Dawkowanie i sposób podawania
Madopar 250 mg 200 mg + 50 mg
Madopar wymaga indywidualnego dostosowania dawkowania, zależnie od postaci farmaceutycznej i stanu klinicznego pacjenta. Kapsułki standardowe i HBS należy połykać w całości, tabletki można rozkruszyć, a tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej rozpuszczać w 25-50 ml wody i spożyć w ciągu 30 minut. Preparaty o natychmiastowym uwalnianiu (kapsułki standardowe, tabletki standardowe i zawiesina) powinny być przyjmowane 30 minut przed lub godzinę po posiłku, aby uniknąć interakcji z białkami pokarmowymi, natomiast Madopar HBS można stosować niezależnie od posiłku. Początkowa dawka w chorobie Parkinsona to 62,5 mg (50 mg lewodopy + 12,5 mg benzerazydu) 3-4 razy na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania do dawki dobowej 300-800 mg lewodopy i 75-200 mg benzerazydu w co najmniej 3 dawkach podzielonych. Średnia dawka podtrzymująca to 125 mg Madopar 3-6 razy na dobę. W przypadku zespołu niespokojnych nóg maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 500 mg, a dawkowanie dostosowuje się do specyfiki objawów RLS.
- Dawkowanie i sposób podawania leku Madopar
- Sposób podawania różnych postaci leku
- Dawkowanie w chorobie Parkinsona
- Leczenie początkowe
- Leczenie podtrzymujące
- Sytuacje szczególne w chorobie Parkinsona
- Zmiana formy leku na Madopar HBS
- Dawkowanie w zespole niespokojnych nóg (RLS)
- Specjalne wskazówki dotyczące dawkowania
- Unikanie niepożądanych objawów ze strony przewodu pokarmowego
- Kolejne rozdziały
Dawkowanie i sposób podawania leku Madopar
Odpowiednie dawkowanie leku Madopar jest kluczowym elementem skutecznej terapii. Dawkowanie zawsze powinno być indywidualnie dobrane dla każdego pacjenta, a poniższe informacje należy traktować jako wskazówki do optymalizacji leczenia1.
Sposób podawania różnych postaci leku
W zależności od postaci farmaceutycznej Madopar należy przyjmować w różny sposób:2
- Kapsułki standardowe i HBS – należy połykać w całości, bez rozgryzania3
- Tabletki – mogą być rozkruszone w celu ułatwienia połknięcia4
- Tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej – należy zalać niewielką ilością wody (około 25-50 ml). Tabletka rozpada się szybko i całkowicie w ciągu kilku minut, tworząc białą zawiesinę. Ze względu na osad gromadzący się na dnie, zawiesinę trzeba zamieszać bezpośrednio przed wypiciem. Przygotowaną zawiesinę należy zużyć w ciągu 30 minut od sporządzenia5
Madopar w postaciach o natychmiastowym uwalnianiu (kapsułki standardowe, tabletki o standardowym uwalnianiu oraz tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej) powinien być przyjmowany 30 minut przed posiłkiem lub godzinę po posiłku. Takie podawanie pozwala uniknąć kompetycyjnego wpływu białek pokarmowych na wchłanianie lewodopy i umożliwia szybszy początek działania leku6. Natomiast Madopar HBS można przyjmować niezależnie od posiłku7.
Dawkowanie w chorobie Parkinsona
Leczenie początkowe
We wczesnym stadium choroby Parkinsona zaleca się rozpoczęcie leczenia od jednej kapsułki Madopar 62,5 mg (50 mg lewodopy + 12,5 mg benzerazydu) 3-4 razy na dobę. Jeśli pacjent dobrze toleruje leczenie początkowe, dawkę należy powoli zwiększać w zależności od odpowiedzi klinicznej8.
Optymalny efekt terapeutyczny osiąga się zazwyczaj przy dawce dobowej odpowiadającej 300-800 mg lewodopy + 75-200 mg benzerazydu, podawanej w co najmniej 3 dawkach podzielonych, stosowanych przez okres 4-6 tygodni. W przypadku konieczności zastosowania większych dawek dobowych należy zachować miesięczny odstęp pomiędzy kolejnymi zmianami dawki9.
Leczenie podtrzymujące
Średnia dawka podtrzymująca to 1 kapsułka Madopar 125 mg podawana 3-6 razy na dobę. Liczba dawek podzielonych (nie mniej niż trzy) i ich rozkład w ciągu doby powinny być ustalone tak, aby osiągnąć optymalny efekt10.
Madopar HBS i Madopar w postaci tabletek do sporządzania zawiesiny doustnej mogą być podane zamiast postaci o standardowym uwalnianiu (kapsułek i tabletek) w celu osiągnięcia optymalnego efektu terapeutycznego11.
Sytuacje szczególne w chorobie Parkinsona
Madopar w postaci tabletek do sporządzania zawiesiny doustnej jest szczególnie wskazany u chorych z dysfagią (zaburzeniami połykania) lub w sytuacjach, gdy pożądane jest szybsze rozpoczęcie działania leku, na przykład u chorych cierpiących z powodu wczesnoporannej lub popołudniowej akinezji, lub u których występuje zjawisko opóźnienia działania leku („delayed-on”) lub skrócenie działania leku („wearing-off”)12.
Pacjenci odczuwający duże różnice w działaniu leku w ciągu dnia (zjawisko „on-off”) powinni otrzymywać mniejsze dawki częściej w ciągu dnia lub zaleca się zastąpienie postaci leku o standardowym uwalnianiu produktem Madopar HBS13.
Zmiana formy leku na Madopar HBS
Przy zmianie postaci produktu o standardowym uwalnianiu na Madopar HBS należy przestrzegać następujących zasad:
- Zmianę należy przeprowadzić z dnia na dzień, począwszy od pierwszej dawki porannej14
- Należy utrzymać tę samą dawkę dobową i ten sam rozkład porcji leku jak w przypadku postaci o standardowym uwalnianiu15
- Po 2-3 dniach dawkę należy stopniowo zwiększyć o około 50%16
- Należy uprzedzić pacjentów o możliwości przejściowego pogorszenia ich stanu17
Ze względu na właściwości farmakokinetyczne, początek działania Madopar HBS pojawia się później niż podczas stosowania produktów o standardowym uwalnianiu. Szybszy efekt kliniczny można osiągnąć podając Madopar HBS razem z postacią o standardowym uwalnianiu lub z tabletkami do sporządzania zawiesiny doustnej. Takie połączenie może być szczególnie użyteczne w przypadku pierwszej dawki porannej, która zazwyczaj powinna być większa niż kolejne dawki przyjmowane w ciągu dnia18.
Sposób dawkowania Madopar HBS ustala się indywidualnie, powoli i z zachowaniem szczególnej ostrożności, zachowując co najmniej 2-3-dniowe odstępy pomiędzy każdą zmianą dawki leku19.
U chorych z nocnym bezruchem pozytywne efekty uzyskuje się przez stopniowe zwiększenie ostatniej dawki wieczornej Madopar HBS do 250 mg, podawanego bezpośrednio przed snem20.
W przypadku nadmiernej odpowiedzi (dyskinezy) po podaniu Madopar HBS korzystniej jest wydłużyć odstęp czasu pomiędzy poszczególnymi dawkami leku niż zmniejszać pojedyncze dawki21.
Jeśli brak jest zadowalającej odpowiedzi klinicznej po zastosowaniu Madopar HBS, zaleca się powrót do poprzedniego leczenia Madopar o standardowym uwalnianiu lub Madopar w postaci tabletek do sporządzania zawiesiny doustnej22.
Dawkowanie w zespole niespokojnych nóg (RLS)
W leczeniu zespołu niespokojnych nóg maksymalna dawka dobowa Madopar nie powinna przekraczać 500 mg23. Przekroczenie tej dawki może prowadzić do nasilenia objawów (wczesne występowanie objawów RLS w ciągu dnia, wzrost nasilenia objawów oraz zajęcie innych części ciała)24.
Schemat dawkowania zależy od specyfiki objawów RLS:
| Rodzaj objawów RLS | Zalecane dawkowanie |
|---|---|
| Idiopatyczny zespół niespokojnych nóg | Madopar przyjmuje się doustnie na godzinę przed pójściem spać. Aby uniknąć działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, lek może być przyjmowany z niewielkim posiłkiem ubogim w białko.25 |
| RLS z trudnościami z zasypianiem | Zalecana dawka Madopar wynosi 62,5 mg – 125 mg. Jeżeli objawy nie ustępują, zaleca się zwiększenie dawki do 250 mg.26 |
| RLS z trudnościami z zasypianiem i z zaburzeniami snu w ciągu nocy | Należy stosować 1 kapsułkę Madopar HBS wraz z jedną kapsułką Madopar 125 mg o standardowym uwalnianiu na godzinę przed pójściem spać. Jeżeli nie doprowadzi to do wystarczającego złagodzenia dolegliwości w drugiej części nocy, można zwiększyć dawkę do 2 kapsułek Madopar HBS.27 |
| RLS z trudnościami z zasypianiem i z zaburzeniami snu w ciągu nocy oraz z dodatkowymi zaburzeniami w ciągu dnia | Zaleca się podawanie dodatkowej dawki 125 mg Madopar o standardowym uwalnianiu, pamiętając, aby całkowita dawka podawana w okresie 24 godzin nie była większa niż 500 mg Madopar.28 |
| RLS związany z niewydolnością nerek wymagającą dializoterapii | Stosować dawkę 125 mg Madopar o standardowym uwalnianiu lub w postaci tabletek do sporządzania zawiesiny doustnej, podawaną na 30 minut przed dializą.29 |
W razie wystąpienia nasilonych objawów ważne jest, aby nie przekraczać maksymalnej dawki dobowej. Jeżeli wystąpi nasilenie lub efekt z odbicia, należy rozważyć leczenie uzupełniające ze zredukowaniem dawki lewodopy lub stopniowe odstawienie lewodopy i zastąpienie jej innym lekiem30.
Specjalne wskazówki dotyczące dawkowania
Zaburzenia czynności nerek: Nie ma konieczności zmniejszania dawki u pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością nerek31.
Zaburzenia czynności wątroby: Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu leczniczego Madopar u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby32.
Pacjenci leczeni innymi lekami przeciw parkinsonizmowi: U wszystkich pacjentów należy starannie ustalić dawkę. W miarę jak stan chorego leczonego Madopar ulega poprawie, można zredukować dawki innych leków przeciwparkinsonowskich lub stopniowo je odstawić33.
Unikanie niepożądanych objawów ze strony przewodu pokarmowego
Niepożądanych objawów ze strony przewodu pokarmowego, występujących głównie w początkowej fazie leczenia, można zazwyczaj uniknąć poprzez:34
- Przyjmowanie leku Madopar z niewielkim posiłkiem ubogim w białko
- Popijanie leku napojem
- Stopniowe zwiększanie dawki
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania