Interakcje leku
Sitagliptin Sandoz 25 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Dane kliniczne dotyczące Sitagliptin Sandoz wskazują na niskie ryzyko występowania znaczących klinicznie interakcji z jednocześnie stosowanymi produktami leczniczymi. Jednak ze względu na specyfikę metabolizmu sytagliptyny, niektóre interakcje mogą mieć znaczenie kliniczne w określonych populacjach pacjentów.¹

Wpływ innych produktów leczniczych na sytagliptynę

Metabolizm sytagliptyny zachodzi głównie przy udziale enzymu CYP3A4 ze współudziałem CYP2C8, co wykazano w badaniach in vitro. U pacjentów z prawidłową funkcją nerek, metabolizm ma niewielki wpływ na klirens sytagliptyny, natomiast może odgrywać istotniejszą rolę u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub ze schyłkową niewydolnością nerek (ESRD).²

Badania transportu leku w warunkach in vitro wykazały, że sytagliptyna jest substratem dla glikoproteiny p oraz transportera anionów organicznych-3 (OAT3). Transport sytagliptyny, w którym pośredniczy OAT3, jest hamowany przez probenecyd, choć ryzyko istotnych klinicznie interakcji jest uznawane za niewielkie.³

Szczegółowe interakcje z wybranymi lekami

Inhibitory CYP3A4: Silnie działające inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, rytonawir, klarytromycyna) mogą zmieniać farmakokinetykę sytagliptyny szczególnie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub ze schyłkową niewydolnością nerek. Wpływ tych inhibitorów u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie był oceniany w badaniach klinicznych.⁴

Metformina: Jednoczesne podawanie metforminy w dawce 1000 mg dwa razy na dobę z sytagliptyną w dawce 50 mg nie powodowało znaczących zmian w farmakokinetyce sytagliptyny u pacjentów z cukrzycą typu 2.⁵

Cyklosporyna: Cyklosporyna, jako silny inhibitor glikoproteiny p, wpływa na farmakokinetykę sytagliptyny. Jednoczesne podanie sytagliptyny (100 mg) z cyklosporyną (600 mg) zwiększa wartość AUC i Cmax sytagliptyny odpowiednio o około 29% i 68%. Zmiany te nie są uznawane za istotne klinicznie. Klirens nerkowy sytagliptyny nie uległ znaczącej zmianie, dlatego nie oczekuje się znaczących interakcji z innymi inhibitorami glikoproteiny p.⁶

Wpływ sytagliptyny na inne produkty lecznicze

Digoksyna: Sytagliptyna wywiera niewielki wpływ na stężenie digoksyny w osoczu. Stosowanie digoksyny (0,25 mg) przez 10 dni równocześnie z sytagliptyną (100 mg) powoduje zwiększenie osoczowego AUC digoksyny średnio o 11%, a Cmax o 18%. Nie jest zalecane dostosowywanie dawki digoksyny, jednak w przypadku jednoczesnego stosowania obu leków należy prowadzić ścisłe monitorowanie pacjentów z grup ryzyka zatrucia digoksyną.⁷

Badania in vitro wskazują, że sytagliptyna nie hamuje ani nie indukuje izoenzymów CYP450. W badaniach klinicznych nie obserwowano znaczących zmian w farmakokinetyce metforminy, gliburydu, symwastatyny, rozyglitazonu, warfaryny czy doustnych środków antykoncepcyjnych podczas jednoczesnego stosowania z sytagliptyną, co wskazuje na niskie ryzyko interakcji z substratami CYP3A4, CYP2C8, CYP2C9 i transporterem kationów organicznych (OCT) in vivo.⁸

Sytagliptyna może być słabym inhibitorem glikoproteiny p w warunkach in vivo, co może mieć znaczenie przy jednoczesnym stosowaniu z substratami tego transportera.⁹

Interakcje z alkoholem

Chociaż w dokumentacji produktu leczniczego Sitagliptin Sandoz nie ma bezpośrednich danych dotyczących interakcji z alkoholem, należy rozważyć potencjalne konsekwencje łączenia tych substancji. Alkohol może wpływać na działanie leków przeciwcukrzycowych, w tym sytagliptyny. Na podstawie dostępnej wiedzy medycznej można sformułować następujące wnioski:

Spożywanie alkoholu podczas leczenia sytagliptyną wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza u pacjentów z cukrzycą typu 2. Alkohol może modulować stężenie glukozy we krwi, zwiększając ryzyko hipoglikemii, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi. Ponadto, alkohol może maskować objawy hipoglikemii, co utrudnia jej rozpoznanie i odpowiednie postępowanie.

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek, interakcje między alkoholem a sytagliptyną mogą mieć poważniejsze konsekwencje z uwagi na możliwe zmiany w metabolizmie i wydalaniu obu substancji.

Tabela interakcji lekowych sytagliptyny

Uwagi kliniczne dotyczące interakcji

Podczas stosowania Sitagliptin Sandoz należy uwzględnić następujące aspekty kliniczne związane z interakcjami:

• U pacjentów z prawidłową funkcją nerek większość interakcji ma niski poziom istotności klinicznej¹⁰
• U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub ESRD należy zachować szczególną ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu silnych inhibitorów CYP3A4, ze względu na potencjalnie większy wpływ na metabolizm sytagliptyny¹¹
• Monitorowanie pacjentów przyjmujących jednocześnie digoksynę i sytagliptynę jest wskazane, zwłaszcza u osób z podwyższonym ryzykiem zatrucia digoksyną (np. osoby starsze, pacjenci z zaburzeniami czynności nerek)¹²
• Ze względu na minimalne interakcje z lekami metabolizowanymi przez enzymy CYP450, Sitagliptin Sandoz może być stosowany jednocześnie z wieloma powszechnie przepisywanymi lekami bez potrzeby dostosowywania dawek¹³