Dawkowanie i sposób podawania leku Vesanoid

Dawkowanie i sposób podawania leku Vesanoid (tretynoina) wymaga ścisłego przestrzegania zaleceń terapeutycznych z uwagi na specyfikę leczenia ostrej białaczki promielocytowej. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące dawkowania, które należy uwzględnić podczas planowania terapii oraz przekazać pacjentowi w ramach wywiadu medycznego.¹

Dawkowanie u dorosłych i pacjentów w wieku podeszłym

Standardowa dawka leku Vesanoid dla pacjentów dorosłych oraz w wieku podeszłym wynosi 45 mg/m² powierzchni ciała na dobę. Dawkę tę należy podzielić na dwie równe części i podawać doustnie. Przeciętnie pacjent przyjmuje 8 kapsułek (80 mg) tretynoiny na dobę, przy czym jedna kapsułka zawiera 10 mg substancji czynnej.²

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

Dostępne są ograniczone dane dotyczące stosowania tretynoiny w populacji pediatrycznej. Generalnie u dzieci i młodzieży stosuje się taki sam schemat leczenia jak u dorosłych, jednakże optymalna dawka dla tej grupy pacjentów nie została jeszcze jednoznacznie określona. W celu zredukowania toksyczności związanej z tretynoiną, dopuszcza się zmniejszenie dawki dobowej u dzieci i młodzieży do 25 mg/m² powierzchni ciała. Zmniejszenie dawki powinno być rozważone szczególnie w przypadku wystąpienia objawów toksyczności, takich jak bóle głowy niereagujące na standardowe leczenie przeciwbólowe.³

Dawkowanie w grupach szczególnych

Pacjenci z wysokim ryzykiem nawrotu

U pacjentów zaklasyfikowanych do grupy wysokiego ryzyka nawrotu choroby zgodnie z przyjętymi kryteriami stratyfikacyjnymi zaleca się stosowanie leczenia skojarzonego. W terapii indukcyjnej należy podawać tretynoinę w połączeniu z trójtlenkiem arsenu oraz chemioterapią zawierającą antracyklinę. Następnie w leczeniu konsolidującym rekomenduje się kontynuację terapii tretynoiną wraz z trójtlenkiem arsenu.⁴

Pacjenci z hiperleukocytozą

Pacjenci, u których rozpoznano hiperleukocytozę mogą wymagać wdrożenia dodatkowej chemioterapii już na etapie rozpoczęcia leczenia indukcyjnego.⁵

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby i/lub nerek

Ze względu na ograniczoną ilość danych klinicznych dotyczących stosowania tretynoiny u pacjentów z niewydolnością wątroby i/lub nerek, zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności i zmniejszenie dawki dobowej do 25 mg/m² powierzchni ciała.⁶

Modyfikacje dawkowania

W przypadku wystąpienia zespołu różnicowania (DS) o ciężkim nasileniu należy rozważyć czasowe przerwanie terapii tretynoiną. Leczenie może wymagać wstrzymania w początkowym okresie ostrych objawów, natomiast po ich ustąpieniu można wznowić podawanie leku. Jeśli u pacjenta rozwinie się nadciśnienie śródczaszkowe lub guz rzekomy mózgu, zaleca się redukcję dawki tretynoiny.⁷

Sposób podawania

Kapsułki Vesanoid należy połykać w całości, popijając wodą. Nie wolno ich żuć ani rozgryzać. Zaleca się przyjmowanie leku podczas posiłku lub krótko po nim, co może poprawić tolerancję leczenia.⁸

Czas trwania terapii

Leczenie indukcyjne należy kontynuować do momentu uzyskania całkowitej remisji lub maksymalnie przez 90 dni. Po osiągnięciu remisji, należy rozpocząć leczenie konsolidujące, stosując tretynoinę w skojarzeniu z trójtlenkiem arsenu lub w połączeniu z chemioterapią zawierającą antracykliny.⁹

Leczenie konsolidujące

W leczeniu konsolidującym stosuje się taką samą dawkę tretynoiny jak w leczeniu indukcyjnym, czyli 45 mg/m² powierzchni ciała na dobę, podzieloną na dwie równe dawki, przyjmowane doustnie. Należy zastosować kilka cykli leczenia konsolidującego. Aktualne wytyczne zalecają stosowanie okresów przerw w podawaniu tretynoiny po uzyskaniu remisji choroby oraz w fazie cykli leczenia konsolidującego.¹⁰

Leczenie podtrzymujące

W leczeniu podtrzymującym tretynoinę stosuje się w identycznych dawkach jak w leczeniu indukcyjnym i konsolidującym. Podobnie jak w terapii konsolidacyjnej, również w leczeniu podtrzymującym zaleca się stosowanie okresów przerw w podawaniu leku.¹¹

Należy podkreślić, że dokładny schemat leczenia może różnić się w zależności od przyjętych protokołów terapeutycznych. Zaleca się zatem uwzględnienie wytycznych praktyk krajowych lub lokalnych, ponieważ praktyka kliniczna może różnić się w poszczególnych krajach Unii Europejskiej lub krajowych ośrodkach medycznych.¹²

Szczegółowa tabela dawkowania leku Vesanoid