Leki zawierające w składzie
lewobupiwakaina

Lewobupiwakaina to aminoamidowy lek anestetyczny, będący enancjomerem (S-) bupiwakiny. Działa poprzez blokowanie kanałów sodowych w błonach komórkowych neuronów, co zapobiega przewodzeniu impulsów nerwowych. Jest stosowana w anestezji regionalnej, w tym w znieczuleniu zewnątrzoponowym, podpajęczynówkowym, obwodowych blokadach nerwów oraz w znieczuleniu miejscowym.

W Polsce lewobupiwakaina dostępna jest pod nazwami handlowymi takimi jak Chirocaine oraz L-Bupivacaine. Występuje w postaci roztworu do wstrzykiwań o różnych stężeniach (0,25%, 0,5%, 0,75%), co pozwala na dostosowanie dawki do rodzaju zabiegu i potrzeb pacjenta.

Główną zaletą lewobupiwakiny w porównaniu do bupiwakiny (mieszaniny racemicznej) jest jej lepszy profil bezpieczeństwa – wykazuje mniejszą kardiotoksyczność i neurotoksyczność przy zachowaniu podobnej skuteczności znieczulenia. Zapewnia długotrwałe działanie znieczulające (do 6-8 godzin), co czyni ją użyteczną w procedurach wymagających przedłużonej analgezji, np. w zwalczaniu bólu pooperacyjnego.

Mimo lepszego profilu bezpieczeństwa, stosowanie lewobupiwakiny wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych. Najpoważniejsze zagrożenia obejmują reakcje toksyczne przy przedawkowaniu lub przypadkowym podaniu donaczyniowym, które mogą manifestować się jako zaburzenia ze strony ośrodkowego układu nerwowego (drgawki, zaburzenia świadomości) oraz układu sercowo-naczyniowego (hipotensja, bradykardia, zaburzenia rytmu serca). Rzadziej występują reakcje alergiczne, przejściowe parestezje czy porażenie nerwów.