Leki zawierające w składzie
tiapryd
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
Tiapryd jest substancją czynną należącą do grupy leków przeciwpsychotycznych (neuroleptyków) z klasy benzamidów. Wykazuje selektywne działanie na receptory dopaminowe D2 i D3, szczególnie w układzie limbicznym i podwzgórzu, przy minimalnym wpływie na prążkowie. Dzięki temu tiapryd charakteryzuje się niskim ryzykiem wywoływania objawów pozapiramidowych w porównaniu do klasycznych neuroleptyków.
Tiapryd znajduje zastosowanie w leczeniu zaburzeń zachowania w przebiegu zespołów otępiennych, zaburzeń psychotycznych u osób starszych, dyskinezach, tików, zespole Tourette’a oraz w przypadku objawów odstawiennych w alkoholizmie. Mechanizm działania opiera się na blokowaniu receptorów dopaminowych, co prowadzi do zmniejszenia pobudzenia psychoruchowego, redukcji agresji i poprawy funkcji poznawczych u pacjentów z otępieniem.
W Polsce tiapryd dostępny jest pod nazwami handlowymi Tiaprid EGIS oraz Tiapridal. Preparaty te występują najczęściej w formie tabletek (100 mg) oraz roztworu do wstrzykiwań. Dawkowanie jest zróżnicowane w zależności od wskazania i indywidualnej odpowiedzi pacjenta na leczenie.
Największymi zaletami stosowania tiaprydu są jego korzystny profil bezpieczeństwa u osób starszych, niska częstość wywoływania objawów pozapiramidowych oraz sedacji w porównaniu do innych neuroleptyków. Lek nie wykazuje istotnego wpływu na układ cholinergiczny, co zmniejsza ryzyko wystąpienia działań niepożądanych charakterystycznych dla leków antycholinergicznych. Dodatkowo tiapryd nie powoduje uzależnienia i może być bezpiecznie stosowany u pacjentów z uzależnieniem od alkoholu.
Należy jednak pamiętać o potencjalnych zagrożeniach związanych ze stosowaniem tiaprydu. Do najważniejszych należą: możliwość wydłużenia odstępu QT (zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami elektrolitowymi lub chorobami serca), ryzyko wystąpienia złośliwego zespołu neuroleptycznego, hipotonii ortostatycznej oraz hiperprolaktynemii. U osób starszych lek może zwiększać ryzyko udarów mózgu oraz śmiertelność. Przeciwwskazany jest u pacjentów z guzem chromochłonnym, rakiem prolaktynozależnym oraz u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Wymaga ostrożnego stosowania u pacjentów z padaczką i chorobą Parkinsona.
Lista leków z tym składnikiem
-
Tiaprid PMCS – Tabletki – 100 mg
Lek zawiera tiapryd chlorowodorek, substancję czynną w dawce 100 mg oraz karboksymetyloskrobię sodową jako substancję pomocniczą. Stosowany jest w leczeniu zaburzeń zachowania u pacjentów z demencją oraz w ostrych stanach majaczeniowych i zespołach odstawiennych związanych z alkoholem. Ponadto, jest wskazany w ciężkiej postaci pląsawicy Huntingtona. Tabletki mają postać okrągłą, o barwie prawie białej, i mogą być dzielone na cztery równe dawki.
-
Tiapridal – Tabletki – 100 mg
Preparat zawiera 100 mg tiaprydu w postaci tiaprydu chlorowodorku i jest dostępny w formie tabletek. Stosuje się go krótko w celu łagodzenia stanów pobudzenia oraz agresji u osób starszych. Działa uspokajająco, pomagając w kontroli niepożądanych zachowań. Produkt zawiera również substancje pomocnicze wspomagające działanie leku.
Wskazania do stosowaniaSubstancja czynnaKategoria leku