Dawkowanie i sposób podawania
Zassida 25 mg/ml

Lek Zassida (azacytydyna) w dawce początkowej 75 mg/m² powierzchni ciała podawany jest podskórnie codziennie przez 7 dni w 28-dniowych cyklach, z zaleceniem kontynuacji terapii przez co najmniej 6 cykli lub do progresji choroby. Przed każdym cyklem konieczne jest monitorowanie parametrów hematologicznych (pełna morfologia krwi), czynności wątroby, stężenia kreatyniny oraz dwuwęglanów w surowicy. Toksyczność hematologiczna definiowana jest jako nadir z liczbą płytek ≤ 50,0 × 10⁹/l i/lub ANC ≤ 1 × 10⁹/l. W przypadku toksyczności u pacjentów z prawidłowymi wartościami wyjściowymi (WBC ≥ 3,0 × 10⁹/l, ANC ≥ 1,5 × 10⁹/l, płytki ≥ 75,0 × 10⁹/l) opóźnia się kolejny cykl do regeneracji, a jeśli regeneracja nie nastąpi w ciągu 14 dni, dawkę zmniejsza się o 50%. U pacjentów z obniżonymi wartościami wyjściowymi stosuje się bardziej złożone kryteria opóźnień i modyfikacji dawki, uwzględniające komórkowość szpiku kostnego.

Dawkowanie leku Zassida

Lek Zassida (azacytydyna) w postaci proszku do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań (25 mg/ml) powinien być stosowany pod nadzorem lekarza doświadczonego w stosowaniu chemioterapeutyków. W celu zapobiegania nudnościom i wymiotom, pacjentom należy podać premedykację w postaci leków przeciwwymiotnych1.

Dawka początkowa i cykle leczenia

Zalecana dawka początkowa w pierwszym cyklu leczenia wynosi 75 mg/m² powierzchni ciała, niezależnie od wyjściowych wartości hematologicznych pacjenta. Lek podaje się jako wstrzyknięcie podskórne codziennie przez 7 dni, po czym następuje 21-dniowa przerwa (cały cykl leczenia trwa 28 dni)2.

Rekomenduje się leczenie pacjentów przez co najmniej 6 cykli. Terapię należy kontynuować tak długo, jak pacjent odnosi z niej korzyści lub do momentu progresji choroby3.

Monitorowanie pacjenta

W trakcie terapii lekiem Zassida konieczne jest systematyczne monitorowanie stanu pacjenta. Przed rozpoczęciem każdego cyklu leczenia należy wykonać następujące badania laboratoryjne4:

  • testy czynnościowe wątroby
  • oznaczenie stężenia kreatyniny w surowicy
  • oznaczenie stężenia dwuwęglanów w surowicy
  • pełna morfologia krwi (przed rozpoczęciem leczenia oraz minimum przed każdym cyklem)

Modyfikacja dawkowania ze względu na toksyczność

Toksyczność hematologiczna

Toksyczność hematologiczna definiowana jest jako najniższa wartość (nadir) osiągnięta w danym cyklu leczenia, gdy liczba płytek krwi wynosi ≤ 50,0 × 10⁹/l i/lub liczba bezwzględna neutrofili (ANC) wynosi ≤ 1 × 10⁹/l5.

Regeneracja jest definiowana jako zwiększenie linii komórkowych, dla których zaobserwowano toksyczność hematologiczną, przynajmniej o połowę bezwzględnej różnicy między wartością nadiru i liczbą początkową plus wartość nadiru. Można to wyrazić wzorem: liczba krwinek w momencie regeneracji ≥ wartość nadiru + (0,5 × [liczba początkowa – wartość nadiru])6.

Dostosowanie dawki u pacjentów bez zmniejszonej początkowej liczby krwinek

U pacjentów z prawidłowymi początkowymi wartościami hematologicznymi (WBC ≥ 3,0 × 10⁹/l, ANC ≥ 1,5 × 10⁹/l, płytki krwi ≥ 75,0 × 10⁹/l) przed pierwszym leczeniem, w przypadku wystąpienia toksyczności hematologicznej, należy7:

  • opóźnić następny cykl leczenia do momentu osiągnięcia regeneracji liczby płytek krwi i ANC
  • jeśli regeneracja nastąpiła w ciągu 14 dni, dostosowanie dawki nie jest konieczne
  • jeśli regeneracja nie nastąpiła w ciągu 14 dni, należy zmniejszyć dawkę zgodnie z tabelą poniżej

Po modyfikacji dawki, czas trwania cyklu powinien ponownie wynosić 28 dni8.

Wartość nadiru w cyklu Dawka w następnym cyklu, jeśli regeneracja* nie nastąpiła w ciągu 14 dni (%)
ANC (× 10⁹/l) Płytki krwi (× 10⁹/l)
≤ 1,0 ≤ 50,0 50%
> 1,0 > 50,0 100%
*Regeneracja = wartości ≥ wartość nadiru + (0,5 × [liczba początkowa – wartość nadiru])

Dostosowanie dawki u pacjentów ze zmniejszoną początkową liczbą krwinek

U pacjentów z obniżonymi początkowymi wartościami hematologicznymi (WBC < 3,0 × 10⁹/l lub ANC < 1,5 × 10⁹/l lub płytki krwi < 75,0 × 10⁹/l) przed pierwszym leczeniem, stosuje się następujące zasady9:

  • Jeśli po leczeniu produktem Zassida zmniejszenie liczby WBC, ANC lub płytek krwi w porównaniu z wartościami przed leczeniem wynosi ≤ 50% lub więcej niż 50%, ale z poprawą w różnicowaniu którejkolwiek z linii komórek, nie należy opóźniać następnego cyklu ani dostosowywać dawki10
  • Jeśli zmniejszenie liczby WBC, ANC lub płytek krwi jest większe niż 50% bez poprawy w różnicowaniu linii komórek, należy opóźnić następny cykl leczenia do osiągnięcia regeneracji liczby płytek krwi i ANC11

W przypadku opóźnienia cyklu leczenia12:

  • Jeśli regeneracja nastąpiła w ciągu 14 dni – nie ma potrzeby dostosowania dawki
  • Jeśli regeneracja nie nastąpiła w ciągu 14 dni – należy ocenić komórkowość szpiku kostnego:
    • Jeśli komórkowość szpiku > 50% – nie dostosowywać dawki
    • Jeśli komórkowość szpiku ≤ 50% – należy opóźnić leczenie i zmniejszyć dawkę według tabeli poniżej
Komórkowość szpiku kostnego Dawka w kolejnym cyklu, jeśli regeneracja nie jest osiągnięta w ciągu 14 dni (%)
15-50% Regeneracja* ≤ 21 dni: 100%
Regeneracja* > 21 dni: 50%
< 15% 33%
*Regeneracja = wartości ≥ wartość nadiru + (0,5 × [liczba początkowa – wartość nadiru])

Po modyfikacji dawki czas trwania następnego cyklu powinien ponownie wynosić 28 dni13.

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

Dla pacjentów w podeszłym wieku nie istnieją szczególne zalecenia dotyczące dostosowania dawki. Należy jednak pamiętać, że u tych pacjentów występuje większe prawdopodobieństwo zmniejszonej czynności nerek, dlatego wskazane jest kontrolowanie czynności nerek14.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Azacytydyna może być podawana pacjentom z zaburzeniami czynności nerek bez konieczności dostosowywania dawki początkowej. Należy jednak monitorować następujące parametry15:

  • Jeśli wystąpi niewyjaśnione zmniejszenie stężenia dwuwęglanów w surowicy poniżej 20 mmol/l, należy zmniejszyć dawkę o 50% w kolejnym cyklu
  • Jeśli wystąpi niewyjaśnione zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy lub azotu mocznikowego we krwi (BUN) do wartości ≥ 2-krotności wartości początkowych i powyżej górnej granicy normy (GGN), należy:
    • opóźnić następny cykl do czasu, gdy wartości powrócą do normy lub do wartości początkowych
    • zmniejszyć dawkę o 50% w następnym cyklu leczenia

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby nie przeprowadzono formalnych badań. Pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby należy uważnie obserwować pod kątem wystąpienia działań niepożądanych16.

Nie zaleca się szczególnej modyfikacji dawki początkowej u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby występującymi przed rozpoczęciem leczenia. Późniejsze modyfikacje dawek powinny być oparte na hematologicznych wartościach laboratoryjnych17.

Przeciwwskazania: Produkt leczniczy Zassida jest przeciwwskazany u pacjentów z zaawansowanymi nowotworami złośliwymi wątroby18.

Dzieci i młodzież

Nie ustalono dotychczas bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu Zassida u dzieci i młodzieży w wieku od 0 do 17 lat. Brak jest zaleceń dotyczących dawkowania dla tej grupy wiekowej19.

Sposób podawania

Przygotowany produkt leczniczy Zassida podaje się jako wstrzyknięcie podskórne w ramię, udo lub brzuch. Miejsca wstrzyknięć należy zmieniać. Nowe wstrzyknięcie powinno być wykonane w odległości co najmniej 2,5 cm od poprzedniego miejsca podania. Nigdy nie należy wstrzykiwać leku w miejsca drażliwe, zasiniaczone, zaczerwienione lub stwardniałe20.

Po sporządzeniu zawiesiny leku, nie powinna ona być filtrowana. Szczegółowa instrukcja dotycząca przygotowania produktu leczniczego przed podaniem znajduje się w punkcie 6.6 Charakterystyki Produktu Leczniczego21.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl