Właściwości farmakokinetyczne
Sulperazon 1 g 500 mg + 500 mg

Właściwości farmakokinetyczne leku Sulperazon

Sulperazon jest produktem leczniczym zawierającym dwie substancje czynne: cefoperazon (cefalosporyna III generacji) oraz sulbaktam (inhibitor β-laktamaz). Dostępny jest w dwóch dawkach: 1 g (500 mg cefoperazonu + 500 mg sulbaktamu) oraz 2 g (1000 mg cefoperazonu + 1000 mg sulbaktamu) w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji. Poniżej przedstawiono szczegółowe dane farmakokinetyczne dla obu substancji czynnych wchodzących w skład preparatu.¹

Podstawowe parametry farmakokinetyczne

Po dożylnym podaniu 2 g produktu Sulperazon (1 g cefoperazonu i 1 g sulbaktamu) zdrowym ochotnikom w ciągu 5 minut, średnie maksymalne stężenia w surowicy wynoszą odpowiednio 236,8 μg/ml dla cefoperazonu i 130,2 μg/ml dla sulbaktamu. Różnica ta wynika z odmiennej objętości dystrybucji obu substancji – sulbaktam charakteryzuje się większą objętością dystrybucji (Vd = 18,0-27,6 l) w porównaniu z cefoperazonem (Vd = 10,2-11,3 l).²

Okres półtrwania cefoperazonu po jednoczesnym podaniu z sulbaktamem wynosi średnio 1,7 godziny, natomiast sulbaktamu około 1 godziny. Stężenia występujące w surowicy są proporcjonalne do podanej dawki, co jest zgodne z wcześniejszymi badaniami dotyczącymi obu substancji podawanych oddzielnie.³

Istotne jest, że przy wielokrotnym podawaniu leku co 8-12 godzin nie stwierdzono istotnych zmian parametrów farmakokinetycznych obu substancji czynnych ani nie zaobserwowano ich kumulacji w organizmie.⁴

Metabolizm i wydalanie

Eliminacja obu składników Sulperazonu przebiega różnymi drogami. Około 25% dawki cefoperazonu oraz aż 84% dawki sulbaktamu po jednoczesnym podaniu jest wydalane przez nerki. Większość pozostałej dawki cefoperazonu (około 75%) jest wydalana z żółcią, co stanowi istotną różnicę w porównaniu z sulbaktamem.⁵

Warto podkreślić, że nie stwierdzono występowania interakcji farmakokinetycznych pomiędzy cefoperazonem a sulbaktamem podczas ich podawania w postaci produktu złożonego. Co istotne, cefoperazon nie wypiera bilirubiny z wiązań z białkami osocza.⁶

Dystrybucja tkankowa

Zarówno cefoperazon, jak i sulbaktam charakteryzują się dobrą penetracją do różnych tkanek i płynów ustrojowych. Lek przenika do:⁷

• Układu żółciowego – żółci i pęcherzyka żółciowego
• Tkanek skórnych – skóry i jej przydatków
• Narządów rozrodczych żeńskich – jajowodów, jajników, macicy
• Innych tkanek i płynów ustrojowych

Farmakokinetyka w grupach szczególnych

Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek różnego stopnia obserwuje się istotne zmiany w parametrach farmakokinetycznych, szczególnie w odniesieniu do sulbaktamu. Całkowity klirens sulbaktamu jest ściśle skorelowany z oszacowanym klirensem kreatyniny.⁸

U pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek wykazano znacznie dłuższy okres półtrwania sulbaktamu – w dwóch osobnych badaniach średnio 6,9 oraz 9,7 godzin, co stanowi kilkukrotne wydłużenie w porównaniu do pacjentów z prawidłową funkcją nerek. Hemodializa znacząco wpływa na parametry farmakokinetyczne sulbaktamu, powodując istotne zmiany jego okresu półtrwania, całkowitego klirensu kreatyniny oraz objętości dystrybucji.⁹

W przeciwieństwie do sulbaktamu, nie stwierdzono istotnych różnic parametrów farmakokinetycznych cefoperazonu u pacjentów z niewydolnością nerek, co wynika z jego odmiennej drogi eliminacji (głównie z żółcią).¹⁰

Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania cefoperazonu, który jest głównie eliminowany przez wątrobę i drogi żółciowe. Parametry farmakokinetyczne cefoperazonu wykazują dobrą korelację ze stopniem nasilenia zaburzeń czynności wątroby, co jest istotne przy ustalaniu dawkowania u tych pacjentów.¹¹

Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku

U osób w podeszłym wieku, szczególnie tych z niewydolnością nerek i zaburzeniami czynności wątroby, obserwuje się istotne zmiany parametrów farmakokinetycznych. Zarówno sulbaktam, jak i cefoperazon charakteryzują się:¹²

• Dłuższym okresem półtrwania – co wydłuża czas utrzymywania się leku w organizmie
• Mniejszym klirensem – co spowalnia eliminację leku
• Większymi objętościami dystrybucji – co zmienia rozmieszczenie leku w tkankach

W przypadku osób starszych stwierdzono korelację parametrów farmakokinetycznych sulbaktamu ze stopniem zaburzenia czynności nerek, natomiast parametry farmakokinetyczne cefoperazonu wykazywały dobrą korelację ze stopniem nasilenia zaburzeń czynności wątroby.¹³

Stosowanie u dzieci

Badania farmakokinetyczne przeprowadzone u dzieci nie wykazały istotnych różnic w parametrach farmakokinetycznych poszczególnych składników produktu Sulperazon w porównaniu do odpowiednich parametrów obserwowanych u dorosłych.¹⁴

U dzieci średni okres półtrwania cefoperazonu wynosi od 1,44 do 1,88 godziny, a sulbaktamu od 0,91 do 1,42 godziny, co jest zbliżone do wartości obserwowanych u dorosłych pacjentów z prawidłową funkcją nerek i wątroby.¹⁵