Dawkowanie i sposób podawania
Levobupivacaine Molteni 2,5 mg/ml
Levobupivacaine Molteni, dostępna w stężeniach 2,5 mg/ml oraz 5 mg/ml, jest roztworem do wstrzykiwań i infuzji, który powinien być podawany wyłącznie przez doświadczonych lekarzy lub pod ich nadzorem, aby zapewnić bezpieczeństwo terapii i uniknąć powikłań. Dawkowanie leku zależy od rodzaju bloku oraz wskazań klinicznych: w analgezji stosuje się mniejsze stężenia i dawki, natomiast w znieczuleniu zewnątrzoponowym lub okołogałkowym – większe. Maksymalna dawka pojedyncza wynosi 150 mg, a dobowa 400 mg, z ograniczeniem do 18,75 mg/godzinę w leczeniu bólu pooperacyjnego. W przypadku cięcia cesarskiego nie należy przekraczać stężenia 5,0 mg/ml i dawki 150 mg, a podczas porodu dawka nie powinna przekraczać 12,5 mg/godzinę. U dzieci maksymalna dawka analgetyczna wynosi 1,25 mg/kg/stronę, z koniecznością indywidualnego dostosowania dawki do masy ciała i stanu zdrowia.
- analgezja
- blok okołogałkowy do zabiegów okulistycznych
- blokada dużych pni nerwowych
- blokada mniejszych nerwów
- blokada nerwów obwodowych
- ciągła infuzja do przestrzeni zewnątrzoponowej
- leczenie bólu
- miejscowe znieczulenie nasiękowe
- pojedyncze lub wielokrotne wstrzyknięcia w postaci bolusa do przestrzeni zewnątrzoponowej w leczeniu bólu
- znieczulenie do zabiegu chirurgicznego
- znieczulenie dooponowe
- znieczulenie zewnątrzoponowe
- zniesienie bólu podczas porodu
Dawkowanie i sposób podawania leku Levobupivacaine Molteni
Lek Levobupivacaine Molteni (2,5 mg/ml lub 5 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań/do infuzji) powinien być podawany wyłącznie przez odpowiednio wyszkolonego i doświadczonego lekarza lub pod jego nadzorem. Jest to kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa terapii i uniknięcia potencjalnych powikłań związanych z podawaniem lewobupiwakainy.1
Zasady ogólne dawkowania
Dawkowanie lewobupiwakainy powinno być dostosowane do rodzaju bloku, przy czym w analgezji (np. podanie do przestrzeni zewnątrzoponowej w leczeniu bólu) zaleca się stosowanie mniejszych stężeń i dawek. Natomiast w przypadkach wymagających głębszego lub dłuższego znieczulenia z gęstą blokadą motoryczną (np. znieczulenie zewnątrzoponowe lub okołogałkowe) można zastosować większe stężenia.2
Podczas podawania leku należy zawsze wykonywać uważną aspirację przed wstrzyknięciem oraz w trakcie wstrzykiwania, aby zapobiec przypadkowemu wstrzyknięciu donaczyniowemu.3
Maksymalne dawki
Przy ustalaniu dawki maksymalnej należy uwzględnić:
- wielkość i budowę ciała pacjenta
- stan zdrowia pacjenta
- stężenie środka znieczulającego
- okolicę i drogę podania
4
Należy pamiętać, że występuje zmienność osobnicza dotycząca początku bloku i czasu jego trwania. Doświadczenia kliniczne wskazują, że początek bloku czuciowego odpowiedni do przeprowadzenia zabiegu chirurgicznego rozwija się po 10–15 minutach od podania zewnątrzoponowego, a czas do ustąpienia działania wynosi 6–9 godzin.5
Maksymalna zalecana dawka pojedyncza wynosi 150 mg. Jeśli przeprowadzany zabieg wydłuża się i konieczne jest utrzymanie bloku motorycznego i czuciowego, można podać dodatkowe dawki. Maksymalna zalecana dawka podawana w ciągu 24 godzin wynosi 400 mg. W leczeniu bólu pooperacyjnego nie należy podawać dawki większej niż 18,75 mg/godzinę.6
Dawkowanie w położnictwie
W przypadku cięcia cesarskiego nie należy stosować stężenia większego niż 5,0 mg/ml. Maksymalna zalecana dawka wynosi 150 mg.7
Przy stosowaniu lewobupiwakainy w celu zniesienia bólu podczas porodu nie należy podawać dawki większej niż 12,5 mg/godzinę.8
Dawkowanie u dzieci i młodzieży
U dzieci maksymalna zalecana dawka w analgezji (blokada nerwu biodrowo-pachwinowego/biodrowo-podbrzusznego) wynosi 1,25 mg/kg/stronę. Podobnie jak u dorosłych, dawkę maksymalną należy dostosować indywidualnie, uwzględniając wielkość, budowę ciała oraz stan zdrowia leczonego dziecka.9
Należy zwrócić uwagę, że skuteczność i bezpieczeństwo stosowania lewobupiwakainy u dzieci w innych wskazaniach nie zostały ustalone.10
Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
Pacjentom w złym stanie ogólnym, osobom w podeszłym wieku oraz pacjentom z ostrymi stanami chorobowymi należy podawać zmniejszone dawki lewobupiwakainy, odpowiednio dostosowane do ich stanu zdrowia.11
W leczeniu bólu pooperacyjnego ważne jest uwzględnienie dawki, jaką pacjent otrzymał w czasie zabiegu chirurgicznego.12
Istotną informacją jest fakt, że brak jest odpowiednich danych dotyczących stosowania lewobupiwakainy u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.13
Czas stosowania
Istnieje ograniczone doświadczenie dotyczące bezpieczeństwa stosowania lewobupiwakainy przez okres dłuższy niż 24 godziny. Aby zminimalizować ryzyko ciężkich powikłań neurologicznych, pacjent powinien być uważnie monitorowany, a czas podawania lewobupiwakainy odpowiednio kontrolowany.14
Szczegółowe dawkowanie – tabela dawkowania
Poniższa tabela przedstawia szczegółowe informacje dotyczące dawkowania lewobupiwakainy w różnych wskazaniach u dorosłych, młodzieży i dzieci.
| Dawkowanie u dorosłych i młodzieży (w wieku ≥12 lat) | ||
|---|---|---|
| Stężenie (mg/ml) | Zastosowanie | Dawka |
| 5,0–7,5 | Znieczulenie zewnątrzoponowe w (powolnym) bolusie do zabiegu chirurgicznego | Dorośli: 10–20 ml (50–150 mg) |
| Znieczulenie zewnątrzoponowe w powolnym wstrzyknięciu do cięcia cesarskiego | 15–30 ml (75–150 mg) | |
| Znieczulenie dooponowe | 3 ml (15 mg) | |
| Blok nerwów obwodowych | 1–40 ml (2,5–150 mg maks.) | |
| 7,5 | Zabiegi okulistyczne (blok okołogałkowy) | 5–15 ml (37,5–112,5 mg) |
| 2,5–5,0 | Miejscowe znieczulenie nasiękowe | Dorośli: 1–60 ml (2,5–150 mg maks.) |
| Zniesienie bólu podczas porodu (podanie zewnątrzoponowe w bolusie) | 6–10 ml (15–25 mg) | |
| Zniesienie bólu podczas porodu (podanie zewnątrzoponowe w infuzji) | 4–10 ml/h (5–12,5 mg/godz.) | |
| Ból pooperacyjny | 10–15 ml/h (12,5–18,75 mg/godz.) | |
| Dawkowanie u dzieci i młodzieży (w wieku <12 lat) | ||
| Stężenie (mg/ml) | Zastosowanie | Dawka |
| 2,5 | Blokada nerwu biodrowo-pachwinowego/biodrowo-podbrzusznego | 0,5 ml/kg/stronę (1,25 mg/kg/stronę) |
15
Sposób podawania
Technika podawania lewobupiwakainy jest kluczowa dla bezpieczeństwa pacjenta. Konieczne jest powtarzanie aspiracji przed podaniem i podczas podawania dawki w bolusie. Lek należy wstrzykiwać powoli, w dawkach podzielonych, z szybkością 7,5–30 mg/min., przy dokładnej obserwacji parametrów życiowych pacjenta i utrzymywaniu kontaktu werbalnego.16
W przypadku pojawienia się jakichkolwiek objawów toksyczności, wstrzykiwanie leku należy natychmiast przerwać.17
Wskazówki dotyczące przygotowania leku
Lek Levobupivacaine Molteni jest dostępny w dwóch stężeniach: 2,5 mg/ml oraz 5 mg/ml, w postaci jałowego, klarownego, bezbarwnego roztworu izotonicznego o pH w zakresie od 4,0 do 6,0 i osmolarności w zakresie od 267 do 310 mOsm/kg.18
Każde 10 ml roztworu w ampułce zawiera odpowiednio 25 mg lewobupiwakainy dla stężenia 2,5 mg/ml lub 50 mg lewobupiwakainy dla stężenia 5 mg/ml.19
Należy pamiętać, że lek zawiera substancje pomocnicze o znanym działaniu: Levobupivacaine Molteni 2,5 mg/ml zawiera około 3,3 mg sodu/ml (33 mg sodu w ampułce 10 ml), natomiast Levobupivacaine Molteni 5 mg/ml zawiera około 3,1 mg sodu/ml (31 mg sodu w ampułce 10 ml).20
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania