Interakcje leku
Tezeo 40 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Telmisartan, jako antagonista receptora angiotensyny II, może wchodzić w liczne interakcje z innymi produktami leczniczymi, co wymaga szczególnej uwagi podczas terapii skojarzonej. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis interakcji leku Tezeo z innymi substancjami leczniczymi z uwzględnieniem ich mechanizmów oraz znaczenia klinicznego.¹

Interakcje przeciwwskazane

Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) – jednoczesne stosowanie telmisartanu z aliskirenem jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek (GFR < 60 ml/min/1,73 m²) i nie jest zalecane u innych pacjentów. Dane kliniczne potwierdzają, że podwójna blokada układu RAA przez jednoczesne zastosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu zwiększa częstość występowania działań niepożądanych, takich jak niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (włącznie z ostrą niewydolnością nerek) w porównaniu z monoterapią.²

Ryzyko hiperkaliemii

Telmisartan, podobnie jak inne produkty lecznicze wpływające na układ renina-angiotensyna-aldosteron, może wywoływać hiperkaliemię. Ryzyko zwiększenia stężenia potasu w surowicy wzrasta podczas jednoczesnego stosowania z następującymi lekami:³

• Substytutami soli zawierającymi potas
• Lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas
• Inhibitorami ACE
• Antagonistami receptora angiotensyny II
• Niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), włącznie z selektywnymi inhibitorami COX-2
• Heparyną
• Lekami immunosupresyjnymi (cyklosporyna lub takrolimus)
• Trimetoprimem

Wystąpienie hiperkaliemii zależy od obecności towarzyszących czynników ryzyka. Ryzyko to jest szczególnie wysokie podczas jednoczesnego stosowania diuretyków oszczędzających potas oraz suplementów lub substytutów soli zawierających potas. Jednoczesne stosowanie z inhibitorami ACE lub NLPZ wiąże się z mniejszym ryzykiem, pod warunkiem ścisłego przestrzegania środków ostrożności.⁴

Interakcje wymagające monitorowania

Digoksyna – podczas jednoczesnego stosowania telmisartanu z digoksyną obserwowano znaczące zwiększenie stężenia digoksyny w osoczu (maksymalne stężenie średnio o 49%, minimalne stężenie średnio o 20%). Podczas rozpoczynania leczenia, dostosowywania dawki i zaprzestawania leczenia telmisartanem należy monitorować stężenie digoksyny, aby utrzymać je w zakresie terapeutycznym.⁵

Niezalecane jednoczesne stosowanie

Diuretyki oszczędzające potas lub suplementy potasu – antagoniści receptora angiotensyny II, w tym telmisartan, osłabiają utratę potasu indukowaną przez diuretyki. Diuretyki oszczędzające potas (np. spironolakton, eplerenon, triamteren lub amiloryd), suplementy potasu lub substytuty soli zawierające potas mogą istotnie zwiększać stężenie potasu w surowicy. Jeśli ze względu na udokumentowaną hipokaliemię wskazane jest ich jednoczesne stosowanie, należy zachować szczególną ostrożność i często monitorować stężenie potasu w surowicy.⁶

Lit – podczas jednoczesnego stosowania litu z inhibitorami konwertazy angiotensyny oraz antagonistami receptora angiotensyny II, w tym telmisartanem, raportowano odwracalne zwiększenie stężenia litu w surowicy i wzrost jego toksyczności. W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania zaleca się monitorowanie stężenia litu w surowicy.⁷

Jednoczesne stosowanie wymagające zachowania ostrożności

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – leki z tej grupy (kwas acetylosalicylowy w dawkach przeciwzapalnych, inhibitory COX-2 i nieselektywne NLPZ) mogą osłabiać działanie hipotensyjne antagonistów receptora angiotensyny II. U niektórych pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (zwłaszcza odwodnionych lub w podeszłym wieku) jednoczesne stosowanie antagonistów receptora angiotensyny II i NLPZ może prowadzić do dalszego pogorszenia czynności nerek, włącznie z ostrą niewydolnością nerek (zwykle odwracalną). Podczas stosowania takiego połączenia zaleca się:⁸

• Zachowanie szczególnej ostrożności, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku
• Odpowiednie nawodnienie pacjentów
• Rozważenie monitorowania czynności nerek po rozpoczęciu leczenia skojarzonego i następnie okresowo

Warto odnotować, że w jednym z badań skojarzone podawanie telmisartanu i ramiprylu prowadziło do 2,5-krotnego zwiększenia wartości AUC0-24 i Cmax ramiprylu i jego aktywnego metabolitu ramiprilatu. Kliniczne znaczenie tych zmian nie zostało jednak ustalone.⁹

Leki moczopędne (diuretyki tiazydowe lub pętlowe) – wcześniejsze leczenie dużymi dawkami diuretyków, takich jak furosemid (diuretyk pętlowy) i hydrochlorotiazyd (diuretyk tiazydowy), może prowadzić do zmniejszenia objętości krwi krążącej i zwiększać ryzyko niedociśnienia po rozpoczęciu terapii telmisartanem.¹⁰

Interakcje do wzięcia pod uwagę podczas jednoczesnego stosowania

Inne leki przeciwnadciśnieniowe – jednocześnie stosowane inne leki obniżające ciśnienie tętnicze mogą nasilać działanie hipotensyjne telmisartanu. Ponadto, niektóre produkty lecznicze mogą nasilać efekt przeciwnadciśnieniowy telmisartanu ze względu na swoje właściwości farmakologiczne:¹¹

• Baklofen – lek zwiotczający mięśnie szkieletowe
• Amifostyna – lek stosowany w leczeniu wspomagającym w onkologii

Niedociśnienie ortostatyczne może być dodatkowo nasilone przez:¹²

• Alkohol
• Barbiturany
• Opioidowe leki przeciwbólowe
• Leki przeciwdepresyjne

Kortykosteroidy (do stosowania ogólnego) – mogą zmniejszać działanie przeciwnadciśnieniowe telmisartanu.¹³

Interakcje z alkoholem

Spożywanie alkoholu podczas terapii telmisartanem wymaga szczególnej ostrożności. Alkohol może potęgować działanie hipotensyjne telmisartanu, co prowadzi do zwiększonego ryzyka niedociśnienia tętniczego, zwłaszcza niedociśnienia ortostatycznego. U pacjentów leczonych telmisartanem picie alkoholu może powodować:¹⁴

• Nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego
• Zawroty głowy i uczucie oszołomienia, zwłaszcza przy zmianie pozycji z leżącej na stojącą
• Zwiększone ryzyko omdleń
• Zaburzenia równowagi i koordynacji ruchowej

Pacjenci powinni być szczególnie pouczeni o ryzyku interakcji telmisartanu z alkoholem. Jeśli spożycie alkoholu nie może być całkowicie wyeliminowane, zaleca się ograniczenie jego ilości i monitorowanie ciśnienia tętniczego po spożyciu. W przypadku wystąpienia objawów niedociśnienia należy ułożyć pacjenta w pozycji leżącej z uniesionymi nogami i w razie potrzeby zastosować dożylnie płyny.

Tabela interakcji leku Tezeo