blokada nerwów obwodowych
Wskazanie

Blokada nerwów obwodowych to technika anestezjologiczna polegająca na miejscowym znieczuleniu wybranych nerwów obwodowych poprzez podanie leku znieczulającego miejscowo w ich bezpośrednie sąsiedztwo. Wskazanie to stosuje się w celu uzyskania znieczulenia określonego obszaru ciała, najczęściej przed zabiegami chirurgicznymi, ale również w leczeniu bólu ostrego i przewlekłego.

Blokady nerwów obwodowych wykonuje się najczęściej pod kontrolą USG lub przy użyciu neurostymulatora, co zwiększa precyzję i bezpieczeństwo zabiegu. Wskazaniami do zastosowania są zabiegi chirurgiczne w obrębie kończyn górnych i dolnych, torakochirurgiczne, a także leczenie zespołów bólowych o charakterze neuropatycznym i zapalnym.

W Polsce do wykonywania blokad nerwów obwodowych stosuje się najczęściej takie leki jak: Lignocainum (Lignocaina), Bupivacainum (Marcaine, Bupivacaine WZF), Ropivacainum (Naropin), Levobupivacainum (Chirocaine). Wybór leku zależy od pożądanego czasu działania blokady i profilu bezpieczeństwa pacjenta. W celu przedłużenia działania znieczulenia często dodaje się deksametazon (Dexaven) lub adrenaliną (Adrenalina WZF).

Największą trudnością podczas wykonywania blokad nerwów obwodowych jest precyzyjne umieszczenie leku w odpowiednim miejscu, co wymaga doświadczenia i znajomości anatomii. Wyzwaniem jest również właściwa kwalifikacja pacjentów i uwzględnienie przeciwwskazań, takich jak zaburzenia krzepnięcia, infekcja w miejscu wkłucia czy alergia na leki znieczulające miejscowo. Powikłania, choć rzadkie, mogą obejmować toksyczne działanie leków znieczulających, krwiaki, infekcje czy uszkodzenie nerwów. Monitoring pacjenta po wykonaniu blokady jest kluczowy dla wczesnego wykrycia ewentualnych powikłań.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl