Specjalne ostrzeżenia
Vesanoid
Tretynoina (Vesanoid) jest stosowana w leczeniu ostrej białaczki promielocytowej (APL) i wymaga ścisłego nadzoru specjalisty hematologa lub onkologa ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych. Podczas terapii konieczne jest monitorowanie profilu hematologicznego, parametrów układu krzepnięcia, funkcji wątroby, stężenia cholesterolu, trójglicerydów oraz wapnia w surowicy. Wskazane jest utrzymanie stężenia płytek krwi powyżej 30-50 x 10^9/L oraz fibrynogenu powyżej 100-150 mg/dL, z codziennym oznaczaniem tych parametrów w fazie indukcyjnej. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zespołu różnicowania (differentiation syndrome, DS), występującego u około 26% pacjentów, objawiającego się gorączką, dusznością, niewydolnością oddechową, niedociśnieniem i obrzękami, wymagającego natychmiastowego leczenia deksametazonem 10 mg i ewentualnego przerwania terapii. Hiperleukocytoza (WBC ≥ 5 x 10^9/L) zwiększa ryzyko DS i wymaga zastosowania chemioterapii antracyklinowej lub hydroksymocznika w leczeniu skojarzonym z trójtlenkiem arsenu.
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Vesanoid
- Monitorowanie pacjenta podczas terapii
- Zapobieganie zaburzeniom krzepnięcia
- Zespół różnicowania (zespół kwasu retinowego)
- Hiperleukocytoza
- Nadciśnienie śródczaszkowe (guz rzekomy mózgu)
- Szczególne środki ostrożności u dzieci i młodzieży
- Wydłużenie odstępu QTc
- Hepatotoksyczność
- Zaburzenia psychiczne
- Inne powikłania i środki ostrożności
- Kobiety w wieku rozrodczym
- Informacje o substancjach pomocniczych
- Kolejne rozdziały
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Vesanoid
Vesanoid (tretynoina) wymaga stosowania pod ścisłym nadzorem lekarza specjalisty posiadającego doświadczenie w leczeniu chorób hematologicznych lub onkologicznych. Lek ten jest przeznaczony do leczenia ostrej białaczki promielocytowej i ze względu na potencjalne poważne działania niepożądane wymaga szczególnej uwagi podczas terapii1.
Monitorowanie pacjenta podczas terapii
W trakcie leczenia tretynoiną należy kontynuować odpowiednie leczenie wspomagające u pacjentów z ostrą białaczką promielocytową, w tym zapobieganie krwawieniom i wczesne leczenie zakażeń. Konieczne jest prowadzenie częstej kontroli następujących parametrów2:
- Profil hematologiczny – regularne badania morfologii krwi
- Układ krzepnięcia – ocena parametrów koagulologicznych
- Funkcja wątroby – monitorowanie enzymów wątrobowych
- Stężenie cholesterolu i trójglicerydów w surowicy
- Stężenie wapnia w surowicy – ze względu na ryzyko hiperkalcemii3
Zapobieganie zaburzeniom krzepnięcia
W celu zapobiegania zaburzeniom krzepnięcia związanym z przebiegiem ostrej białaczki promielocytowej zaleca się stosowanie świeżo mrożonego osocza lub fibrynogenu oraz transfuzji płytek krwi. Należy utrzymywać następujące wartości5.
Należy zachować szczególną ostrożność podczas leczenia tretynoiną w skojarzeniu z lekami przeciwfibrynolitycznymi, takimi jak kwas traneksamowy, kwas aminokapronowy i aprotynina, ze względu na podwyższone ryzyko zakrzepów w pierwszym miesiącu leczenia, które mogą dotyczyć każdego układu narządów wewnętrznych6.
Zespół różnicowania (zespół kwasu retinowego)
Zespół różnicowania (ang. differentiation syndrome, DS) jest poważnym powikłaniem terapii tretynoiną, obserwowanym u około 26% pacjentów z ostrą białaczką promielocytową. Może wystąpić zarówno podczas monoterapii tretynoiną, jak i w leczeniu skojarzonym z trójtlenkiem arsenu. Jest to stan potencjalnie zagrażający życiu7.
Charakterystyczne objawy zespołu różnicowania obejmują8:
- Gorączka
- Duszność
- Ostra niewydolność oddechowa
- Nacieki w płucach
- Niedociśnienie
- Wysięki w jamie opłucnej i osierdziu
- Obrzęki obwodowe
- Zwiększenie masy ciała
W pełnoobjawowym zespole różnicowania może dojść do niewydolności oddechowej, wątroby, nerek oraz niewydolności wielonarządowej. Ze względu na zagrażający życiu charakter tego powikłania, kluczowe znaczenie ma jego wczesne rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego leczenia9.
Czynnikiem ryzyka zespołu różnicowania jest podwyższony wskaźnik BMI, dlatego pacjenci z nadwagą lub otyłością wymagają starannego monitorowania podczas leczenia, szczególnie w zakresie parametrów układu oddechowego, diurezy i stężenia kreatyniny10.
W przypadku wystąpienia wczesnych objawów zespołu różnicowania należy natychmiast zastosować deksametazon w dawce 10 mg dożylnie co 12 godzin przez co najmniej 3 dni lub do momentu ustąpienia objawów. W ciężkich przypadkach należy rozważyć czasowe przerwanie leczenia tretynoiną11.
Hiperleukocytoza
Hiperleukocytoza stanowi istotny czynnik ryzyka zespołu różnicowania i wymaga odpowiedniego postępowania12. U pacjentów z podwyższoną liczbą leukocytów zaleca się zastosowanie chemioterapii opartej na antracyklinie w pełnej dawce. Natychmiastowe leczenie powinno być wdrożone u pacjentów z liczbą leukocytów (WBC) ≥ 5 x 109/L, zarówno podczas diagnozowania, jak i na każdym etapie leczenia13.
W przypadku leczenia skojarzonego z trójtlenkiem arsenu, należy rozważyć zastosowanie hydroksymocznika w celu utrzymania liczby leukocytów poniżej 10 000/µL14.
Nadciśnienie śródczaszkowe (guz rzekomy mózgu)
Tretynoina może powodować wystąpienie nadciśnienia śródczaszkowego, określanego również jako guz rzekomy mózgu. Jest to stan charakteryzujący się samoistnym wzrostem ciśnienia śródczaszkowego z obrzękiem mózgu, bez obecności guza. Klinicznie objawia się15:
- Bólem głowy
- Tarczą zastoinową
- Podwójnym widzeniem
- Możliwymi przemijającymi stanami utraty przytomności
Ryzyko nadciśnienia śródczaszkowego wzrasta podczas jednoczesnego stosowania innych leków, takich jak tetracykliny16. W przypadku rozpoznania nadciśnienia śródczaszkowego zaleca się17:
- Zmniejszenie dawki tretynoiny
- Podanie diuretyków (acetazolamid)
- Zastosowanie kortykosteroidów
- Podanie analgetyków
Szczególne środki ostrożności u dzieci i młodzieży
U dzieci i młodzieży guz rzekomy mózgu występuje częściej niż u dorosłych. Badania kliniczne wykazały, że zmniejszenie dawki tretynoiny do 25 mg/m2 powierzchni ciała zmniejsza częstość występowania guza rzekomego mózgu, bez pogorszenia skuteczności leczenia. Dlatego u dzieci z objawami toksyczności, takimi jak bóle głowy niereagujące na leczenie, należy rozważyć redukcję dawki18.
Wydłużenie odstępu QTc
W przypadku leczenia skojarzonego tretynoiną i trójtlenkiem arsenu zaobserwowano wydłużenie odstępu QTc, które może prowadzić do zagrażającej życiu arytmii typu Torsade de pointes. W celu kontroli tego powikłania zaleca się monitorowanie EKG przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka19.
Hepatotoksyczność
Ryzyko hepatotoksyczności zwiększa się podczas leczenia skojarzonego tretynoiną i trójtlenkiem arsenu. Toksyczny wpływ na wątrobę występuje głównie w pierwszej fazie leczenia (leczenie indukcyjne) i charakteryzuje się przede wszystkim wzrostem aktywności aminotransferaz. Obserwowane uszkodzenie wątroby jest odwracalne po przerwaniu stosowania trójtlenku arsenu i/lub tretynoiny20.
Zaburzenia psychiczne
U pacjentów leczonych retynoidami o działaniu ogólnym, w tym tretynoiną, zgłaszano zaburzenia psychiczne takie jak21:
- Depresja
- Nasilenie istniejącej wcześniej depresji
- Lęk
- Wahania nastroju
Szczególna ostrożność konieczna jest u pacjentów z depresją w wywiadzie. Pacjenci powinni być monitorowani pod kątem objawów depresji i w razie konieczności kierowani na odpowiednie leczenie. Wskazane jest, aby rodzina lub przyjaciele pacjenta zwracali uwagę na ewentualne pogorszenie jego stanu psychicznego22.
Inne powikłania i środki ostrożności
W przypadku zespołu Sweeta lub ostrego neutrofilowego zapalenia skóry z gorączką odnotowano zdecydowaną poprawę po zastosowaniu kortykosteroidów23.
Kobiety w wieku rozrodczym
Tretynoina jest retynoidem o udowodnionym działaniu teratogennym, dlatego leczenie pacjentek w wieku rozrodczym można rozpocząć tylko po poinformowaniu ich o zagrożeniach związanych z zajściem w ciążę podczas terapii. Konieczne jest stosowanie skutecznych metod antykoncepcji. Testy ciążowe muszą być wykonane przed rozpoczęciem leczenia i comiesięcznie przez cały okres terapii24.
Produkty antykoncepcyjne zawierające progestagen w bardzo małych dawkach („minipigułki”) nie są odpowiednią metodą zapobiegania ciąży podczas leczenia tretynoiną25.
Informacje o substancjach pomocniczych
Każda kapsułka miękka Vesanoid zawiera 1,93-2,94 mg sorbitolu oraz 107,92 mg oleju sojowego. Należy wziąć pod uwagę addytywne działanie jednocześnie podawanych produktów zawierających fruktozę (lub sorbitol) oraz pokarmu zawierającego fruktozę (lub sorbitol). Sorbitol zawarty w produkcie leczniczym może wpływać na biodostępność innych, podawanych równocześnie drogą doustną, produktów leczniczych26.
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania