Właściwości farmakokinetyczne
Orinox 0,5 mg/ml
Ksylometazolina chlorowodorek, substancja czynna preparatu Orinox (0,5 mg/ml, aerozol do nosa), charakteryzuje się minimalną absorpcją ogólnoustrojową po podaniu donosowym. Jedna dawka (138 μl) dostarcza 70 μg ksylometazoliny, jednak stężenia w osoczu pozostają na poziomie bliskim granicy wykrywalności, co wskazuje na ograniczone wchłanianie do krążenia systemowego. Działanie farmakologiczne leku jest zatem głównie miejscowe, polegające na obkurczaniu naczyń błony śluzowej nosa, a parametry farmakokinetyczne takie jak dystrybucja, metabolizm i eliminacja mają ograniczone znaczenie kliniczne.
Właściwości farmakokinetyczne ksylometazoliny
Ksylometazolina chlorowodorek, substancja czynna w preparacie Orinox (0,5 mg/ml, aerozol do nosa, roztwór), charakteryzuje się specyficznym profilem farmakokinetycznym po podaniu miejscowym do nosa. Po aplikacji donosowej, stężenia leku w osoczu krwi są niezwykle niskie i utrzymują się na poziomie zbliżonym do granicy wykrywalności dostępnymi metodami analitycznymi. 1
Absorpcja ksylometazoliny
Po podaniu miejscowym w postaci aerozolu do nosa, ksylometazolina wykazuje minimalną absorpcję ogólnoustrojową. Jedna dawka pojedyncza preparatu Orinox (138 μl) dostarcza 70 mikrogramów ksylometazoliny chlorowodorku, jednak ze względu na miejscowe działanie obkurczające naczynia błony śluzowej nosa, stopień wchłaniania substancji czynnej do krążenia systemowego jest bardzo ograniczony. 2
Dystrybucja, metabolizm i eliminacja
Ze względu na znikome wchłanianie ogólnoustrojowe ksylometazoliny chlorowodorku po podaniu donosowym, parametry dotyczące dystrybucji, metabolizmu i eliminacji leku w praktyce mają ograniczone znaczenie kliniczne. Działanie farmakologiczne substancji czynnej ogranicza się głównie do miejsca podania, czyli błony śluzowej nosa, gdzie lek wywiera działanie obkurczające naczynia krwionośne. 3
Specyficzne grupy pacjentów
Ze względu na minimalną absorpcję ogólnoustrojową ksylometazoliny po podaniu donosowym, nie obserwuje się istotnych klinicznie różnic w farmakokinetyce leku w poszczególnych grupach pacjentów, w tym u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby czy nerek. Ze względu na to, że lek Orinox zawiera w swoim składzie chlorek benzalkoniowy (0,1 mg/ml), który może zwiększać przepuszczalność błon śluzowych, teoretycznie może to wpływać na stopień miejscowego wchłaniania substancji czynnej, jednak ma to znikome znaczenie kliniczne. 4
Interakcje farmakokinetyczne
Z uwagi na bardzo niskie stężenia osoczowe ksylometazoliny po podaniu donosowym, nie przewiduje się istotnych klinicznie interakcji farmakokinetycznych z innymi lekami podawanymi ogólnoustrojowo. Produkt Orinox w postaci aerozolu do nosa (klarowny, bezbarwny lub prawie bezbarwny roztwór) działa przede wszystkim miejscowo, co minimalizuje ryzyko wystąpienia interakcji związanych z metabolizmem czy eliminacją. 5
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania