Właściwości farmakodynamiczne
Sulperazon 1 g 500 mg + 500 mg

Produkt leczniczy Sulperazon to złożony preparat cefalosporyny III generacji (cefoperazon sodowy) i inhibitora beta-laktamaz (sulbaktam sodowy) w stosunku 1:1, stosowany wyłącznie pozajelitowo. Cefoperazon działa bakteriobójczo poprzez hamowanie biosyntezy ściany komórkowej bakterii, natomiast sulbaktam pełni funkcję nieodwracalnego inhibitora beta-laktamaz, co zwiększa skuteczność cefoperazonu wobec szczepów opornych. Preparat wykazuje synergistyczne działanie, obniżając minimalne stężenie hamujące (MIC) nawet czterokrotnie w porównaniu do poszczególnych składników, szczególnie wobec patogenów takich jak Haemophilus influenzae, Bacteroides spp., Staphylococcus spp., Acinetobacter calcoaceticus, Enterobacter aerogenes, Escherichia coli, Proteus mirabilis, Klebsiella pneumoniae, Morganella morganii, Citrobacter freundii, Enterobacter cloacae oraz Citrobacter diversus.

Właściwości farmakodynamiczne

Produkt leczniczy Sulperazon należy do grupy farmakoterapeutycznej: cefalosporyny trzeciej generacji, produkty złożone, oznaczonej kodem ATC: J01DD62. Preparat zawiera dwie substancje czynne: cefoperazon sodowy i sulbaktam sodowy w stosunku 1:1.1

Charakterystyka substancji czynnych

Cefoperazon sodowy to półsyntetyczna cefalosporyna III generacji o szerokim spektrum działania, przeznaczona wyłącznie do podawania pozajelitowego. Jest białym, krystalicznym proszkiem, dobrze rozpuszczalnym w wodzie. Masa cząsteczkowa tej substancji wynosi 667,65. W preparacie 1 gram cefoperazonu zawiera 34 mg (1,5 mEq) sodu.2

Sulbaktam sodowy jest pochodną penicyliny – solą sodową kwasu penicylinowego, działającą jako nieodwracalny inhibitor beta-laktamazy. Podobnie jak cefoperazon, jest przeznaczony wyłącznie do podawania pozajelitowego. Sulbaktam ma postać prawie białego, krystalicznego proszku, bardzo łatwo rozpuszczalnego w wodzie, o masie cząsteczkowej 255,22. W preparacie 1 gram sulbaktamu zawiera 92 mg (4 mEq) sodu.3

Mechanizm działania

Głównym składnikiem przeciwbakteryjnym preparatu Sulperazon jest cefoperazon, który działa na wrażliwe drobnoustroje będące w fazie aktywnych podziałów poprzez hamowanie biosyntezy mukopeptydu – istotnego składnika ściany komórkowej bakterii.4

Sulbaktam sam w sobie nie wykazuje istotnego działania przeciwbakteryjnego, z wyjątkiem aktywności wobec bakterii z rodzaju Neisseriaceae oraz Acinetobacter. Jego główna rola polega na nieodwracalnym hamowaniu większości ważnych beta-laktamaz wytwarzanych przez drobnoustroje oporne na antybiotyki beta-laktamowe, co wykazano w badaniach biochemicznych z bakteryjnymi układami bezkomórkowymi.5

Ochronne działanie sulbaktamu poprzez hamowanie rozkładu penicylin i cefalosporyn przez oporne drobnoustroje zostało potwierdzone w badaniach na komórkach opornych szczepów bakterii. W tych badaniach sulbaktam wykazywał działanie synergiczne z penicylinami i cefalosporynami. Dodatkowo, ze względu na zdolność sulbaktamu do wiązania się z niektórymi białkami wiążącymi penicyliny, szczepy wrażliwe stają się jeszcze bardziej podatne na działanie skojarzone sulbaktamu z cefoperazonem w porównaniu do działania samego cefoperazonu.6

Synergistyczne działanie skojarzenia cefoperazonu z sulbaktamem

Skojarzenie cefoperazonu z sulbaktamem wykazuje działanie przeciwko wszystkim drobnoustrojom wrażliwym na cefoperazon. Dodatkowo skojarzenie to charakteryzuje się działaniem synergicznym, wyrażonym poprzez 4-krotne zmniejszenie minimalnego stężenia hamującego (MIC) w porównaniu do MIC poszczególnych składników stosowanych osobno. Efekt ten obserwuje się szczególnie wobec następujących gatunków bakterii:7

  • Haemophilus influenzae – bakteria odpowiedzialna za zakażenia dróg oddechowych i zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych
  • Bacteroides species – beztlenowe bakterie występujące w zakażeniach jamy brzusznej
  • Staphylococcus species – gronkowce powodujące szereg zakażeń, w tym skórnych i tkanek miękkich
  • Acinetobacter calcoaceticus – bakteria często odpowiedzialna za zakażenia szpitalne
  • Enterobacter aerogenes – patogen wywołujący zakażenia układu moczowego i oddechowego
  • Escherichia coli – częsta przyczyna zakażeń układu moczowego i pokarmowego
  • Proteus mirabilis – bakteria powodująca zakażenia dróg moczowych
  • Klebsiella pneumoniae – patogen wywołujący zapalenie płuc i zakażenia układu moczowego
  • Morganella morganii – bakteria wywołująca zakażenia układu moczowego i ran
  • Citrobacter freundii – patogen oportunistyczny
  • Enterobacter cloacae – bakteria odpowiedzialna za zakażenia ran i układu moczowego
  • Citrobacter diversus – patogen wywołujący zakażenia dróg moczowych i krwi

Spektrum przeciwbakteryjne

Sulperazon wykazuje działanie przeciwbakteryjne in vitro wobec wielu klinicznie istotnych drobnoustrojów, które można podzielić na następujące grupy:8

Bakterie Gram-dodatnie:

  • Staphylococcus aureus – zarówno szczepy wytwarzające, jak i niewytwarzające penicylinazy
  • Staphylococcus epidermidis – gronkowiec występujący na skórze
  • Streptococcus pneumoniae – pneumokok odpowiedzialny za zapalenie płuc i zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
  • Streptococcus pyogenes – paciorkowce beta-hemolizujące z grupy A
  • Streptococcus agalactiae – paciorkowce beta-hemolizujące z grupy B
  • Większość innych szczepów paciorkowców beta-hemolizujących
  • Wiele szczepów Enterococcus faecalis (enterokoki)

Bakterie Gram-ujemne:

  • Escherichia coli – pałeczka okrężnicy
  • Klebsiella species – pałeczki z rodzaju Klebsiella
  • Enterobacter species – bakterie z rodzaju Enterobacter
  • Citrobacter species – bakterie z rodzaju Citrobacter
  • Haemophilus influenzae – pałeczka hemofilna
  • Proteus mirabilis i Proteus vulgaris – pałeczki Proteusza
  • Morganella morganii – bakteria z rodziny Enterobacteriaceae
  • Providencia rettgeri i inne gatunki Providencia
  • Serratia species (w tym S. marcescens) – pałeczki z rodzaju Serratia
  • Salmonella i Shigella species – pałeczki wywołujące zakażenia przewodu pokarmowego
  • Pseudomonas aeruginosa i kilka innych gatunków Pseudomonas species – pałeczki ropy błękitnej
  • Acinetobacter baumannii – powodująca zakażenia szpitalne
  • Neisseria gonorrhoeae – dwoinka rzeżączki
  • Neisseria meningitidis – dwoinka zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych
  • Bordetella pertussis – pałeczka krztuśca
  • Yersinia enterocolitica – pałeczka wywołująca jersiniozę

Bakterie beztlenowe:

  • Pałeczki Gram-ujemne (w tym Bacteroides fragilis, inne gatunki Bacteroides i Fusobacterium species)
  • Ziarenkowce Gram-dodatnie i Gram-ujemne (w tym Peptococcus, Peptostreptococcus i Veillonella species)
  • Pałeczki Gram-dodatnie (w tym Clostridium, Eubacterium i Lactobacillus species)

Interpretacja wyników badania wrażliwości

Dla preparatu Sulperazon ustalono następujące wartości graniczne pozwalające określić wrażliwość drobnoustrojów:9

Kategoria wrażliwości Minimalne stężenie hamujące (MIC) [µg/ml]
wyrażone jako stężenie cefoperazonu
Wielkość strefy (średnica) na krążku do badania wrażliwości [mm]
(metoda Kirby-Bauer)
Wrażliwe ≤16 ≥21
Średnio wrażliwe 17-63 16-20
Oporne ≥64 ≤15

Do określenia minimalnego stężenia hamującego (MIC) można wykorzystać seryjne rozcieńczenia cefoperazonu z sulbaktamem w stosunku 1:1, stosując metodę rozcieńczenia bulionu lub agaru. W metodzie krążkowo-dyfuzyjnej zaleca się stosowanie krążków zawierających 75 µg cefoperazonu oraz 30 µg sulbaktamu.10

Interpretacja wyników badania wrażliwości:

  • Wrażliwy – oznacza, że drobnoustrój wywołujący zakażenie prawdopodobnie będzie reagował na leczenie cefoperazonem z sulbaktamem
  • Oporny – oznacza, że drobnoustrój prawdopodobnie nie będzie reagował na zastosowanie preparatu
  • Średnio wrażliwy – wskazuje, że drobnoustrój może być wrażliwy na cefoperazon z sulbaktamem po zastosowaniu większych dawek lub gdy zakażenie jest ograniczone do tkanek lub płynów ustrojowych, w których występuje duże stężenie antybiotyku

Kontrola jakości badań wrażliwości

Dla zapewnienia wiarygodności wyników badań wrażliwości przy użyciu krążków zawierających 75 µg cefoperazonu i 30 µg sulbaktamu, zaleca się stosowanie następujących szczepów kontrolnych oraz odpowiadających im wartości granicznych średnic stref zahamowania wzrostu:11

Szczep kontrolny Średnica strefy [mm]
Acinetobacter spp. ATCC 43498 26-32
Pseudomonas aeruginosa ATCC 27853 22-28
Escherichia coli ATCC 25922 27-33
Staphylococcus aureus ATCC 25923 23-30
  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl