Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Loperamid WZF

Stosowanie loperamidu chlorowodorku w leczeniu biegunki ma charakter wyłącznie objawowy. W każdym przypadku, gdy możliwe jest ustalenie etiologii schorzenia, należy wdrożyć odpowiednie leczenie przyczynowe, jeśli jest to uzasadnione klinicznie lub wskazane terapeutycznie.¹

Nawodnienie i równowaga elektrolitowa

Podczas terapii ostrej biegunki kluczowe znaczenie ma zapobieganie lub uzupełnianie utraconych płynów i elektrolitów. Aspekt ten jest szczególnie istotny w populacji pediatrycznej, u pacjentów osłabionych oraz osób w podeszłym wieku cierpiących z powodu ostrej biegunki. Zaleca się, aby w trakcie stosowania leku Loperamid WZF pacjenci otrzymywali adekwatne ilości płynów i elektrolitów.²

Czas trwania terapii i ocena skuteczności leczenia

Należy pamiętać, że długotrwała biegunka może być objawem poważniejszych jednostek chorobowych. W związku z tym nie zaleca się stosowania loperamidu przez dłuższy czas bez uprzedniego zdiagnozowania przyczyny biegunki.³

W przypadku leczenia ostrej biegunki, jeżeli w ciągu 48 godzin nie obserwuje się poprawy stanu klinicznego pacjenta, należy przerwać podawanie leku Loperamid WZF, a pacjent powinien niezwłocznie skonsultować się z lekarzem.⁴

Szczególne środki ostrożności u pacjentów z AIDS

U pacjentów z zespołem nabytego niedoboru odporności (AIDS) leczonych loperamidem z powodu biegunki, należy bezwzględnie przerwać podawanie produktu przy pierwszych objawach wzdęcia brzucha. W literaturze odnotowano pojedyncze doniesienia o przypadkach zaparć ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia toksycznego rozszerzenia okrężnicy podczas stosowania loperamidu u pacjentów z AIDS, u których rozwinęło się zakaźne zapalenie okrężnicy wywołane zarówno przez bakterie, jak i wirusy.⁵

Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby

Pomimo braku pełnych danych farmakokinetycznych dotyczących stosowania loperamidu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, w tej grupie chorych produkt Loperamid WZF należy stosować ze szczególną ostrożnością. Jest to spowodowane potencjalnie zmniejszonym metabolizmem leku w wyniku efektu pierwszego przejścia przez wątrobę. U pacjentów z niewydolnością wątroby istnieje ryzyko względnego przedawkowania leku, co może prowadzić do toksycznego działania na ośrodkowy układ nerwowy.⁶

Stosowanie w zespole jelita drażliwego

Jeśli pacjent stosuje lek Loperamid WZF w celu kontroli epizodów biegunki związanej ze zdiagnozowanym zespołem jelita drażliwego i w ciągu 48 godzin nie obserwuje poprawy klinicznej, produkt należy odstawić i niezwłocznie skonsultować się z lekarzem. Pacjent powinien również skontaktować się z lekarzem w przypadku, gdy objawy ulegną zmianie lub gdy nawracające epizody biegunki utrzymują się dłużej niż dwa tygodnie.⁷

Ryzyko zdarzeń kardiologicznych

W związku z przedawkowaniem loperamidu zgłaszano przypadki wystąpienia poważnych zdarzeń kardiologicznych, w tym:

• wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG
• wydłużenie czasu trwania zespołu QRS
• zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes

Należy podkreślić, że w niektórych przypadkach przedawkowanie loperamidu prowadziło do zgonu pacjenta. Z tego powodu bezwzględnie nie należy przekraczać zalecanej dawki ani zalecanego czasu trwania leczenia. Przedawkowanie leku może również prowadzić do ujawnienia istniejącego zespołu Brugadów u predysponowanych pacjentów.⁸

Nietolerancja laktozy

Ze względu na zawartość laktozy jednowodnej (100 mg w jednej tabletce), produkt Loperamid WZF nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.⁹