Interakcje leku
Roticox 30 mg

Etorykoksyb, selektywny inhibitor COX-2, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Stosowanie etorykoksybu w dawce 120 mg/dobę u pacjentów przyjmujących warfarynę powoduje wzrost INR o około 13%, co wymaga ścisłego monitorowania czasu protrombinowego. NLPZ, w tym etorykoksyb, mogą osłabiać działanie leków moczopędnych, inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II, zwiększając ryzyko ostrej niewydolności nerek, zwłaszcza u pacjentów z zaburzoną funkcją nerek. Etorykoksyb nie wpływa na antyagregacyjne działanie małych dawek kwasu acetylosalicylowego (81 mg/dobę), jednak jednoczesne stosowanie zwiększa ryzyko owrzodzeń przewodu pokarmowego. W dawce 120 mg etorykoksyb podnosi stężenie metotreksatu w osoczu o 28% i zmniejsza jego klirens nerkowy o 13%, co wymaga monitorowania toksyczności. Ponadto, etorykoksyb zwiększa stężenie etynyloestradiolu w osoczu o 37-60% (dawki 60-120 mg), co ma znaczenie przy doborze doustnych leków antykoncepcyjnych i hormonalnej terapii zastępczej (wzrost stężeń estronu o 41%, ekwiliny o 76% i 17-β-estradiolu o 22%).

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Etorykoksyb, jako selektywny inhibitor COX-2, może wchodzić w liczne interakcje z innymi produktami leczniczymi. Znajomość tych interakcji jest kluczowa dla bezpiecznego stosowania leku Roticox. Interakcje etorykoksybu można podzielić na dwie główne kategorie: farmakodynamiczne i farmakokinetyczne.1

Interakcje farmakodynamiczne

Doustne leki przeciwzakrzepowe: Długotrwałe stosowanie etorykoksybu w dawce 120 mg na dobę u pacjentów przyjmujących warfarynę powoduje zwiększenie międzynarodowego wskaźnika znormalizowanego (INR) czasu protrombinowego o około 13%. Dlatego u pacjentów otrzymujących leki przeciwzakrzepowe konieczne jest kontrolowanie czasu protrombinowego, szczególnie w początkowym okresie leczenia etorykoksybem lub przy zmianie jego dawkowania.2

Leki moczopędne, inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE) i antagoniści receptora angiotensyny II: Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), do których należy etorykoksyb, mogą osłabiać działanie leków moczopędnych i innych leków przeciwnadciśnieniowych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek (np. osoby odwodnione, pacjenci w podeszłym wieku), ponieważ jednoczesne stosowanie inhibitora ACE lub antagonisty receptora angiotensyny II z lekami hamującymi cyklooksygenazę może prowadzić do dalszych zaburzeń czynności nerek, włącznie z ostrą niewydolnością nerek. Podczas terapii skojarzonej pacjenci powinni być odpowiednio nawodnieni, a ich czynność nerek monitorowana, zwłaszcza na początku leczenia.3

Kwas acetylosalicylowy: Etorykoksyb w dawce 120 mg raz na dobę nie wpływa na działanie antyagregacyjne małych dawek kwasu acetylosalicylowego (81 mg raz na dobę). Można więc stosować etorykoksyb jednocześnie z małymi dawkami kwasu acetylosalicylowego w profilaktyce chorób układu krążenia. Należy jednak pamiętać, że takie połączenie może zwiększać ryzyko owrzodzeń przewodu pokarmowego w porównaniu do monoterapii etorykoksybem. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania etorykoksybu z większymi dawkami kwasu acetylosalicylowego niż profilaktyczne w chorobach układu krążenia lub z innymi NLPZ.4

Cyklosporyna i takrolimus: Mimo braku badań bezpośrednich interakcji etorykoksybu z tymi lekami, wiadomo, że NLPZ stosowane jednocześnie z cyklosporyną lub takrolimusem mogą nasilać ich nefrotoksyczne działanie. W przypadku terapii skojarzonej konieczne jest monitorowanie czynności nerek.5

Interakcje farmakokinetyczne

Wpływ etorykoksybu na parametry farmakokinetyczne innych leków

Lit: NLPZ, w tym etorykoksyb, zmniejszają wydalanie litu przez nerki, co prowadzi do zwiększenia jego stężenia w osoczu. Podczas jednoczesnego stosowania tych leków, a także po odstawieniu NLPZ, należy kontrolować stężenie litu we krwi i odpowiednio dostosowywać jego dawkę.6

Metotreksat: W większości przypadków etorykoksyb w dawkach 60 mg i 90 mg nie wpływa na stężenie metotreksatu w osoczu ani na jego klirens nerkowy. Jednakże w jednym z badań stwierdzono, że etorykoksyb w dawce 120 mg zwiększał stężenie metotreksatu w osoczu o 28% i zmniejszał jego klirens nerkowy o 13%. Z tego względu pacjentów stosujących jednocześnie etorykoksyb i metotreksat należy obserwować pod kątem potencjalnego działania toksycznego metotreksatu.7

Doustne leki antykoncepcyjne: Etorykoksyb istotnie zwiększa stężenie etynyloestradiolu (EE) przy jednoczesnym stosowaniu z doustnymi lekami antykoncepcyjnymi. Przy dawce 60 mg etorykoksybu wartość AUC0-24 godz. EE wzrasta o 37%, a przy dawce 120 mg nawet o 50-60%. Należy uwzględnić ten efekt podczas wyboru doustnego środka antykoncepcyjnego, gdyż zwiększone stężenie EE może podwyższać ryzyko działań niepożądanych związanych z antykoncepcją (np. żylnych incydentów zakrzepowych u kobiet z grupy ryzyka).8

Hormonalna terapia zastępcza (HTZ): Etorykoksyb w dawce 120 mg stosowany jednocześnie z HTZ zawierającą skoniugowane estrogeny (np. PREMARIN 0,625 mg) zwiększa stężenie estrogenów: estronu o 41%, ekwiliny o 76% oraz 17-β-estradiolu o 22%. Efekt ten należy uwzględnić przy doborze hormonalnej terapii zastępczej, ponieważ podwyższone stężenie estrogenów może zwiększać ryzyko działań niepożądanych związanych z HTZ.9

Prednizon i prednizolon: Badania kliniczne wykazały, że etorykoksyb nie ma klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę prednizonu lub prednizolonu.10

Digoksyna: Etorykoksyb w dawce 120 mg raz na dobę nie wpływa na wartość AUC0-24 godz. digoksyny ani na jej wydalanie nerkowe w stanie stacjonarnym. Obserwuje się natomiast zwiększenie stężenia maksymalnego (Cmax) digoksyny o około 33%, co jednak zazwyczaj nie ma znaczenia klinicznego. Niemniej jednak pacjenci z podwyższonym ryzykiem toksyczności digoksyny powinni być uważnie monitorowani podczas jednoczesnej terapii z etorykoksybem.11

Wpływ etorykoksybu na leki metabolizowane z udziałem sulfotransferaz

Etorykoksyb jest inhibitorem ludzkiej sulfotransferazy, szczególnie izoenzymu SULT1E1. Wykazano, że zwiększa on stężenie etynyloestradiolu w surowicy. Wciąż istnieje niewiele danych dotyczących znaczenia klinicznego sulfotransferaz w metabolizmie wielu leków, dlatego zaleca się ostrożność podczas jednoczesnego stosowania etorykoksybu z lekami metabolizowanymi głównie przy udziale sulfotransferaz (np. salbutamol doustny, minoksydyl).12

Wpływ etorykoksybu na leki metabolizowane z udziałem izoenzymów cytochromu P

Badania in vitro wskazują, że etorykoksyb nie hamuje izoenzymów cytochromu P450 (CYP) 1A2, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 oraz 3A4. W badaniu na zdrowych ochotnikach przyjmujących etorykoksyb w dawce 120 mg dziennie nie stwierdzono zmian w aktywności wątrobowego izoenzymu CYP3A4.13

Wpływ innych leków na farmakokinetykę etorykoksybu

Metabolizm etorykoksybu zachodzi głównie z udziałem enzymów układu CYP3A4, choć badania in vitro wskazują, że CYP2D6, CYP2C9, CYP1A2 oraz CYP2C19 również mogą uczestniczyć w tym procesie, jednak ich rola in vivo nie została dokładnie określona.14

Ketokonazol: Ketokonazol, silny inhibitor CYP3A4, stosowany w dawce 400 mg raz na dobę przez 11 dni, nie wpływa w sposób klinicznie istotny na farmakokinetykę pojedynczej dawki 60 mg etorykoksybu (zwiększenie AUC o 43%).15

Worykonazol i mikonazol: Jednoczesne stosowanie etorykoksybu z silnymi inhibitorami CYP3A4, takimi jak worykonazol (doustnie) lub mikonazol (w formie żelu doustnego), powoduje niewielki wzrost ekspozycji na etorykoksyb, jednak zjawisko to nie ma znaczenia klinicznego.16

Ryfampicyna: Jednoczesne stosowanie etorykoksybu z ryfampicyną, silnym induktorem enzymów układu CYP, prowadzi do zmniejszenia stężenia etorykoksybu w osoczu o 65%. W efekcie może dojść do nawrotu objawów choroby u pacjentów stosujących oba leki jednocześnie. Nie należy jednak zwiększać dawki etorykoksybu, ponieważ nie przeprowadzono badań dotyczących stosowania tego leku z ryfampicyną w dawkach większych od zalecanych w poszczególnych wskazaniach.17

Leki zobojętniające: Leki zobojętniające nie wpływają na farmakokinetykę etorykoksybu w sposób klinicznie istotny.18

Interakcje etorykoksybu z alkoholem

Etorykoksyb, podobnie jak inne niesteroidowe leki przeciwzapalne, może wchodzić w interakcje z alkoholem. Spożywanie alkoholu podczas terapii etorykoksybem wiąże się z podwyższonym ryzykiem działań niepożądanych, szczególnie ze strony przewodu pokarmowego.19

Jednoczesne stosowanie etorykoksybu i alkoholu może:

  • Zwiększać ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego – zarówno etorykoksyb, jak i alkohol mogą działać drażniąco na błonę śluzową żołądka, a ich połączenie potęguje to działanie, zwiększając ryzyko owrzodzeń i krwawień.20
  • Nasilać działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy – alkohol może spotęgować możliwe działania niepożądane etorykoksybu takie jak zawroty głowy czy senność.
  • Wpływać na układ sercowo-naczyniowy – oba związki mogą wpływać na ciśnienie tętnicze, co szczególnie istotne jest u pacjentów z nadciśnieniem lub innymi chorobami układu krążenia.21
  • Zwiększać obciążenie wątroby – zarówno etorykoksyb, jak i alkohol są metabolizowane w wątrobie, co może prowadzić do zwiększonego obciążenia tego narządu podczas jednoczesnego stosowania.

Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia etorykoksybem. Jeżeli pacjent zdecyduje się na spożycie niewielkiej ilości alkoholu, powinien być świadomy zwiększonego ryzyka działań niepożądanych i obserwować swój organizm pod kątem ewentualnych objawów takich jak bóle brzucha, zawroty głowy czy senność.

Tabela interakcji etorykoksybu

Produkt leczniczy/substancja Opis interakcji Poziom ważności interakcji
Doustne leki przeciwzakrzepowe (warfaryna) Zwiększenie INR o około 13% Wysoki – konieczne monitorowanie INR, szczególnie na początku leczenia i przy zmianie dawki
Inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II, leki moczopędne Zmniejszenie działania przeciwnadciśnieniowego, zwiększone ryzyko niewydolności nerek Wysoki – szczególna ostrożność u pacjentów z zaburzoną funkcją nerek, monitorowanie ciśnienia i funkcji nerek
Kwas acetylosalicylowy (małe dawki) Brak wpływu na działanie antyagregacyjne ASA, ale zwiększone ryzyko owrzodzeń przewodu pokarmowego Średni – możliwe jednoczesne stosowanie z zachowaniem ostrożności
Kwas acetylosalicylowy (duże dawki) i inne NLPZ Zwiększone ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego Wysoki – niezalecane jednoczesne stosowanie
Cyklosporyna, takrolimus Zwiększone ryzyko nefrotoksyczności Wysoki – konieczne monitorowanie funkcji nerek
Lit Zmniejszenie wydalania litu przez nerki, zwiększenie stężenia w osoczu Wysoki – konieczne monitorowanie stężenia litu we krwi
Metotreksat Przy dawce 120 mg etorykoksybu: zwiększenie stężenia metotreksatu o 28% i zmniejszenie klirensu nerkowego o 13% Średni do wysokiego – monitorowanie pod kątem toksyczności metotreksatu
Doustne leki antykoncepcyjne Zwiększenie stężenia etynyloestradiolu o 37% (dawka 60 mg) do 60% (dawka 120 mg) Średni – uwzględnienie przy wyborze antykoncepcji
Hormonalna terapia zastępcza (HTZ) Zwiększenie stężenia estrogenów: estronu o 41%, ekwiliny o 76%, 17-β-estradiolu o 22% Średni – uwzględnienie przy wyborze HTZ
Digoksyna Zwiększenie Cmax digoksyny o około 33%, bez wpływu na AUC Niski do średniego – monitorowanie pacjentów z ryzykiem toksyczności digoksyny
Leki metabolizowane przez sulfotransferazy (salbutamol doustny, minoksydyl) Potencjalne zwiększenie stężenia tych leków Średni – zalecana ostrożność
Ryfampicyna Zmniejszenie stężenia etorykoksybu w osoczu o 65% Wysoki – możliwy nawrót objawów choroby, nie zwiększać dawki etorykoksybu
Ketokonazol, worykonazol, mikonazol Niewielki wzrost ekspozycji na etorykoksyb Niski – bez znaczenia klinicznego
Leki zobojętniające Brak istotnego wpływu na farmakokinetykę etorykoksybu Niski – bez znaczenia klinicznego
Alkohol Zwiększone ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego, nasilone działanie depresyjne na OUN, możliwy wpływ na układ sercowo-naczyniowy, zwiększone obciążenie wątroby Wysoki – zalecane unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl