Dawkowanie i sposób podawania leku Vidotin

Vidotin jest produktem leczniczym zawierającym peryndopryl z tert-butyloaminą, dostępnym w tabletkach o mocy 4 mg i 8 mg. Sposób dawkowania leku wymaga indywidualnego podejścia do każdego pacjenta w zależności od zmian ciśnienia tętniczego w reakcji na leczenie.¹

Dawkowanie w nadciśnieniu tętniczym

W leczeniu nadciśnienia tętniczego Vidotin może być stosowany zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu z lekami przeciwnadciśnieniowymi z innej grupy. Zalecana dawka początkowa to 4 mg podawana raz na dobę, rano.²

U pacjentów ze znacznym pobudzeniem układu renina-angiotensyna-aldosteron (szczególnie pacjenci z nadciśnieniem naczyniowo-nerkowym, niedoborem elektrolitów i/lub płynów, niewyrównaną niewydolnością serca i/lub ciężkim nadciśnieniem tętniczym) po podaniu dawki początkowej może wystąpić znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego. W takich przypadkach zaleca się zastosowanie niższej dawki początkowej, wynoszącej 2 mg, a leczenie powinno rozpoczynać się pod nadzorem lekarza.³

Po miesiącu leczenia dawkę można zwiększyć do 8 mg raz na dobę.⁴

Leczenie pacjentów przyjmujących diuretyki

Po rozpoczęciu leczenia produktem Vidotin, szczególnie u pacjentów leczonych jednocześnie lekami moczopędnymi, może wystąpić objawowe niedociśnienie tętnicze. W związku z możliwym niedoborem elektrolitów i/lub płynów u takich pacjentów, zalecana jest szczególna ostrożność.⁵

Jeśli to możliwe, lek moczopędny należy odstawić 2-3 dni przed rozpoczęciem leczenia lekiem Vidotin. Jeżeli odstawienie leku moczopędnego nie jest możliwe, leczenie Vidotinem należy rozpocząć od dawki 2 mg. W takich przypadkach należy kontrolować czynność nerek i stężenie potasu w surowicy krwi. Dalsze dawkowanie powinno być dostosowane w zależności od uzyskanej odpowiedzi na leczenie. W razie potrzeby można ponownie zastosować lek moczopędny.⁶

Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku leczenie powinno rozpoczynać się od dawki 2 mg, którą można stopniowo zwiększyć do 4 mg po miesiącu leczenia, a następnie, jeśli to konieczne, do 8 mg, w zależności od czynności nerek.⁷

Dawkowanie w objawowej niewydolności serca

W przypadku objawowej niewydolności serca (dotyczy tylko tabletek o mocy 4 mg) zaleca się rozpoczęcie leczenia peryndoprylem, zwykle podawanym w skojarzeniu z lekiem moczopędnym nie oszczędzającym potasu i/lub z digoksyną i/lub z beta-adrenolitykiem, pod ścisłym nadzorem lekarza, od dawki początkowej 2 mg, podawanej rano.⁸

Dawkę można zwiększyć po 2 tygodniach do 4 mg raz na dobę, w zależności od tolerancji leku przez pacjenta. Dawka powinna być dostosowywana na podstawie indywidualnej reakcji klinicznej.⁹

W przypadku ciężkiej niewydolności serca oraz u innych pacjentów z grupy podwyższonego ryzyka (pacjenci z zaburzeniami czynności nerek, skłonnością do zaburzeń elektrolitowych, jednocześnie przyjmujący leki moczopędne i/lub leki rozszerzające naczynia) leczenie powinno rozpoczynać się pod ścisłą kontrolą medyczną.¹⁰

U pacjentów z wysokim ryzykiem objawowego niedociśnienia (np. z niedoborem elektrolitów z hiponatremią lub bez, hipowolemią lub po intensywnym leczeniu diuretycznym) przed rozpoczęciem terapii Vidotinem należy wyrównać te zaburzenia. Konieczne jest dokładne monitorowanie ciśnienia tętniczego, czynności nerek i stężenia potasu w surowicy, zarówno przed, jak i w trakcie leczenia.¹¹

Dawkowanie w stabilnej chorobie wieńcowej

W leczeniu stabilnej choroby wieńcowej Vidotin należy rozpocząć od dawki 4 mg raz na dobę przez pierwsze dwa tygodnie, a następnie zwiększyć do 8 mg raz na dobę, w zależności od czynności nerek i pod warunkiem dobrej tolerancji dawki początkowej.¹²

U pacjentów w podeszłym wieku należy stosować dawkę 2 mg raz na dobę przez tydzień, następnie 4 mg raz na dobę przez kolejny tydzień, przed ewentualnym zwiększeniem do 8 mg na dobę, w zależności od czynności nerek. Dawkę można zwiększyć tylko jeśli poprzednia, mniejsza dawka była dobrze tolerowana.¹³

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawkę należy dostosować na podstawie klirensu kreatyniny, zgodnie z poniższą tabelą:¹⁴

* Klirens dializacyjny peryndoprylatu wynosi 70 ml/min. U pacjentów hemodializowanych dawkę należy podawać po dializie.¹⁵

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby nie jest konieczne dostosowanie dawki.¹⁶

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności peryndoprylu u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia. Z powodu braku zaleceń dotyczących dawkowania, nie zaleca się stosowania leku Vidotin w tej grupie wiekowej.¹⁷

Sposób podawania

Vidotin przeznaczony jest do podania doustnego. Zaleca się przyjmowanie leku raz na dobę, rano, przed posiłkiem.¹⁸