Właściwości farmakokinetyczne
Lizymax 684 mg

Ibuprofen z lizyną, stosowany w preparacie Lizymax (684 mg ibuprofenu z lizyną, odpowiadający 400 mg ibuprofenu), charakteryzuje się szybszym wchłanianiem w porównaniu do klasycznej formy kwasowej. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest już po około 35 minutach, podczas gdy w formie kwasowej czas ten wynosi 1-2 godziny. Wchłanianie zachodzi głównie w żołądku i jelicie cienkim. Ibuprofen wykazuje bardzo wysokie wiązanie z białkami osocza na poziomie 99%, co wpływa na jego dystrybucję i czas działania. Metabolizm leku odbywa się w wątrobie poprzez hydroksylację, karboksylację oraz sprzęganie, prowadząc do powstania nieaktywnych metabolitów eliminowanych głównie przez nerki (około 90% w formie glukuronidów) oraz częściowo z żółcią. Okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi od 1,8 do 3,5 godziny i jest stabilny u pacjentów zarówno zdrowych, jak i z dysfunkcją wątroby czy nerek.

Właściwości farmakokinetyczne leku

Charakterystyka farmakokinetyczna ibuprofenu z lizyną wykazuje pewne podobieństwa do parametrów ibuprofenu w formie kwasowej, jednak występują istotne różnice, szczególnie w zakresie wchłaniania. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis właściwości farmakokinetycznych leku Lizymax zawierającego 684 mg ibuprofenu z lizyną, co odpowiada 400 mg ibuprofenu.1

Wchłanianie

Ibuprofen po podaniu doustnym wchłania się głównie w dwóch miejscach przewodu pokarmowego – w żołądku oraz jelicie cienkim. W przypadku klasycznej postaci kwasowej ibuprofenu, maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) jest osiągane po stosunkowo dłuższym czasie – od 1 do 2 godzin od momentu podania. Natomiast istotną różnicą farmakokinetyczną dla postaci ibuprofenu z lizyną jest znacznie szybsze wchłanianie – maksymalne stężenie w osoczu krwi obserwuje się już po około 35 minutach od przyjęcia leku. Ta różnica wynika z lepszej rozpuszczalności i szybszego wchłaniania soli ibuprofenu z lizyną z przewodu pokarmowego.2

Dystrybucja

Po wchłonięciu do krwiobiegu, ibuprofen charakteryzuje się bardzo wysokim stopniem wiązania z białkami osocza, wynoszącym 99%. Tak wysoki poziom wiązania z białkami ma istotne znaczenie dla dystrybucji leku w organizmie, determinując jego objętość dystrybucji oraz czas działania.3

Metabolizm

Metabolizm ibuprofenu odbywa się głównie w wątrobie, gdzie substancja czynna podlega kilku podstawowym przemianom biochemicznym. Procesy te obejmują:

  • Hydroksylację – wprowadzenie grupy hydroksylowej do cząsteczki ibuprofenu
  • Karboksylację – przekształcenie w pochodne zawierające grupę karboksylową
  • Sprzęganie – łączenie z innymi związkami w celu ułatwienia eliminacji

W wyniku tych procesów powstają nieaktywne farmakologicznie metabolity, które następnie podlegają eliminacji z organizmu.4

Eliminacja

Ibuprofen oraz jego metabolity są wydalane z organizmu dwoma głównymi drogami – przede wszystkim przez nerki, a w mniejszym stopniu również z żółcią. Większość ibuprofenu (około 90%) wydalana jest w postaci nieaktywnych metabolitów, głównie w formie glukuronidów. Jedynie około 10% substancji jest eliminowane w postaci niezmienionej. Okres półtrwania w fazie eliminacji dla ibuprofenu wykazuje pewną stabilność zarówno u osób zdrowych, jak i u pacjentów z chorobami wątroby i nerek, i wynosi od 1,8 do 3,5 godziny.5

Parametr farmakokinetyczny Ibuprofen w formie kwasowej Ibuprofen z lizyną (Lizymax)
Czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia (Tmax) 1-2 godziny 35 minut
Miejsce wchłaniania Żołądek i jelito cienkie Żołądek i jelito cienkie
Wiązanie z białkami osocza 99% 99%
Główny organ metabolizmu Wątroba Wątroba
Główne procesy metaboliczne Hydroksylacja, karboksylacja, sprzęganie Hydroksylacja, karboksylacja, sprzęganie
Drogi eliminacji Głównie nerki, częściowo z żółcią Głównie nerki, częściowo z żółcią
Postać eliminacji 90% jako metabolity (glukuronidy), 10% w postaci niezmienionej 90% jako metabolity (glukuronidy), 10% w postaci niezmienionej
Okres półtrwania w fazie eliminacji (t½) 1,8-3,5 godziny 1,8-3,5 godziny
  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl