blokada dużych nerwów
Wskazanie
Blokada dużych nerwów to procedura anestezjologiczna polegająca na podaniu środka znieczulającego miejscowo w okolicę przebiegu nerwu obwodowego lub splotu nerwowego, co prowadzi do czasowego zahamowania przewodnictwa nerwowego. Wskazaniami do wykonania blokady dużych nerwów są najczęściej zabiegi operacyjne w obrębie kończyn, terapia bólu ostrego (pourazowego, pooperacyjnego) oraz przewlekłego, a także zabiegi diagnostyczne.
W celu przeprowadzenia blokady dużych nerwów stosuje się leki z grupy środków znieczulających miejscowo, takie jak: Lidokaina (Lignocainum Hydrochloricum, Xylocaine), Bupiwakaina (Marcaine, Bupivacaine WZF), Ropiwakaina (Naropin) czy Lewobupiwakaina (Chirocaine). Czas działania znieczulenia zależy od wybranego leku – od 1-2 godzin w przypadku lidokainy do nawet 12-24 godzin przy zastosowaniu ropiwakainy czy bupiwakainy. Często do roztworu środka znieczulającego dodaje się również adrenalinę (Adrenalinum WZF), która wydłuża czas działania oraz zmniejsza ryzyko toksyczności ogólnoustrojowej.
Obecnie blokady dużych nerwów wykonuje się z wykorzystaniem technik wizualizacji, takich jak ultrasonografia (USG) lub neurostymulacja, co znacząco zwiększa precyzję i bezpieczeństwo zabiegu. Najczęściej wykonywane blokady to: blokada splotu ramiennego (z dostępu pachowego, nadobojczykowego lub międzyschodkowego), blokada nerwu udowego, blokada nerwu kulszowego oraz blokada splotu lędźwiowego.
Do największych trudności związanych z wykonywaniem blokad dużych nerwów należą: ryzyko wystąpienia powikłań (uszkodzenie nerwu, krwiak, infekcja, toksyczność ogólnoustrojowa środka znieczulającego), niepełne znieczulenie wymagające konwersji do znieczulenia ogólnego, różnice anatomiczne między pacjentami utrudniające lokalizację nerwów, a także konieczność posiadania specjalistycznego sprzętu i odpowiedniego przeszkolenia personelu medycznego. Szczególnie trudne mogą być blokady głęboko położonych struktur nerwowych, jak blokada splotu lędźwiowego, oraz blokady u pacjentów otyłych.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Ropimol – Roztwór do wstrzykiwań – 10 mg/ml
Produkt leczniczy zawiera 10 mg/ml ropiwakainy chlorowodorku, stosowanej w postaci wodnego, sterylnego i izotonicznego roztworu do wstrzykiwań. Preparat jest przeznaczony do znieczuleń w chirurgii u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat. Wskazaniem do jego stosowania są znieczulenia zewnątrzoponowe, blokady dużych nerwów oraz blokady miejscowe. W składzie znajduje się także sód jako substancja pomocnicza.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Ropimol – Roztwór do wstrzykiwań – 7,5 mg/ml
Jest to roztwór do wstrzykiwań zawierający 7,5 mg/ml ropiwakainy chlorowodorku, stosowany jako lek znieczulający. Preparat występuje w ampułkach o różnych pojemnościach i zawiera również substancje pomocnicze, w tym sód. Przeznaczony jest do stosowania u osób dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat. Wykorzystywany jest głównie do znieczulenia zewnątrzoponowego, blokad nerwów oraz miejscowych w chirurgii, w tym podczas cesarskich cięć.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Ropivacaine Kabi – Roztwór do wstrzykiwań – 7,5 mg/ml
Preparat zawiera chlorowodorek ropiwakainy w stężeniach 2 mg/ml, 7,5 mg/ml oraz 10 mg/ml i jest dostępny w formie roztworu do wstrzykiwań. Stosuje się go do znieczulenia regionalnego, w tym blokad nerwów obwodowych oraz zewnątrzoponowych, a także jako środek łagodzący ból pooperacyjny i porodowy. Preparat jest przeznaczony dla dorosłych, młodzieży oraz dzieci powyżej 1 roku życia w odpowiednich wskazaniach. Można go stosować zarówno w pojedynczych, jak i ciągłych infuzjach lub wstrzyknięciach.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku