hydroksyetylorutozyd, znany również jako okserutyny, to półsyntetyczna pochodna flawonoidów, stosowana głównie w leczeniu przewlekłej niewydolności żylnej. Substancja ta działa przede wszystkim na ściany naczyń krwionośnych, zmniejszając ich przepuszczalność i zwiększając napięcie żylne. Mechanizm działania obejmuje stabilizację błon komórkowych śródbłonka naczyń oraz hamowanie aktywności enzymów rozkładających proteoglikany, co prowadzi do zmniejszenia obrzęków i poprawy mikrokrążenia.

• cyzapryd

  Cyzapryd to substancja czynna należąca do grupy leków prokinetycznych, które poprawiają motorykę przewodu pokarmowego. Jego mechanizm działania polega na stymulacji receptorów serotoninowych 5-HT4 w ścianie przewodu pokarmowego, co prowadzi do zwiększonego uwalniania acetylocholiny w splocie śródściennym. Efektem jest przyspieszenie opróżniania żołądka oraz zwiększenie perystaltyki przełyku i jelit.

• Melissae folium

  Melissae folium, czyli liść melisy lekarskiej (Melissa officinalis L.), jest surowcem zielarskim o udokumentowanym działaniu uspokajającym, przeciwskurczowym i wiatropędnym. Zawiera olejek eteryczny (0,1-0,3%), w skład którego wchodzą głównie cytral, cytronelal, geraniol oraz linalol. Dodatkowo bogaty jest w kwasy fenolowe (rozmarynowy, kawowy), flawonoidy i garbniki, które wzmagają jego właściwości terapeutyczne.

• cynku chlorek

  Chlorek cynku to związek chemiczny cynku i chloru, stosowany w różnych gałęziach medycyny, zarówno w preparatach recepturowych, jak i w lekach gotowych. Działa antyseptycznie, ściągająco oraz charakteryzuje się właściwościami wysuszającymi, co czyni go użytecznym w leczeniu chorób skóry, ran oraz w stomatologii.

• wyciąg płynny z liścia babki lancetowatej

  Wyciąg płynny z liścia babki lancetowatej (Plantago lanceolata extract) to substancja naturalna otrzymywana z rośliny zwanej babką lancetowatą. Zawiera szereg aktywnych związków, w tym glikozydy irydoidowe (aukubina), flawonoidy, śluzy roślinne oraz garbniki, które odpowiadają za jej właściwości lecznicze. Substancja wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwbakteryjne, przeciwwirusowe oraz łagodzące podrażnienia błon śluzowych.

• olejek rozmarynowy

  Olejek rozmarynowy to olejek eteryczny pozyskiwany z rośliny Rosmarinus officinalis (rozmaryn lekarski) poprzez destylację parową. W medycynie i farmakologii olejek rozmarynowy znany jest ze swoich właściwości przeciwzapalnych, przeciwbakteryjnych i przeciwutleniających. Działa on poprzez stymulację krążenia krwi, hamowanie procesów zapalnych oraz neutralizację wolnych rodników w organizmie.

• antytrombina ludzka

  Antytrombina ludzka to naturalne białko osocza krwi o działaniu przeciwzakrzepowym, które odgrywa kluczową rolę w regulacji kaskady krzepnięcia. Jako inhibitor proteaz serynowych, antytrombina neutralizuje trombinę oraz inne czynniki krzepnięcia (głównie Xa, IXa, XIa, XIIa), co zapobiega nadmiernemu tworzeniu się skrzepów. Jej działanie jest znacząco wzmacniane przez heparynę, która zwiększa aktywność antytrombiny nawet tysiąckrotnie.

• wodorotlenek glinu

  Wodorotlenek glinu (aluminium hydroxide) to substancja czynna o działaniu zobojętniającym kwas solny w żołądku. Mechanizm działania polega na neutralizacji nadmiaru kwasu, co prowadzi do podwyższenia pH treści żołądkowej i zmniejszenia dolegliwości związanych z nadkwaśnością. Dodatkowo, wodorotlenek glinu tworzy ochronną warstwę na powierzchni błony śluzowej, chroniąc ją przed drażniącym działaniem kwasu solnego.

• wodorotlenek magnezu

  Wodorotlenek magnezu to związek nieorganiczny o wzorze Mg(OH)₂, szeroko stosowany w medycynie jako lek zobojętniający kwas solny w żołądku. Działa poprzez neutralizację nadmiaru kwasu solnego w przewodzie pokarmowym, co łagodzi objawy zgagi, niestrawności i refluksu żołądkowo-przełykowego. Po reakcji z kwasem solnym tworzy chlorek magnezu i wodę, co prowadzi do zmniejszenia kwaśności treści żołądkowej.

• Euphrasia officinalis

  Euphrasia officinalis, znana również jako świetlik lekarski, to roślina stosowana w medycynie tradycyjnej i homeopatii, wykazująca działanie przeciwzapalne, antyseptyczne i ściągające. Głównie wykorzystywana jest w leczeniu schorzeń okulistycznych, takich jak zapalenie spojówek, jęczmień, podrażnienia oczu czy zmęczenie wzroku, dzięki zawartości flawonoidów, glikozydów irydoidowych i kwasów fenolowych.

• selegilina

  Selegilina to selektywny inhibitor monoaminooksydazy typu B (MAO-B), stosowany głównie w leczeniu choroby Parkinsona. Enzym MAO-B jest odpowiedzialny za rozkład dopaminy w mózgu, a jego blokada przez selegilinę prowadzi do zwiększenia stężenia dopaminy w ośrodkowym układzie nerwowym, co łagodzi objawy parkinsonizmu. Selegilina może być stosowana w monoterapii we wczesnych stadiach choroby lub jako uzupełnienie leczenia lewodopą w stadiach zaawansowanych.

• moksonidyna

  Moksonidyna to substancja czynna należąca do grupy agonistów receptorów imidazolowych, stosowana głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Jej mechanizm działania polega na selektywnym pobudzaniu receptorów imidazolowych I1 w ośrodkowym układzie nerwowym, co prowadzi do zmniejszenia aktywności układu współczulnego. W efekcie następuje rozszerzenie naczyń krwionośnych, zmniejszenie oporu obwodowego i obniżenie ciśnienia tętniczego krwi.

• acemetacyna

  Acemetacyna to niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ) będący pochodną indometacyny. Działa przeciwzapalnie, przeciwbólowo i przeciwgorączkowo poprzez hamowanie aktywności enzymu cyklooksygenazy (COX), który odpowiada za syntezę prostaglandyn – mediatorów stanu zapalnego i bólu. Acemetacyna, jako prolek, jest metabolizowana w organizmie do indometacyny, która stanowi jej aktywną formę.

• fenchon

  Fenchon to związek chemiczny należący do grupy monoterpenów, który występuje naturalnie w olejkach eterycznych wielu roślin, takich jak koper włoski, anyż oraz niektóre gatunki mięty. W medycynie fenchon znany jest ze swoich właściwości przeciwbakteryjnych, przeciwzapalnych oraz przeciwutleniających. Substancja ta działa również jako środek wykrztuśny i spazmolityczny, pomagając w łagodzeniu skurczów mięśni gładkich przewodu pokarmowego.

• anetol

  Anetol (trans-anetol) to organiczny związek chemiczny z grupy eterów fenolowych, będący głównym składnikiem olejków eterycznych wyekstrahowanych z roślin takich jak anyż, badian, koper i fenkuł. W medycynie wykorzystywany jest ze względu na swoje właściwości przeciwbakteryjne, przeciwgrzybicze, przeciwzapalne, wykrztuśne i rozkurczowe. Anetol działa głównie poprzez modulację kanałów jonowych i receptorów w błonach komórkowych, co prowadzi do efektów terapeutycznych w obrębie układu oddechowego i pokarmowego.

• chlorowodorek tetracykliny

  Chlorowodorek tetracykliny to antybiotyk z grupy tetracyklin o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego. Mechanizm jego działania polega na hamowaniu syntezy białek bakteryjnych poprzez wiązanie się z podjednostką 30S rybosomu, co uniemożliwia przyłączanie tRNA do kompleksu mRNA-rybosom. Dzięki temu efektywnie hamuje wzrost i namnażanie się bakterii Gram-dodatnich, Gram-ujemnych, a także niektórych patogenów atypowych, takich jak chlamydie, riketsje i mikoplazmy.

• noretysteronu octan

  Noretysteronu octan jest syntetycznym progestagenem, pochodną 19-nortestosteronu, należącym do grupy gestagenów. Działa przede wszystkim poprzez wiązanie z receptorami progesteronowymi, wywołując efekt podobny do naturalnego progesteronu. Substancja ta hamuje owulację, zagęszcza śluz szyjkowy (utrudniając penetrację plemników) oraz zmienia strukturę endometrium, utrudniając implantację zarodka.

• liść brzozy

  Liść brzozy jest surowcem roślinnym pochodzącym z drzew z rodzaju Betula, najczęściej z brzozy brodawkowatej (Betula pendula) lub brzozy omszonej (Betula pubescens). W medycynie wykorzystywane są suszone liście, bogate w flawonoidy, saponiny, garbniki, olejki eteryczne oraz związki mineralne, szczególnie potas.

• magnez wodoroasparaginian

  Magnez wodoroasparaginian to organiczna sól magnezu, będąca połączeniem jonu magnezu z kwasem asparaginowym. Jest to jedna z lepiej przyswajalnych form magnezu, wykorzystywana w suplementacji niedoborów tego pierwiastka. Magnez odgrywa kluczową rolę w organizmie, uczestnicząc w ponad 300 reakcjach enzymatycznych, wpływając na prawidłowe funkcjonowanie układu nerwowego i mięśniowego, stabilizację błon komórkowych oraz gospodarkę energetyczną komórek.

• propylotiouracyl

  Propylotiouracyl (PTU) to substancja czynna należąca do grupy leków tyreostatycznych, stosowana w leczeniu nadczynności tarczycy. Działa poprzez hamowanie enzymu peroksydazy tarczycowej, co prowadzi do zmniejszenia produkcji hormonów tarczycy – tyroksyny (T4) i trijodotyroniny (T3). Dodatkowo blokuje obwodową konwersję T4 do aktywniejszej T3, co pomaga w kontrolowaniu objawów nadczynności tarczycy.

• wyciąg z szyszki chmielu

  Wyciąg z szyszki chmielu (Lupuli strobuli extractum) to substancja roślinna uzyskiwana z żeńskich kwiatostanów chmielu zwyczajnego (Humulus lupulus L.), zawierająca kompleks aktywnych związków, w tym przede wszystkim kwasy goryczowe (humulony, lupulony), flawonoidy oraz olejki eteryczne. Wykazuje działanie uspokajające, nasenne, przeciwlękowe oraz łagodnie przeciwbakteryjne.

• jodiksanol

  Jodiksanol to niejonowy, dimeryczny, izoosmotyczny środek kontrastowy stosowany w diagnostyce obrazowej, zawierający jod. Został zaprojektowany, aby dostarczać obrazy o wysokiej jakości przy minimalnym ryzyku dla pacjenta. Jodiksanol charakteryzuje się niską osmolalnością (izoosmotyczny względem krwi), co znacząco redukuje ryzyko wystąpienia działań niepożądanych związanych z hiperosmolalnością, takich jak uszkodzenie śródbłonka naczyniowego czy ból przy wstrzyknięciu.

• triprolidyna chlorowodorek

  Triprolidyna chlorowodorek to substancja czynna o działaniu przeciwhistaminowym pierwszej generacji, blokująca receptory H1. Działa przez hamowanie efektów histaminy w organizmie, co skutecznie łagodzi objawy reakcji alergicznych, takie jak kichanie, świąd, łzawienie oczu czy wodnisty wyciek z nosa. Ze względu na swoją lipofilność, triprolidyna przenika barierę krew-mózg, co prowadzi do działania sedatywnego.

• korzeń prawoślazu lekarskiego

  Korzeń prawoślazu lekarskiego (Althaea officinalis) to surowiec roślinny o długiej tradycji stosowania w medycynie. Zawiera szereg aktywnych związków, przede wszystkim śluzy roślinne (do 35%), pektyny, skrobię, flawonoidy oraz niewielkie ilości olejku eterycznego, które nadają mu właściwości powlekające, osłaniające i przeciwzapalne.

• wyciąg z ziela nawłoci

  Wyciąg z ziela nawłoci to substancja czynna pochodzenia naturalnego, pozyskiwana z roślin należących do rodzaju Solidago (najczęściej z nawłoci pospolitej – Solidago virgaurea, nawłoci kanadyjskiej – Solidago canadensis lub nawłoci olbrzymiej – Solidago gigantea). Wyciąg ten jest bogaty w flawonoidy, saponiny triterpenowe, fenolokwasy i olejki eteryczne, które nadają mu właściwości lecznicze.

• wyciąg płynny cebulowy

  Wyciąg płynny cebulowy to naturalny preparat otrzymywany z cebuli zwyczajnej (Allium cepa), bogaty w związki siarki, flawonoidy i kwercetynę. Działa głównie przeciwzapalnie, przeciwbakteryjnie i przeciwgrzybiczo. Substancje zawarte w wyciągu cebulowym hamują procesy zapalne w organizmie, ograniczają namnażanie drobnoustrojów chorobotwórczych oraz wspomagają układ odpornościowy.

• wyciąg czosnkowy

  Wyciąg czosnkowy to substancja pochodzenia naturalnego pozyskiwana z czosnku pospolitego (Allium sativum), zawierająca szereg biologicznie aktywnych związków, z których najważniejsze to allicyna oraz związki siarkoorganiczne. W medycynie stosowany jest przede wszystkim jako środek wspomagający w profilaktyce i leczeniu chorób układu sercowo-naczyniowego. Mechanizm działania opiera się głównie na właściwościach przeciwmiażdżycowych, przeciwzakrzepowych oraz obniżających ciśnienie tętnicze.

• alweryna cytrynian

  Alweryna cytrynian jest substancją czynną o działaniu spazmolitycznym, stosowaną głównie w leczeniu dolegliwości związanych z zaburzeniami czynnościowymi przewodu pokarmowego. Mechanizm działania polega na bezpośrednim wpływie na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, powodując ich rozkurcz i łagodząc skurcze, co przynosi ulgę w bólach brzucha.

• deksibuprofen

  Deksibuprofen jest prawoskrętnym izomerem ibuprofenu (S-ibuprofen), stanowiącym aktywną farmakologicznie formę leku. Jest to niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ) należący do grupy pochodnych kwasu propionowego. Deksibuprofen wykazuje działanie przeciwbólowe, przeciwzapalne i przeciwgorączkowe poprzez hamowanie enzymu cyklooksygenazy (COX), co prowadzi do zmniejszenia syntezy prostaglandyn – mediatorów stanu zapalnego i bólu.

• tiapryd

  Tiapryd jest substancją czynną należącą do grupy leków przeciwpsychotycznych (neuroleptyków) z klasy benzamidów. Wykazuje selektywne działanie na receptory dopaminowe D2 i D3, szczególnie w układzie limbicznym i podwzgórzu, przy minimalnym wpływie na prążkowie. Dzięki temu tiapryd charakteryzuje się niskim ryzykiem wywoływania objawów pozapiramidowych w porównaniu do klasycznych neuroleptyków.

• kwas eikozapentaenowy

  Kwas eikozapentaenowy (EPA) to wielonienasycony kwas tłuszczowy omega-3, który występuje naturalnie w olejach rybich, szczególnie z ryb morskich takich jak łosoś, makrela czy sardynki. EPA wykazuje silne działanie przeciwzapalne poprzez hamowanie produkcji prozapalnych cytokin i mediatorów stanu zapalnego. Substancja ta odgrywa istotną rolę w utrzymaniu prawidłowej funkcji błon komórkowych oraz w regulacji procesów zapalnych w organizmie.

• kwas dokozaheksaenowy

  Kwas dokozaheksaenowy (DHA) to długołańcuchowy wielonienasycony kwas tłuszczowy z rodziny omega-3, składający się z 22 atomów węgla i 6 wiązań podwójnych. Jest kluczowym składnikiem błon komórkowych, szczególnie w tkance mózgowej i siatkówce oka. DHA odgrywa istotną rolę w rozwoju układu nerwowego, funkcjonowaniu mózgu, zachowaniu prawidłowego widzenia oraz wykazuje działanie przeciwzapalne.

• cetyryzyna dichlorowodorku

  Cetyryzyna dichlorowodorku to substancja czynna należąca do grupy leków przeciwhistaminowych drugiej generacji. Działa poprzez selektywne blokowanie receptorów histaminowych H1, co skutecznie hamuje objawy reakcji alergicznych. W przeciwieństwie do leków przeciwhistaminowych pierwszej generacji, cetyryzyna ma znacznie mniejszą zdolność przenikania przez barierę krew-mózg, przez co wykazuje minimalne działanie sedatywne.

• wyciąg z nasion kasztanowca

  Wyciąg z nasion kasztanowca (Aesculus hippocastanum) to substancja pochodzenia roślinnego zawierająca kompleks aktywnych związków, wśród których najważniejsze to escyna, glikozydy, flawonoidy oraz garbniki. Główny mechanizm działania opiera się na właściwościach przeciwobrzękowych, przeciwzapalnych oraz uszczelniających naczynia krwionośne, szczególnie w obrębie układu żylnego.

• Cimicifuga racemosa

  Cimicifuga racemosa (pluskwica gronista) to substancja roślinna pochodząca z kłącza pluskwicy groniaste, stosowana głównie w łagodzeniu objawów menopauzalnych u kobiet. Jej działanie opiera się na obecności glikozydów triterpenowych, izoflawonów oraz innych związków fitoestrogennych, które wykazują selektywną aktywność estrogenopodobną, wpływając na receptory estrogenowe w układzie ośrodkowym bez stymulacji tkanek piersi i endometrium.

• dihydrokodeina

  Dihydrokodeina to półsyntetyczny opioidowy lek przeciwbólowy, który jest pochodną kodeiny. Działa na receptory opioidowe w ośrodkowym układzie nerwowym, hamując przewodzenie bodźców bólowych. Jest stosowana w leczeniu bólu o nasileniu umiarkowanym do silnego, szczególnie gdy niesteroidowe leki przeciwzapalne i paracetamol nie przynoszą ulgi.

• hypromeloza

  Hypromeloza, znana także jako hydroksypropylometyloceluloza (HPMC), to półsyntetyczna, bezsmakowa, bezzapachowa substancja pochodząca z celulozy. W medycynie jest szeroko stosowana jako składnik preparatów oftalmologicznych, głównie sztucznych łez, gdzie działa jako środek zwiększający lepkość i przedłużający nawilżenie powierzchni oka. Substancja ta tworzy na rogówce cienki film ochronny, który zapobiega wysychaniu oka i łagodzi objawy zespołu suchego oka.

• benzoksoniowy chlorek

  Chlorek benzoksoniowy jest czwartorzędowym związkiem amoniowym stosowanym jako środek antyseptyczny i odkażający w różnych preparatach medycznych. Działa poprzez destabilizację błon komórkowych mikroorganizmów, co prowadzi do zwiększenia ich przepuszczalności i ostatecznie do śmierci komórki. Wykazuje szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego, obejmując zarówno bakterie Gram-dodatnie, jak i Gram-ujemne.

• ludzki IX czynnik krzepnięcia

  Ludzki IX czynnik krzepnięcia to białko osoczowe, będące kluczowym elementem kaskady krzepnięcia krwi. Odgrywa zasadniczą rolę w procesie hemostazy, uczestnicząc w wewnątrzpochodnym szlaku krzepnięcia. Po aktywacji przez czynnik XIa lub VIIa, czynnik IX przekształca się w aktywną formę (IXa), która razem z czynnikiem VIIIa tworzy kompleks tenazy aktywujący czynnik X. Stosowany jest głównie w terapii hemofilii B (choroby Christmasa) – wrodzonego niedoboru czynnika IX, objawiającej się zwiększoną skłonnością do krwawień.

• fosfolipidy z nasion soi

  Fosfolipidy z nasion soi to grupa naturalnych fosfolipidów pozyskiwanych z soi, które mają wielokierunkowe działanie hepatoprotekcyjne. Głównym mechanizmem działania jest wbudowywanie się w uszkodzone błony komórkowe hepatocytów, co stabilizuje ich strukturę i przywraca prawidłowe funkcje. Dodatkowo fosfolipidy sojowe stymulują enzymy odpowiedzialne za regenerację wątroby, zmniejszają stłuszczenie wątroby oraz wykazują działanie przeciwzapalne.

• hydroksykarbamid

  Hydroksykarbamid (hydroksymocznik) to cytostatyk z grupy antymetabolitów, który działa poprzez hamowanie enzymu reduktazy rybonukleotydowej, kluczowego dla syntezy DNA. Blokując ten enzym, hydroksykarbamid zatrzymuje podział komórek w fazie S cyklu komórkowego, co prowadzi do zahamowania proliferacji komórek nowotworowych. Dodatkowo, substancja ta zwiększa stężenie hemoglobiny płodowej (HbF) w erytrocytach, co jest wykorzystywane w leczeniu anemii sierpowatej.

• inaktywowany wirus kleszczowego zapalenia mózgu

  Inaktywowany wirus kleszczowego zapalenia mózgu (KZM) jest składnikiem szczepionek stosowanych w profilaktyce kleszczowego zapalenia mózgu. Szczepionki te zawierają zabite (inaktywowane) cząsteczki wirusa KZM, które nie mogą wywołać choroby, ale stymulują układ odpornościowy do wytworzenia przeciwciał ochronnych. Mechanizm działania polega na prezentacji antygenów wirusa układowi immunologicznemu, co prowadzi do rozwoju odporności humoralnej i komórkowej przeciwko wirusowi KZM.

• limecyklina

  Limecyklina jest antybiotykiem należącym do grupy tetracyklin o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego. Działa bakteriostatycznie poprzez hamowanie syntezy białek bakteryjnych, wiążąc się z podjednostką 30S rybosomu i blokując przyłączanie tRNA do kompleksu mRNA-rybosom, co uniemożliwia wydłużanie łańcucha peptydowego.

• nadtlenek wodoru

  Nadtlenek wodoru (H₂O₂) to związek chemiczny o silnych właściwościach utleniających, który jest stosowany w medycynie głównie jako środek antyseptyczny i dezynfekcyjny. Działa poprzez uwalnianie aktywnego tlenu, który niszczy błony komórkowe bakterii, wirusów i grzybów, prowadząc do ich eliminacji. W kontakcie z tkankami i enzymami rozkłada się na wodę i tlen, co objawia się charakterystycznym pienienie po aplikacji.

• potasu wodorofosforan

  Potasu wodorofosforan (potassium phosphate monobasic, KH₂PO₄) to nieorganiczny związek chemiczny stosowany jako suplement potasu i fosforu. Jest wykorzystywany w medycynie głównie do korygowania zaburzeń elektrolitowych, szczególnie w przypadkach hipokalemii (niedoboru potasu) oraz hipofosfatemii (niedoboru fosforanów).

• mleczan etakrydyny

  Mleczan etakrydyny (łac. Ethacridini lactas) to organiczny związek chemiczny z grupy akrydyn, stosowany jako antyseptyk o działaniu przeciwbakteryjnym i przeciwgrzybiczym. Wykazuje aktywność wobec szerokiego spektrum drobnoustrojów, w tym bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych oraz niektórych grzybów. Mechanizm działania polega na interkalacji do DNA mikroorganizmów, co prowadzi do zaburzenia procesów replikacji i transkrypcji, a w konsekwencji do śmierci komórki patogenu.

• benzylopenicylina prokainowa

  Benzylopenicylina prokainowa to antybiotyk beta-laktamowy z grupy penicylin. Działa bakteriobójczo poprzez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii, co prowadzi do ich lizy i śmierci. Substancja charakteryzuje się przedłużonym uwalnianiem, co zapewnia utrzymanie stężenia terapeutycznego przez 12-24 godzin po podaniu domięśniowym.

• Pulsatilla pratensis

  Pulsatilla pratensis (sasanka łąkowa) to roślina należąca do rodziny jaskrowatych (Ranunculaceae), wykorzystywana w medycynie jako substancja lecznicza, głównie w homeopatii. Zawiera szereg aktywnych związków biologicznych, w tym saponiny, alkaloidy, flawonoidy i glikozydy, które odpowiadają za jej działanie terapeutyczne. Pulsatilla wykazuje działanie przeciwbólowe, przeciwzapalne, uspokajające i przeciwskurczowe.

• wyciąg z kwiatostanu lipy

  Wyciąg z kwiatostanu lipy (Tiliae flos) to substancja naturalna pozyskiwana z kwiatów lipy drobnolistnej (Tilia cordata) lub lipy szerokolistnej (Tilia platyphyllos). Jest ceniony w medycynie ze względu na swoje działanie napotne, przeciwzapalne, uspokajające i łagodnie rozkurczowe. Główne składniki aktywne to flawonoidy, olejki eteryczne, związki śluzowe oraz garbniki, które odpowiadają za właściwości lecznicze.