Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Złożony produkt leczniczy Sartesta, zawierający amlodypinę i walsartan, wymaga szczególnej uwagi podczas równoczesnego stosowania z innymi lekami. Dotychczas nie przeprowadzono specyficznych badań interakcji dla tego konkretnego połączenia leków z innymi produktami leczniczymi, jednak znane są interakcje poszczególnych składników aktywnych.¹

Interakcje wspólne dla produktu złożonego

Jednoczesne stosowanie produktu Sartesta z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, takimi jak alfa-adrenolityki czy leki moczopędne, może nasilać efekt hipotensyjny. Podobne wzmocnienie działania obniżającego ciśnienie tętnicze może wystąpić podczas łączenia z produktami leczniczymi wywołującymi niedociśnienie jako efekt uboczny, np. trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi lub alfa-adrenolitykami stosowanymi w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego.²

Interakcje związane z amlodypiną

Niezalecane jednoczesne stosowanie

Amlodypiny nie należy przyjmować jednocześnie z grejpfrutami lub sokiem grejpfrutowym. Produkty te mogą zwiększać biodostępność amlodypiny u niektórych pacjentów, co w konsekwencji prowadzi do nasilenia działania obniżającego ciśnienie tętnicze.³

Jednoczesne stosowanie wymagające ostrożności

• Inhibitory CYP3A4 – stosowanie amlodypiny jednocześnie z silnymi lub umiarkowanymi inhibitorami enzymu CYP3A4 (inhibitory proteazy, azole przeciwgrzybicze, makrolidy takie jak erytromycyna lub klarytromycyna, werapamil, diltiazem) może znacząco zwiększyć ekspozycję na amlodypinę. Jest to szczególnie istotne u pacjentów w podeszłym wieku, u których efekt kliniczny tych zmian farmakokinetycznych może być bardziej wyraźny. W takich przypadkach zaleca się ścisłe monitorowanie stanu klinicznego pacjenta oraz dostosowanie dawki.⁴
• Induktory CYP3A4 – jednoczesne stosowanie znanych induktorów enzymu CYP3A4 (leki przeciwdrgawkowe jak karbamazepina, fenobarbital, fenytoina, fosfenytoina, prymidon; a także ryfampicyna czy ziele dziurawca zwyczajnego) może zmieniać stężenie amlodypiny w osoczu. Konieczne jest kontrolowanie ciśnienia krwi zarówno podczas jednoczesnego stosowania tych leków, jak i po zakończeniu takiej terapii. W razie potrzeby należy rozważyć modyfikację dawki amlodypiny.⁵
• Symwastatyna – wielokrotne podawanie amlodypiny w dawce 10 mg z symwastatyną w dawce 80 mg powodowało zwiększenie narażenia na symwastatynę o 77% w porównaniu do monoterapii symwastatyną. U pacjentów przyjmujących amlodypinę zaleca się zmniejszenie dobowej dawki symwastatyny do 20 mg.⁶
• Dantrolen (we wlewie) – u zwierząt po podaniu werapamilu i dantrolenu dożylnie obserwowano zagrażające życiu migotanie komór i zapaść krążeniową związaną z hiperkaliemią. Ze względu na ryzyko hiperkaliemii zaleca się unikanie jednoczesnego podawania antagonistów wapnia, takich jak amlodypina, u pacjentów podatnych na hipertermię złośliwą oraz podczas leczenia tego stanu.⁷

Inne interakcje

W badaniach klinicznych dotyczących interakcji, amlodypina nie wykazywała istotnego wpływu na właściwości farmakokinetyczne atorwastatyny, digoksyny, warfaryny ani cyklosporyny.⁸

Interakcje związane z walsartanem

Niezalecane jednoczesne stosowanie

• Lit – podczas jednoczesnego stosowania litu z inhibitorami ACE lub antagonistami receptora angiotensyny II (AIIRA), w tym walsartanem, obserwowano odwracalne zwiększenie stężenia litu w surowicy oraz nasilenie jego toksyczności. Zaleca się staranne monitorowanie stężenia litu w surowicy podczas takiego leczenia skojarzonego. Ryzyko toksyczności litu może być dodatkowo zwiększone, jeśli pacjent przyjmuje jednocześnie leki moczopędne wraz z produktem Sartesta.⁹
• Leki moczopędne oszczędzające potas, preparaty uzupełniające potas, substytuty soli kuchennej zawierające potas i inne substancje zwiększające stężenie potasu – przy jednoczesnym stosowaniu produktów wpływających na stężenie potasu z walsartanem, zaleca się monitorowanie stężenia potasu w osoczu.¹⁰

Jednoczesne stosowanie wymagające ostrożności

• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym wybiórcze inhibitory COX-2, kwas acetylosalicylowy (>3 g na dobę) i niewybiórcze NLPZ – mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe antagonistów angiotensyny II. Ponadto, jednoczesne stosowanie AIIRA i NLPZ może zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek i podwyższenia stężenia potasu w surowicy. W związku z tym zaleca się monitorowanie czynności nerek na początku leczenia oraz zapewnienie odpowiedniego nawodnienia pacjenta.¹¹
• Inhibitory transportera wychwytu (ryfampicyna, cyklosporyna) lub transportera wyrzutu (rytonawir) – badania in vitro na komórkach wątroby ludzkiej wykazały, że walsartan jest substratem wątrobowego transportera wychwytu OATP1B1 i wątrobowego transportera wyrzutu MRP2. Jednoczesne stosowanie inhibitorów transportera wychwytu (ryfampicyna, cyklosporyna) lub transportera wyrzutu (rytonawir) może zwiększać ogólnoustrojowe narażenie na walsartan.¹²
• Podwójna blokada układu RAA – jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II (AIIRA) lub aliskirenu zwiększa częstość występowania działań niepożądanych, takich jak niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek) w porównaniu z monoterapią lekiem z grupy antagonistów układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA).¹³

Brak istotnych interakcji

W monoterapii walsartanem nie stwierdzono istotnych klinicznie interakcji z następującymi substancjami: cymetydyną, warfaryną, furosemidem, digoksyną, atenololem, indometacyną, hydrochlorotiazydem, amlodypiną, glibenklamidem.¹⁴

Interakcje leku Sartesta z alkoholem

Nie przeprowadzono specyficznych badań dotyczących interakcji produktu Sartesta z alkoholem. Jednak na podstawie wiedzy farmakologicznej dotyczącej działania składników aktywnych preparatu (amlodypina i walsartan) oraz alkoholu, można określić potencjalne interakcje.

Alkohol etylowy może nasilać działanie hipotensyjne (obniżające ciśnienie tętnicze) produktu Sartesta poprzez swoje właściwości rozszerzające naczynia krwionośne. Jednoczesne spożywanie alkoholu podczas stosowania preparatu Sartesta może prowadzić do nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego, co objawia się zawrotami głowy, mdłościami, omdleniami, szczególnie przy zmianie pozycji z leżącej na stojącą (hipotonia ortostatyczna).

Ponadto, u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, którzy regularnie spożywają alkohol, może występować osłabienie efektu terapeutycznego leków przeciwnadciśnieniowych. Alkohol może również zwiększać ryzyko działań niepożądanych ze strony układu nerwowego, takich jak senność czy zaburzenia koordynacji.

Z powyższych względów zaleca się unikanie lub znaczne ograniczenie spożywania alkoholu podczas leczenia produktem Sartesta. W przypadku okazjonalnego spożycia alkoholu, pacjenci powinni być świadomi zwiększonego ryzyka wystąpienia niedociśnienia i jego objawów.

Tabela interakcji produktu leczniczego Sartesta