Specjalne ostrzeżenia
Ranofren
Olanzapina w dawce 10 mg (produkt Ranofren) wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania, zwłaszcza w początkowym okresie leczenia, gdy poprawa kliniczna może nastąpić po kilku dniach lub tygodniach. Nie jest zalecana u pacjentów z psychozą i/lub zaburzeniami zachowania związanymi z otępieniem ze względu na dwukrotnie zwiększone ryzyko śmiertelności (3,5% vs 1,5% placebo) oraz trzykrotnie wyższe ryzyko zdarzeń naczyniowo-mózgowych (1,3% vs 0,4% placebo) u osób w podeszłym wieku (średnia 78 lat). U pacjentów z chorobą Parkinsona olanzapina może nasilać parkinsonizm i wywoływać omamy. Należy monitorować ryzyko złośliwego zespołu neuroleptycznego (ZZN) z objawami takimi jak gorączka, sztywność mięśni, zaburzenia świadomości i niestabilność autonomiczna. W przypadku podejrzenia ZZN lub niewyjaśnionej gorączki należy przerwać leczenie.
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania olanzapiny
- Pacjenci z otępieniem i chorobą Parkinsona
- Złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN)
- Zaburzenia metaboliczne
- Aktywność przeciwcholinergiczna
- Czynność wątroby
- Neutropenia
- Przerwanie leczenia
- Odstęp QT
- Choroba zakrzepowo-zatorowa
- Ogólna aktywność ośrodkowego układu nerwowego
- Napady drgawek
- Późne dyskinezy
- Niedociśnienie ortostatyczne
- Nagły zgon sercowy
- Dzieci i młodzież
- Informacje dotyczące substancji pomocniczych
- Kolejne rozdziały
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania olanzapiny
Podczas stosowania produktu leczniczego Ranofren, zawierającego 10 mg olanzapiny, należy uwzględnić szereg specjalnych ostrzeżeń i zachować odpowiednie środki ostrożności. Poprawa stanu klinicznego pacjenta może nastąpić po kilku dniach lub tygodniach leczenia, dlatego w tym okresie pacjenci powinni być dokładnie monitorowani.1
Pacjenci z otępieniem i chorobą Parkinsona
Olanzapina nie jest zalecana u pacjentów z objawami psychozy i/lub zaburzeniami zachowania spowodowanymi otępieniem ze względu na zwiększoną śmiertelność oraz ryzyko zdarzeń naczyniowo-mózgowych. W badaniach klinicznych kontrolowanych placebo u pacjentów w podeszłym wieku (średnia wieku 78 lat) z psychozą związaną z otępieniem odnotowano dwukrotne zwiększenie częstości zgonów w grupie leczonej olanzapiną w porównaniu do grupy placebo (3,5% vs 1,5%). Czynnikami zwiększającymi ryzyko śmiertelności były: wiek powyżej 65 lat, utrudnione połykanie, sedacja, niedożywienie, odwodnienie, choroby płuc oraz jednoczesne stosowanie benzodiazepin.2
W tych samych badaniach obserwowano trzykrotne zwiększenie częstości występowania niepożądanych zdarzeń naczyniowo-mózgowych (np. udar, przemijający napad niedokrwienny) u pacjentów leczonych olanzapiną w porównaniu z grupą placebo (1,3% vs 0,4%). Czynnikami ryzyka takich zdarzeń były: wiek powyżej 75 lat, otępienie naczyniowe lub mieszane.4
Złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN)
Złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN) stanowi potencjalne zagrożenie życia związane z przyjmowaniem leków przeciwpsychotycznych, w tym olanzapiny. Kliniczne objawy ZZN obejmują:
- bardzo wysoką gorączkę
- sztywność mięśni
- zaburzenia świadomości
- objawy niestabilności autonomicznego układu nerwowego (niemiarowe tętno, wahania ciśnienia tętniczego, tachykardia, obfite pocenie się, zaburzenia rytmu serca)
Mogą również wystąpić: zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatyninowej, mioglobinuria (rabdomioliza) oraz ostra niewydolność nerek. Jeżeli u pacjenta wystąpią objawy wskazujące na ZZN lub wysoka gorączka o niewyjaśnionej przyczynie, należy odstawić wszystkie leki przeciwpsychotyczne, w tym olanzapinę.5
Zaburzenia metaboliczne
Hiperglikemia i cukrzyca były raportowane niezbyt często podczas leczenia olanzapiną, z występującą sporadycznie kwasicą ketonową lub śpiączką, w tym przypadkami śmiertelnymi. Zaleca się odpowiednie monitorowanie glikemii zgodnie z przyjętymi wytycznymi dla leków przeciwpsychotycznych:
- przed rozpoczęciem leczenia
- 12 tygodni po rozpoczęciu leczenia olanzapiną
- następnie raz na rok
Pacjentów należy obserwować pod kątem objawów hiperglikemii (nadmierne pragnienie, nadmierne wydzielanie moczu, nadmierne łaknienie i osłabienie), a pacjentów z cukrzycą lub czynnikami ryzyka cukrzycy należy regularnie badać w kierunku pogorszenia kontroli glikemii.6
Należy także regularnie kontrolować masę ciała:
- przed rozpoczęciem leczenia
- 4, 8 i 12 tygodni po rozpoczęciu leczenia olanzapiną
- następnie raz na kwartał7
U pacjentów leczonych olanzapiną obserwowano niepożądane zmiany w stężeniu lipidów. W przypadku ich wystąpienia należy zastosować odpowiednie leczenie, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami przemiany lipidów lub czynnikami ryzyka takich zaburzeń. Monitorowanie stężenia lipidów powinno odbywać się:
- przed rozpoczęciem leczenia
- 12 tygodni po rozpoczęciu leczenia olanzapiną
- następnie co 5 lat8
Aktywność przeciwcholinergiczna
Olanzapina wykazuje aktywność przeciwcholinergiczną in vitro, jednak doświadczenia kliniczne wykazały małą częstość powiązanych objawów. Należy zachować ostrożność przepisując lek pacjentom z:
- przerostem gruczołu krokowego
- niedrożnością porażenną jelit
- podobnymi schorzeniami9
Czynność wątroby
U pacjentów leczonych olanzapiną często obserwowano przejściowe i bezobjawowe zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych (AlAT, AspAT), zwłaszcza w początkowym etapie leczenia. Należy zachować ostrożność i wykonywać badania kontrolne u pacjentów z:
- zwiększoną aktywnością AlAT i/lub AspAT
- objawami podmiotowymi i przedmiotowymi niewydolności wątroby
- uprzednio stwierdzoną ograniczoną czynnościową rezerwą wątrobową
- stosujących leki o potencjalnym działaniu hepatotoksycznym
W przypadku rozpoznania zapalenia wątroby (w tym wątrobokomórkowego i cholestatycznego uszkodzenia wątroby oraz mieszanej postaci uszkodzenia wątroby) należy przerwać leczenie olanzapiną.10
Neutropenia
Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z:
- małą liczbą leukocytów i/lub granulocytów obojętnochłonnych z jakiejkolwiek przyczyny
- przyjmujących leki mogące wywoływać neutropenię
- z wywiadem zahamowania czynności i/lub toksycznego uszkodzenia szpiku indukowanego przez leki
- zahamowaniem czynności szpiku spowodowanym przez współistniejącą chorobę, radioterapię lub chemioterapię
- hipereozynofilią lub chorobą mieloproliferacyjną
Należy zaznaczyć, że neutropenia była często zgłaszana u pacjentów jednocześnie leczonych olanzapiną i walproinianem.11
Przerwanie leczenia
Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) po nagłym przerwaniu stosowania olanzapiny zgłaszano ostre objawy odstawienne, takie jak:
- pocenie się
- bezsenność
- drżenie
- lęk
- nudności lub wymioty12
Odstęp QT
W badaniach klinicznych istotne klinicznie wydłużenie odstępu QTc u pacjentów leczonych olanzapiną (skorygowane wg wzoru Fridericia [QTcF] ≥ 500 milisekund [ms]) występowało niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100). Należy zachować ostrożność zalecając jednoczesne stosowanie olanzapiny i innych leków powodujących wydłużenie odstępu QTc, zwłaszcza u:
- pacjentów w podeszłym wieku
- pacjentów z wrodzonym zespołem wydłużonego odstępu QT
- zastoinową niewydolnością serca
- przerostem mięśnia sercowego
- zmniejszonym stężeniem potasu lub magnezu we krwi13
Choroba zakrzepowo-zatorowa
Podczas leczenia olanzapiną niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) zgłaszano przejściowe występowanie zakrzepicy z zatorami w układzie żylnym. Związek przyczynowy z leczeniem olanzapiną nie został jednoznacznie ustalony, jednak u pacjentów ze schizofrenią często występują czynniki ryzyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej. Przed rozpoczęciem oraz w trakcie leczenia należy rozpoznać wszystkie możliwe czynniki ryzyka zakrzepicy (np. unieruchomienie) i podjąć odpowiednie działania prewencyjne.14
Ogólna aktywność ośrodkowego układu nerwowego
Ze względu na działanie olanzapiny głównie na ośrodkowy układ nerwowy, należy zachować ostrożność stosując ją jednocześnie z innymi lekami o działaniu ośrodkowym oraz z alkoholem. Olanzapina może wykazywać działanie antagonistyczne wobec bezpośrednich i pośrednich agonistów dopaminy.15
Napady drgawek
Należy zachować ostrożność stosując olanzapinę u pacjentów z napadami drgawek w wywiadzie lub poddanych czynnikom obniżającym próg drgawkowy. Napady drgawek zgłaszano niezbyt często u pacjentów leczonych olanzapiną, głównie z napadami drgawek lub czynnikami zwiększającymi ryzyko ich wystąpienia w wywiadzie.16
Późne dyskinezy
W badaniach porównawczych trwających rok lub krócej późne dyskinezy występowały z istotnie statystycznie mniejszą częstością podczas stosowania olanzapiny. Ryzyko późnych dyskinez rośnie wraz z czasem leczenia, dlatego w przypadku wystąpienia objawów podmiotowych lub przedmiotowych późnych dyskinez należy rozważyć zmniejszenie dawki lub odstawienie leku. Po odstawieniu objawy te mogą przejściowo ulec zaostrzeniu lub dopiero wystąpić.17
Niedociśnienie ortostatyczne
U pacjentów w wieku podeszłym obserwowano w badaniach klinicznych niezbyt częste przypadki niedociśnienia ortostatycznego. Zaleca się okresowe pomiary ciśnienia tętniczego u pacjentów w wieku powyżej 65 lat.18
Nagły zgon sercowy
Po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano przypadki nagłych zgonów sercowych u pacjentów stosujących olanzapinę. W retrospektywnym badaniu obserwacyjnym ryzyko nagłego zgonu sercowego u pacjentów leczonych olanzapiną było około dwukrotnie większe niż u pacjentów niestosujących leków przeciwpsychotycznych. Wykazano także porównywalne ryzyko nagłego zgonu sercowego w przypadku stosowania olanzapiny i innych atypowych leków przeciwpsychotycznych uwzględnionych w analizie zbiorczej.19
Dzieci i młodzież
Olanzapina nie jest wskazana do stosowania w leczeniu dzieci i młodzieży. W badaniach z udziałem pacjentów w wieku 13-17 lat występowały różne działania niepożądane, w tym zwiększenie masy ciała, zmiana parametrów metabolicznych oraz zwiększenie stężenia prolaktyny.20
Informacje dotyczące substancji pomocniczych
Ranofren 10 mg tabletki zawiera laktozę jednowodną (150,79 mg na tabletkę). Pacjenci cierpiący na rzadkie dziedziczne schorzenia związane z nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zaburzeniami wchłaniania glukozo-galaktozy nie powinni stosować tego produktu leczniczego.21
Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, dlatego uznaje się go za „wolny od sodu”.22
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania