Właściwości farmakokinetyczne
Neuair Airmaster (50 mcg + 250 mcg)/dawkę

Właściwości farmakokinetyczne leku Neuair Airmaster

Właściwości farmakokinetyczne produktu Neuair Airmaster można rozpatrywać poprzez analizę farmakokinetyki obu substancji czynnych oddzielnie – salmeterolu i flutykazonu propionianu. Każdy z tych składników charakteryzuje się odmiennym profilem farmakokinetycznym, co wpływa na ich działanie terapeutyczne w organizmie pacjenta.¹

Farmakokinetyka salmeterolu

Salmeterol, jako selektywny długo działający β2-agonista, wykazuje specyficzne właściwości farmakokinetyczne. Ze względu na mechanizm działania tego leku, jego ocena farmakokinetyczna jest utrudniona.²

Kluczowe aspekty farmakokinetyki salmeterolu obejmują:

• Miejscowe działanie – salmeterol działa przede wszystkim miejscowo w płucach, dlatego stężenia w osoczu nie stanowią wiarygodnego wskaźnika jego skuteczności terapeutycznej³
• Niskie stężenia w osoczu – po podaniu wziewnym w dawkach terapeutycznych stężenia salmeterolu w osoczu są bardzo niskie (około 200 pikogramów/ml lub mniej)⁴
• Ograniczone dane farmakokinetyczne – ze względu na techniczne trudności w oznaczeniu tak niskich stężeń substancji czynnej w osoczu, dostępne są jedynie ograniczone dane dotyczące właściwości farmakokinetycznych salmeterolu⁵

Farmakokinetyka flutykazonu propionianu

Flutykazonu propionian, który jest syntetycznym glikokortykosteroidem o silnym działaniu przeciwzapalnym, charakteryzuje się specyficznym profilem farmakokinetycznym. Biodostępność flutykazonu propionianu po podaniu wziewnym u zdrowych osób wynosi około 5-11% dawki nominalnej, co zależy od rodzaju zastosowanego inhalatora.⁶ U pacjentów z astmą obserwuje się mniejszą ekspozycję ogólnoustrojową na wziewnie podawany flutykazonu propionian w porównaniu do osób zdrowych.⁷

Szczegółowe parametry farmakokinetyczne

Wchłanianie

Wchłanianie ogólnoustrojowe flutykazonu propionianu zachodzi głównie w płucach i charakteryzuje się fazowym przebiegiem – początkowo jest szybkie, a następnie przechodzi w fazę powolną.⁸ Część podanej wziewnie dawki może zostać połknięta, jednakże wchłanianie z przewodu pokarmowego do krążenia ogólnego jest minimalne (mniej niż 1%) ze względu na niską rozpuszczalność leku w wodzie oraz efekt pierwszego przejścia.⁹ Istotną cechą wchłaniania flutykazonu propionianu jest liniowa zależność między podaną dawką a ekspozycją ogólnoustrojową.¹⁰

Dystrybucja

Dystrybucja flutykazonu propionianu w organizmie charakteryzuje się następującymi parametrami:

• Klirens osoczowy – wykazuje dużą wartość wynoszącą 1150 ml/min¹¹
• Objętość dystrybucji – w stanie stacjonarnym wynosi około 300 l, co wskazuje na szeroką dystrybucję leku w tkankach¹²
• Okres półtrwania – wynosi około 8 godzin¹³
• Wiązanie z białkami osocza – flutykazonu propionian wiąże się z białkami osocza w 91%¹⁴

Metabolizm

Flutykazonu propionian jest szybko eliminowany z krążenia ogólnoustrojowego. Głównym szlakiem metabolicznym jest przekształcenie do nieaktywnej pochodnej kwasu karboksylowego.¹⁵ Reakcja ta jest katalizowana przez izoenzym 3A4 cytochromu P450, co może mieć znaczenie kliniczne w kontekście interakcji z inhibitorami lub induktorami tego enzymu.¹⁶ W kale zidentyfikowano również inne, niezidentyfikowane metabolity flutykazonu propionianu.¹⁷

Eliminacja

Eliminacja flutykazonu propionianu z organizmu zachodzi następującymi drogami:

• Wydalanie nerkowe – klirens nerkowy flutykazonu propionianu jest pomijalny, z moczem wydalane jest mniej niż 5% dawki, głównie w postaci metabolitów¹⁸
• Wydalanie z kałem – większość dawki wydalana jest z kałem w postaci metabolitów oraz niezmienionej substancji czynnej¹⁹

Farmakokinetyka w populacji pediatrycznej

Należy podkreślić, że produkt leczniczy Neuair Airmaster nie jest wskazany do stosowania u dzieci poniżej 12. roku życia.²⁰ Poniżej przedstawione badania kliniczne zostały przeprowadzone z wykorzystaniem wcześniej zatwierdzonych produktów, a nie produktu Neuair Airmaster.²¹

Analizy farmakokinetyczne w populacji pediatrycznej

W analizie farmakokinetycznej przeprowadzonej na populacji obejmującej dane z 9 kontrolowanych badań klinicznych, w których stosowano różne urządzenia inhalacyjne (inhalator suchego proszku, inhalator ciśnieniowy z dozownikiem), badano 350 pacjentów z astmą w wieku od 4 do 77 lat, w tym 174 pacjentów w wieku od 4 do 11 lat.²² Zaobserwowano większe ogólnoustrojowe narażenie na flutykazonu propionian po leczeniu inhalatorem suchego proszku zawierającym salmeterol i flutykazon 50 + 100 mcg w porównaniu do leczenia samym flutykazonu propionianem 100 mcg w postaci inhalatora suchego proszku.²³

Wyniki 21-dniowego leczenia u dzieci

Przeprowadzono również badanie oceniające efekty 21-dniowego leczenia przy zastosowaniu:

• salmeterolu z flutykazonem w inhalatorze (25 + 50 mcg, 2 inhalacje dwa razy na dobę, z komorą inhalacyjną lub bez),
• salmeterolu z flutykazonem w inhalatorze suchego proszku (50 + 100 mcg, 1 inhalacja dwa razy na dobę).

Badanie przeprowadzono u 31 dzieci w wieku od 4 do 11 lat z łagodną astmą.²⁴ Uzyskane wyniki wskazują, że:

• Ekspozycja na salmeterol była podobna przy zastosowaniu wszystkich trzech metod: salmeterolu z flutykazonem w inhalatorze (126 pg×h/ml [95% CI: 70, 225]), salmeterolu z flutykazonem w inhalatorze z komorą inhalacyjną (103 pg×h/ml [95% CI: 54, 200]) oraz salmeterolu z flutykazonem w inhalatorze suchego proszku (110 pg×h/ml [95% CI: 55, 219])²⁵
• Ekspozycja na flutykazonu propionian była podobna w przypadku stosowania salmeterolu z flutykazonem w inhalatorze z komorą inhalacyjną (107 pg×h/ml [95% CI: 45,7, 252,2]) oraz salmeterolu z flutykazonem w inhalatorze suchego proszku (138 pg×h/ml [95% CI: 69,3, 273,2]), ale była znacząco mniejsza przy stosowaniu salmeterolu z flutykazonem w inhalatorze bez komory inhalacyjnej (24 pg×h/ml [95% CI: 9,6, 60,2])²⁶