Działania niepożądane
Tolutris 80 mg + 5 mg + 12,5 mg

Działania niepożądane leku Tolutris

Lek Tolutris, zawierający jako substancje czynne telmisartan, amlodypinę oraz hydrochlorotiazyd, może wywoływać szereg działań niepożądanych o różnym stopniu nasilenia i częstości występowania. Właściwa znajomość tych działań jest kluczowa dla bezpiecznego prowadzenia farmakoterapii nadciśnienia tętniczego z użyciem tego produktu leczniczego.¹

Profil bezpieczeństwa – najczęstsze działania niepożądane

Profil bezpieczeństwa leku Tolutris charakteryzuje się występowaniem najczęściej zgłaszanych działań niepożądanych, które obejmują: senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, zaczerwienienia twarzy, ból brzucha, nudności, obrzęk kostek, obrzęk oraz zmęczenie. Na szczególną uwagę zasługuje możliwość wystąpienia ciężkiego obrzęku naczynioruchowego, który choć rzadki (≥1/10 000 do <1/1000), stanowi potencjalnie poważne powikłanie terapii.²

Działania niepożądane w poszczególnych układach i narządach

Kompleksowa analiza bezpieczeństwa leku Tolutris wymaga uwzględnienia działań niepożądanych w odniesieniu do poszczególnych układów i narządów. Działania te zostały sklasyfikowane według częstości ich występowania zgodnie z przyjętą konwencją:³

• Bardzo często: ≥1/10
• Często: ≥1/100 do <1/10
• Niezbyt często: ≥1/1000 do <1/100
• Rzadko: ≥1/10 000 do <1/1000
• Bardzo rzadko: <1/10 000
• Częstość nieznana: nie może być określona na podstawie dostępnych danych

Wpływ na układ krwionośny i układ krwiotwórczy

Lek Tolutris może wpływać na parametry morfologiczne krwi. W przypadku składnika telmisartan odnotowano niezbyt często występującą niedokrwistość oraz eozynofilię i małopłytkowość z nieznaną częstością występowania. Składnik amlodypiny związany jest z bardzo rzadko występującą leukopenią i trombocytopenią. Hydrochlorotiazyd może powodować małopłytkowość (niekiedy ze skazą krwotoczną) oraz poważniejsze zaburzenia hematologiczne takie jak niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność szpiku kostnego, leukopenia, neutropenia i agranulocytoza.⁴

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze

W trakcie terapii lekiem Tolutris może dojść do wystąpienia różnych zakażeń. Dla telmisartanu odnotowano niezbyt często występujące zakażenia górnych dróg oddechowych, zakażenia układu moczowego (w tym zapalenie pęcherza), a także rzadko występującą posocznicę, która może zakończyć się zgonem. W przypadku połączenia telmisartanu z hydrochlorotiazydem niezbyt często obserwowano zapalenie oskrzeli, zapalenie gardła oraz zapalenie zatok. Hydrochlorotiazyd może rzadko powodować zapalenie ślinianki.⁵

Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone

Hydrochlorotiazyd, będący składnikiem leku Tolutris, wiąże się z ryzykiem wystąpienia nieczerniakowych nowotworów złośliwych skóry (raka podstawnokomórkowego i raka kolczystokomórkowego skóry). Istnieje związek między łączną dawką hydrochlorotiazydu a występowaniem tych nowotworów, co potwierdzają dane z badań epidemiologicznych.⁶

Zaburzenia układu immunologicznego

Wszystkie składniki leku Tolutris mogą wywoływać reakcje z nadwrażliwości o różnym nasileniu. W przypadku amlodypiny bardzo rzadko obserwowano nadwrażliwość i reakcje anafilaktyczne. Hydrochlorotiazyd może powodować reakcje alergiczne, reakcje anafilaktyczne, nadwrażliwość, a także zaostrzenie lub aktywację tocznia rumieniowatego układowego.⁷

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

Terapia lekiem Tolutris może prowadzić do różnorodnych zaburzeń metabolicznych. Telmisartan może powodować często występującą hiperkaliemię oraz niezbyt często hipoglikemię u pacjentów z cukrzycą. Amlodypina rzadko powoduje hiperglikemię. Hydrochlorotiazyd może wywoływać: hipomagnezemię, hiperkalcemię, alkalozę hipochloremiczną, jadłowstręt, zmniejszony apetyt, zaburzenia równowagi elektrolitowej, hipercholesterolemię, hiperglikemię, hipowolemię, hipokaliemię, hiperurykemię oraz hiponatremię.⁸

Zaburzenia psychiczne

Składniki leku Tolutris mogą wywoływać różnorodne zaburzenia psychiczne. Amlodypina niezbyt często powoduje bezsenność, zmiany nastroju (w tym lęk), depresję, a rzadko splątanie. Hydrochlorotiazyd może wywoływać zaburzenia snu, niepokój i depresję.⁹

Zaburzenia układu nerwowego

Zarówno telmisartan, amlodypina jak i hydrochlorotiazyd mogą wywoływać objawy neurologiczne. Amlodypina często powoduje senność, zawroty głowy, ból głowy (szczególnie na początku leczenia), niezbyt często drżenie, zaburzenia smaku, niedoczulicę, parestezje, bardzo rzadko hipertonię, neuropatię obwodową, a z nieznaną częstością zaburzenia pozapiramidowe. Telmisartan często może wywoływać ból głowy i niezbyt często zawroty głowy. Hydrochlorotiazyd często powoduje zawroty głowy, a także omdlenia, parestezje, bezsenność i zaburzenia snu.¹⁰

Zaburzenia oka i ucha

Amlodypina może niezbyt często powodować zaburzenia widzenia (w tym podwójne widzenie) i szumy uszne. Hydrochlorotiazyd może wywoływać widzenie na żółto, nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką, ostrą krótkowzroczność, ostrą jaskrę z zamkniętym kątem przesączania, a także zaburzenia widzenia, niewyraźne widzenie i zawroty głowy pochodzenia błędnikowego.¹¹

Zaburzenia serca i naczyń

Amlodypina może niezbyt często powodować bradykardię, często kołatanie serca, niezbyt często zaburzenia rytmu serca (w tym bradykardia, tachykardia komorowa i migotanie przedsionków), a bardzo rzadko zawał mięśnia sercowego. W zakresie naczyń amlodypina często powoduje nagłe zaczerwienienie, zwłaszcza twarzy, niezbyt często niedociśnienie, a bardzo rzadko zapalenie naczyń krwionośnych. Hydrochlorotiazyd może wywoływać tachykardię, zaburzenia rytmu serca, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne oraz martwicze zapalenie naczyń krwionośnych.¹²

Zaburzenia układu oddechowego

Telmisartan może niezbyt często wywoływać kaszel, a rzadko śródmiąższową chorobę płuc, przy czym związek przyczynowy nie został jeszcze jednoznacznie ustalony. Amlodypina niezbyt często powoduje kaszel i zapalenie błony śluzowej nosa, natomiast hydrochlorotiazyd może powodować nudności, duszność, niewydolność oddechową (w tym zapalenie płuc i obrzęk płuc) oraz zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS).¹³

Zaburzenia żołądka i jelit

Składniki leku Tolutris mogą powodować różnorodne dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego. Amlodypina często wywołuje ból brzucha, nudności, niestrawność, zmianę rytmu wypróżnień (w tym biegunka i zaparcie), niezbyt często wymioty, suchość błony śluzowej jamy ustnej, a bardzo rzadko zapalenie trzustki, zapalenie błony śluzowej żołądka i rozrost dziąseł. Telmisartan niezbyt często wywołuje dolegliwości żołądkowe, a hydrochlorotiazyd może powodować biegunkę, suchość błony śluzowej jamy ustnej, wzdęcia, ból brzucha, zaparcia, niestrawność, wymioty, zapalenie błony śluzowej żołądka oraz zapalenie trzustki.¹⁴

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

Amlodypina rzadko może wywoływać zapalenie wątroby, żółtaczkę i zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, a hydrochlorotiazyd żółtaczkę cholestatyczną i żółtaczkę. W przypadku telmisartanu, zwłaszcza u pacjentów pochodzenia japońskiego, istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia nieprawidłowej czynności wątroby i zaburzeń czynności wątroby.¹⁵

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

Telmisartan rzadko powoduje wyprysk, wykwity skórne i toksyczne wykwity skórne. Amlodypina niezbyt często powoduje łysienie, plamica, zmiana koloru skóry, wzmożona potliwość, świąd, wysypka, wykwit skórny i pokrzywka, a bardzo rzadko obrzęk naczynioruchowy, rumień wielopostaciowy, złuszczające zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona, obrzęk Quinckego, nadwrażliwość na światło oraz toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. Hydrochlorotiazyd może powodować zespół toczniopodobny, reakcje nadwrażliwości na światło, zapalenie naczyń skóry, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka i rumień wielopostaciowy.¹⁶

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe

W zakresie układu mięśniowo-szkieletowego amlodypina często wywołuje obrzęk okolicy kostek i kurcze mięśni.¹⁷

Tabela działań niepożądanych leku Tolutris

Szczególne ostrzeżenia dotyczące działań niepożądanych

Posocznica

W badaniu PRoFESS u pacjentów przyjmujących telmisartan zaobserwowano większą częstość występowania posocznicy w porównaniu do grupy placebo. Zjawisko to może być przypadkowe lub związane z mechanizmem, który nie został jeszcze poznany.¹⁸

Śródmiąższowa choroba płuc

Po wprowadzeniu telmisartanu do obrotu zgłaszano przypadki śródmiąższowej choroby płuc pozostające w związku czasowym z przyjmowaniem tego leku. Jednakże, związek przyczynowo-skutkowy nie został jednoznacznie ustalony.¹⁹

Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry

Na podstawie danych z badań epidemiologicznych stwierdzono związek między łączną dawką hydrochlorotiazydu a występowaniem nieczerniakowych nowotworów złośliwych skóry (NMSC), co stanowi istotne ostrzeżenie dla długotrwałej terapii z użyciem tego składnika.²⁰

Zaburzenia czynności wątroby u pacjentów japońskich

Szczególnej uwagi wymagają pacjenci pochodzenia japońskiego, u których istnieje większe prawdopodobieństwo wystąpienia nieprawidłowej czynności wątroby/zaburzeń czynności wątroby związanych ze stosowaniem telmisartanu.²¹

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:²²

Al. Jerozolimskie 181C, 02 222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301
faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl²³

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.²⁴