Właściwości farmakokinetyczne
NiQuitin MINI 1,5 mg

NiQuitin MINI, zawierający 1,5 mg nikotyny w formie kationitu, charakteryzuje się specyficznym profilem farmakokinetycznym, istotnym dla jego działania terapeutycznego. Tabletki do ssania rozpuszczają się całkowicie w jamie ustnej w około 10 minut, umożliwiając wchłanianie nikotyny przez błonę śluzową lub jej połknięcie. Przy systematycznym stosowaniu co godzinę, średnie maksymalne stężenie nikotyny w osoczu w stanie ustalonym wynosi 18,4 ng/ml, a minimalne 15,0 ng/ml. Nikotyna wykazuje niskie wiązanie z białkami osocza (4,9%) i dużą objętość dystrybucji (2,5 l/kg), z największymi stężeniami w mózgu, żołądku, nerkach i wątrobie. Okres półtrwania nikotyny wynosi około 2 godziny (zakres 1-4 godziny), a całkowity klirens mieści się w przedziale 62-89 l/godzinę, z dominującym klirensem nienerkowym (~75%).

Właściwości farmakokinetyczne nikotyny w produkcie NiQuitin MINI

Właściwości farmakokinetyczne leku NiQuitin MINI, zawierającego 1,5 mg nikotyny w postaci nikotyny z kationitem, charakteryzują się specyficznym profilem wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i eliminacji, co jest istotne dla zrozumienia jego działania terapeutycznego w organizmie.1

Wchłanianie

Tabletki do ssania NiQuitin MINI całkowicie rozpuszczają się w jamie ustnej, zazwyczaj w ciągu 10 minut od przyjęcia. Cała dawka zawartej w nich nikotyny jest dostępna do wchłonięcia przez błonę śluzową policzków lub może zostać połknięta. W przypadku systematycznego przyjmowania tabletek co godzinę, średnie maksymalne stężenie nikotyny w osoczu krwi w stanie ustalonym osiąga wartość 18,4 ng/ml, natomiast średnie minimalne stężenie wynosi 15,0 ng/ml.2

Dystrybucja

Nikotyna charakteryzuje się niewielkim stopniem wiązania z białkami osocza, wynoszącym zaledwie 4,9%. Ta cecha warunkuje dużą objętość dystrybucji, która wynosi 2,5 l/kg. Dystrybucja nikotyny w tkankach jest zależna od pH środowiska. Największe stężenia nikotyny obserwuje się w czterech głównych narządach: mózgu, żołądku, nerkach i wątrobie.3

Metabolizm

Nikotyna podlega intensywnym przemianom metabolicznym, w wyniku których powstaje wiele metabolitów. Wszystkie metabolity nikotyny wykazują mniejszą aktywność biologiczną niż związek macierzysty. Głównym narządem odpowiedzialnym za metabolizm nikotyny jest wątroba, lecz procesy te zachodzą również w płucach i nerkach.4

Szlaki metaboliczne nikotyny obejmują:

  • Przemianę do kotyniny – głównego metabolitu nikotyny
  • Przemianę do N’-tlenku nikotyny
  • Dalsze utlenianie kotyniny do trans-3′-hydroksykotyniny, która jest najobficiej występującym metabolitem nikotyny w moczu
  • Sprzęganie zarówno nikotyny, jak i kotyniny z kwasem glukuronowym

Kotynina charakteryzuje się dłuższym okresem półtrwania wynoszącym 15-20 godzin, a jej stężenie we krwi jest około 10-krotnie wyższe niż stężenie nikotyny.5

Eliminacja

Okres półtrwania nikotyny w fazie eliminacji wynosi średnio około 2 godzin, z zakresem od 1 do 4 godzin. Całkowity klirens nikotyny mieści się w przedziale od 62 do 89 l/godzinę. Klirens nienerkowy stanowi około 75% klirensu całkowitego.6

Nikotyna i jej metabolity są wydalane prawie wyłącznie przez nerki z moczem. Wydalanie niezmienionej nikotyny przez nerki jest silnie zależne od pH moczu. W środowisku kwaśnym (niskie pH moczu) wydalanie nikotyny w postaci niezmienionej jest znacznie większe.7

Parametr farmakokinetyczny Wartość
Czas całkowitego rozpuszczenia tabletki około 10 minut
Średnie maksymalne stężenie nikotyny w osoczu (stan ustalony) 18,4 ng/ml
Średnie minimalne stężenie nikotyny w osoczu (stan ustalony) 15,0 ng/ml
Wiązanie z białkami osocza 4,9%
Objętość dystrybucji 2,5 l/kg
Okres półtrwania nikotyny około 2 godziny (zakres 1-4 godziny)
Okres półtrwania kotyniny 15-20 godzin
Całkowity klirens nikotyny 62-89 l/godzinę
Odsetek klirensu nienerkowego około 75% klirensu całkowitego
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl