Właściwości farmakokinetyczne
Ramve 5 mg 5 mg

Właściwości farmakokinetyczne ramiprylu

Ramipryl jest inhibitorem enzymu konwertującego angiotensynę (ACE), stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę właściwości farmakokinetycznych leku Ramve 5 mg (ramipryl) z uwzględnieniem kluczowych procesów: wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i eliminacji, a także specyfiki farmakokinetyki w wybranych grupach pacjentów.¹

Wchłanianie

Ramipryl po podaniu doustnym charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest w ciągu 1 godziny od podania leku. Badania ilości substancji wykrywanej w moczu wykazały, że wielkość wchłaniania wynosi co najmniej 56%. Istotne jest, że obecność pokarmu w przewodzie pokarmowym nie wpływa znacząco na ten parametr. Biodostępność aktywnego metabolitu – ramiprylatu, po doustnym podaniu ramiprylu w dawkach 2,5 mg oraz 5 mg wynosi 45%.²

Ramiprylat, który jest jedynym aktywnym metabolitem ramiprylu, osiąga stężenie maksymalne w osoczu po 2-4 godzinach od przyjęcia leku. Istotnym parametrem jest również czas osiągnięcia stanu równowagi w osoczu, który przy dawkowaniu raz na dobę w standardowych dawkach terapeutycznych występuje około czwartej doby leczenia.³

Dystrybucja

Dystrybucja ramiprylu i jego aktywnego metabolitu charakteryzuje się zróżnicowanym stopniem wiązania z białkami osocza. Ramipryl wiąże się z białkami surowicy krwi w 73%, natomiast ramiprylat wykazuje niższy stopień wiązania, wynoszący 56%.⁴

Metabolizm

Ramipryl podlega niemal całkowitej biotransformacji w organizmie. W wyniku metabolizmu powstaje kilka związków, z których najważniejszym jest ramiprylat – aktywny metabolit odpowiedzialny za działanie terapeutyczne. Ponadto, ramipryl jest przekształcany do estru diketopiperazynowego, kwasu diketopiperazynowego oraz glukuronidów zarówno ramiprylu, jak i ramiprylatu.⁵

Eliminacja

Główną drogą eliminacji metabolitów ramiprylu jest wydalanie nerkowe.⁶

Profil stężenia ramiprylatu w osoczu charakteryzuje się wielofazowym spadkiem. Związane jest to z mechanizmem działania ramiprylatu, który silnie i wysycająco wiąże się z enzymem konwertującym angiotensynę (ACE) oraz powoli dysocjuje z połączenia z tym enzymem. W rezultacie ramiprylat cechuje wydłużona końcowa faza eliminacji przy bardzo małych stężeniach w osoczu.⁷

Po wielokrotnym podawaniu ramiprylu raz na dobę, efektywny okres półtrwania ramiprylatu wynosi 13-17 godzin po zastosowaniu ramiprylu w dawkach 5-10 mg. Okres ten ulega wydłużeniu przy stosowaniu mniejszych dawek (1,25-2,5 mg). Zjawisko to jest związane z procesem wysycania zdolności enzymu do wiązania ramiprylatu.⁸

Farmakokinetyka w grupach szczególnych

Farmakokinetyka w okresie laktacji

Badania nad przenikaniem ramiprylu do mleka matki wykazały, że po podaniu pojedynczej dawki doustnej nie wykrywa się ani ramiprylu, ani jego metabolitów w mleku matki. Należy jednak zauważyć, że wpływ dawek wielokrotnych na przenikanie leku do mleka matki nie został jeszcze dokładnie zbadany.⁹

Farmakokinetyka u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dochodzi do zmian w farmakokinetyce ramiprylatu. Wydalanie ramiprylatu przez nerki ulega zmniejszeniu, a klirens nerkowy ramiprylatu jest proporcjonalny do klirensu kreatyniny. W konsekwencji dochodzi do zwiększenia stężenia ramiprylatu w osoczu, które zmniejsza się wolniej niż u osób z prawidłową funkcją nerek.¹⁰

Farmakokinetyka u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby

Zaburzenia czynności wątroby wpływają na metabolizm ramiprylu. U pacjentów z tego typu zaburzeniami metabolizm ramiprylu do ramiprylatu ulega spowolnieniu na skutek zmniejszenia aktywności esteraz wątrobowych. Prowadzi to do zwiększenia stężenia ramiprylu w osoczu tych pacjentów. Mimo to, stężenia maksymalne ramiprylatu u tych pacjentów nie różnią się od obserwowanych u osób z prawidłową czynnością wątroby.¹¹

Farmakokinetyka u dzieci i młodzieży

Badania farmakokinetyczne ramiprylu przeprowadzono na grupie 30 dzieci z nadciśnieniem w wieku 2-16 lat, o masie ciała >10 kg. Po podaniu dawek od 0,05 mg do 0,2 mg/kg ramipryl ulegał szybkiej biotransformacji do ramiprylatu.^{10 kg. Po podaniu dawek od 0,05 mg do 0,2 mg/kg ramipryl był szybko metabolizowany do ramiprylatu.”>12}

Maksymalne stężenia ramiprylatu w osoczu u dzieci występowały w ciągu 2-3 godzin po podaniu. Zidentyfikowano istotne korelacje kliniczne: klirens ramiprylatu był ściśle związany z masą ciała (p<0,01) oraz dawką leku (p<0,001). Wraz z wiekiem dzieci w każdej z grup otrzymujących poszczególne dawki obserwowano zwiększenie klirensu oraz objętości dystrybucji.<sup data-drug="Ramve 5 mg" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="Maksymalne stężenia ramiprylatu w osoczu występowały w ciągu 2-3 godzin. Klirens ramiprylatu był ściśle związany z masą ciała (p<0,01) i dawką (p13

Porównanie całkowitego wpływu leku na organizm (ekspozycji systemowej) wykazało, że u dzieci otrzymujących dawkę 0,05 mg/kg masy ciała był on porównywalny z ekspozycją u dorosłych leczonych ramiprylem w dawce 5 mg. Z kolei podanie dzieciom dawki 0,2 mg/kg powodowało większą ekspozycję systemową niż u dorosłych otrzymujących maksymalną zalecaną dawkę 10 mg na dobę.¹⁴

Kluczowe parametry farmakokinetyczne ramiprylu